Firenze

Toma cacicada!

2009-12-10T23:59:00.000-08:00

Pascual, en mans de cinco cooperativas ligadas ao PP
Fontes do sector condenan a “cacicada” ?da operación , malia ?que se “alegran” ?polos empregados “¿Feiraco?
Partido Popular de Monterroso, PP de A Pastoriza, PP de Castro de Rei e PP de Touro. Son os partidos nos que militan os líderes cooperativos da sociedade de novo cuño Alimentos Lácteos S.A., creada onte para comprar a factoría de Pascual en Outeiro de Rei. Embite de José Manuel García Ansuar, Eugenio Montero e Arcadio López contra a oferta cooperativa liderada por Feiraco para facerse coa propiedade da planta da compañía castelán despois de meses de incerteza. Ansuar foi concelleiro conservador en Monterroso; Montero é edil en Touro e Arcadio López foi alcalde accidental, tamén do PP, na Pastoriza. Relación de nomes e afinidades políticas que onte provocaron cualificativos de “cacicada” e “escándalo” dentro do sector lácteo galego. Socialistas e nacionalistas coincidiron en sinalar a “intencionalidade partidista” do anuncio e de que a sociedade “é demasiado homoxénea ideolóxicamente”.

Pola tarde, Grupo Leche Pascual informaba nun comunicado que acababa de pechar un principio de acordo con esta nova empresa –que aínda non está inscrita no Rexistro Mercantil– integrada por cinco cooperativas: La Arzuana, Gancobre, Perpetuo Socorro, Mopán e Tierra Llana. Segundo fontes da compañía alimentaria, o contrato é de alugueiro con dereito a compra, que a nova sociedade espera deixar pechado nun “prazo máximo” de dous meses. La Arzuana, que permaneceu con Feiraco dentro da oferta destes últimos para facerse coa factoría, levaba semanas traballando aparte coas outras catro cooperativas e co Igape para acometer a operación. Así o confirmaron a Xornal fontes da sociedade Alimentos Lácteos, que evitaron pronunciarse sobre Feiraco, malia que dixeron que a súa sociedade “está aberta” a novas incorporacións

SE SE CONFIRMA TODOS A SANTA ISABEL

2009-12-10T01:15:00.000-08:00

A Selección galega volve aos campos grazas a Seareiros
O combinado galego estará composto por xogadores de Terceira División, aínda que tamén se agarda a presenza de futbolistas que militan en Segunda B.
As cores azuis e brancas da Irmandiña volverán saltar a un campo de fútbol, grazas ao coletivo Seareir@s Galegos, segundo informou onte Vieiros. Mentres a Xunta de Alberto Núñez Feijóo mira para outro lado, o colectivo está ultimando un encontro entre a selección nacional de fútbol galega e un combinado de xogadores estranxeiros que xogan en equipos de Galiza.

A cita futbolística xa ten data, será o sábado 26 de decembro no campo de fútbol de Santa Isabel, en Santiago de Compostela.

O combinado galego estará composto por xogadores da Terceira División, aínda que tamén se agarda a presenza de futbolistas que militan en clubes da Segunda B de outras comunidades. Os seareiros puxéronse en contacto tamén con Fernando Vázquez, adestrador até o de agora da selección para que repita no banquillo. Aínda que este particular non está confirmado.

E mentres este colectivo trata de organizar unha nova festa do fútbol galego, dende a Xunta botan balóns fóra. O Goberno galego descarga a súa responsabilidade ao asegurar que é a Federación Galega de Fútbol a que ten que tomar conta deste evento.

Sen orzamentos públicos

Segundo Vieiros, dende a Federación xa confirmaron que non está prevista a celebración de ningún partido. O motivo é que dende o Goberno non se destinou ningunha partida económica para o evento deportivo, o que imposibilita encontros como os celebrados a pasada lexislatura onde a Irmandiña se mediu con seleccións coma as de Uruguai, Ecuador, Camerún e Irán.

O pasado mes de setembro, o secretario xeral para o Deporte, Xosé Ramón Lete, pronunciaba unhas palabras máis que ambiguas. A pesar de que aseguraba que as seleccións galegas ían seguir existindo afirmaba que dende a Xunta non ían “facer política co deporte”.

QUE ENVEXA

2009-12-10T01:01:00.000-08:00

LEDE A NOTICIA QUE SAIU ESTA MANA NA PRENSA E DECATAREDESVOS DE QUE ESTAMOS A ANOS LUZ.QUE ENVEXA!.E SE NON TENEN TRADUCTOR QUE O PONAN.

cuestionado sobre la importancia del catalán y su uso en las ruedas de prensa

Guardiola: "Somos un país con una lengua propia".
La prensa ucraniana ovacionó a Pep Guardiola tras su respuesta.

Pep Guardiola aseguró en la rueda de prensa posterior al partido de Liga de Campeones ante el Dinamo de Kiev que Cataluña "es un país con una lengua propia".

Cuestionado por la prensa ucraniana acerca de la importancia del catalán y de su uso en comparecencias de prensa donde tan sólo pueden entenderle los periodistas catalanes ya que la UEFA no cuenta con un traductor de catalán, Guardiola afirmó que "somos un país con una lengua propia y cuando salimos, los que la hablamos, la usamos", antes de recibir los aplausos de los periodistas locales

HOMENAXE A VICTOR JARA

2009-12-09T05:28:00.000-08:00

Víctor Lidio Jara Martínez (1932 - 1973) foi un músico, cantautor e director de teatro chileno. Procedente dunha familia campesiña, converteuse nun referente internacional da canción reivindicativa e de cantautor. Foi asasinado durante a represión que seguiu ó golpe de estado do Xeneral Augusto Pinochet contra o goberno democrático de Salvador Allende o 11 de setembro de 1973.

Manifiesto

Yo no canto por cantar
ni por tener buena voz,
canto porque la guitarra
tiene sentido y razón.

Tiene corazón de tierra
y alas de palomita,
es como el agua bendita
santigua glorias y penas.

Aquí se encajó mi canto
como dijera Violeta
guitarra trabajadora
con olor a primavera.

Que no es guitarra de ricos
ni cosa que se parezca
mi canto es de los andamios
para alcanzar las estrellas,
que el canto tiene sentido
cuando palpita en las venas
del que morirá cantando
las verdades verdaderas,
no las lisonjas fugaces
ni las famas extranjeras
sino el canto de una lonja
hasta el fondo de la tierra.

Ahí donde llega todo
y donde todo comienza
canto que ha sido valiente
siempre será canción nueva.

O ARADO
Aprieto firme mi mano
y hundo el arado en la tierra
hace años que llevo en ella
¿cómo no estar agotado?

Vuelan mariposas, cantan grillos,
la piel se me pone negra
y el sol brilla, brilla, brilla.
El sudor me hace surcos,
yo hago surcos a la tierra
sin parar.

Afirmo bien la esperanza
cuando pienso en la otra estrella;
nunca es tarde me dice ella
la paloma volará.

Vuelan mariposas, cantan grillos,
la piel se me pone negra
y el sol brilla, brilla, brilla.
Y en la tarde cuando vuelvo
en el cielo apareciendo
una estrella.

Nunca es tarde, me dice ella,
la paloma volará, volará, volará,
como el yugo de apretado
tengo el puño esperanzado
porque todo cambiarà

Quen dixo crise II

2009-12-09T05:19:00.001-08:00

PP e PSdeG amparan o plus de altos cargos
A Iniciativa Lexislativa Popular promovida pola CIG para a supresión desta bonificación só é apoiada polo grupo do BNG.

O secretario xeral da CIG, Suso Seixo, formación sindical promotora desta Iniciativa Lexislativa Popular (ILP), será o encargado este mércores de defender a argumentación a prol da cal asinaron arredor de 20 mil cidadáns. Malia o previo anuncio dos grupos parlamentarios de PPdeG e PSdeG de que votarán en contra da ILP, a Cámara será escenario dun interesante debate. O plus de altos cargos aprobouse en xullo de 2007 co apoio de todos os parlamentarios. Porén, o BNG recoñeceu poucos días despois que fora un erro sacar adiante a iniciativa,

Desde o grupo socialista aclaraban xa hai unha semana a súa posición contraria á ILP. "Nós dixemos que nos manifestabamos a favor de que se levase ao pleno", sinalaba o voceiro do grupo socialista, Xaquín Fernández Leiceaga. "Pero unha vez que vaia ao pleno, votaremos en contra porque non cremos que se deba reformar, xa que é unha lei aprobada por todos os grupos", argumentou Fernández Leiceaga. Mentres, desde o PPdeG, aínda que inicialmente xogaban a manter a incerteza sobre a cuestión, confirmaban posteriormente a posición contraria á ILP, de forma que os reiterados chamamentos á aplicación de políticas de austeridade non se aplicarán neste caso para a supresión do plus para os altos cargos.

Gasto "inadmisíbel" e quebranto dos principios de igualdade
A posición que o representante da CIG exporá este mércores no Parlamento demanda de PP e PSOE a reconsideración do seu voto contra a derrogación deste plus. "Do contrario estarán avalando non xa un gasto inadmisíbel cando se recortan os orzamentos en capítulos básicos para garantir uns servizos públicos de calidade, senón mesmo unha política discriminatoria e que atenta contra o dereito fundamental a participar en condicións de igualdade aos cidadáns e cidadás na vida pública", advirten.

De xeito concreto, a CIG analiza que a norma quebranta os principios de igualdade e de meérito e capacidade, recollidos nos artigos 14 e 103 da Constitución. Entenden desde a formación sindical que se introducen así elementos de discriminación entre funcionarios que desempeñan tarefas idénticas "e perciben retribucións dispares por razón de circunstancias xa pasadas e polas que foron compensados no seu momento cunha maior retribución". Especificamente, o aumento retributivo "asimílase ao nivel de director xeral, o que supón rebordar o límite dos trinta niveis legais que integran a careira administrativa". "Isto supón introducir un nivel retributivo supremo que só poden alcanzar os funcionarios que desempeñaron altos cargos (de designación política) e nunca os funcionarios que seguen unha carreira ordinaria, por exemplar e brillante que esta sexa", subliñan

QUEN DIXO CRISE!

2009-12-09T00:09:00.000-08:00

A monarquía española, ente sen ánimo de lucro nos PGE
Os orzamentos do Estado inclúen os case nove millóns de euros para a Casa do Rei como unha trasferencia benéfica
A Casa do Rei recibirá o vindeiro exercicio un total de 8.896.920 millóns de euros procedentes dos Presupuestos Generales del Estado (PGE), a mesma contía que recibiu a monarquía española no ano 2009. Unha caste de conxelación salarial que, non obstante, non aparece no texto dos orzamentos como transferencia corrente, senón como partida a “familias e institucións sen fins de lucro”. Así se recolle no libro que desglosa todas as partidas de gasto que o Goberno executará durante o 2010, que en total serán un 3,9% menos que o exercicio que agora remata por mor da potente crise económica e a caída recadatoria do Estado. Pero a Casa do Rei non verá minguada a súa percepción por parte do Estado e prolonga un ano máis un aumento salarial que vén recibindo desde, cando menos, o ano 1996.

A monarquía aparece así como receptora da partida da Xefatura do Estado e con ese apéndice (do programa 911/48) de familia sen ánimo de lucro en cumprimento do artigo 65 da Constitución española, que establece que “o Rei recibe dos Orzamentos do Estado unha cantidade global para o sostemento da súa familia e Casa, e distribúe libremente a mesma”.

EVOLUCIÓN

No ano 2003, a Casa Real recibiu 7,22 millóns de euros do Estado, 240.000 euros máis que o exercicio anterior. O incremento da partida entre o ano 2003 e 2004 foi ainda maior, cando viu aumentado o seu orzamento en 290.000 euros para un ano. Ano a ano, e ata o próximo exercicio, a monarquía sempre recibiu máis cartos desde os Orzamentos do Estado. Entre o ano 2005 e o ano 2009, esta subida foi de máis de 1,1 millóns de euros. Desde o ano 1997, exercicio máis antigo pendurado na páxina web do Ministerio de Economía y Hacienda, o Rei aumentou a contía da súa transferencia corrente en preto de tres millóns de euros (2,95 millóns), máis de 490 millóns das antigas pesetas.

ASOCIACIÓNS DE PARTIDOS

Do mesmo xeito que non se reduciu a partida para a Casa do Rei, tampouco as asociacións dependentes de partidos políticos de “ámbito nacional” recibirán este ano de austeridade menos cartos dos Orzamentos do Estado. Incluídas dentro dunha partida do Ministerio de Asuntos Exteriores, estas fundacións recibirán só da carteira de Miguel Ángel Moratinos 2,2 millóns de euros, que se complementarán con outras trasferencias correntes ata acadar os máis de sete millóns que xa recibiron este exercicio.

Entón, a Fundación para el análisis y los estudios sociales (FAES), vinculada ao Partido Popular e comandada polo ex presidente José María Aznar, foi a que máis cartos obtivo dos PGE, cun total de 2,861 millóns de euros. A Fundación Pablo Iglesias, do Partido Socialista Obrero Español, tamén recibiu 2,8 millóns de euros.

O APALPADOR

2009-12-07T04:46:00.000-08:00

Fuxe Santa Claus que aí vén o noso Apalpador!
un vello xigante que lle trae castañas á rapazada.
Moito antes de que o Papá Noel ou Santa Claus viñese importado dende outras latitudes, en Galiza tamén había unha figura mítica propia do Nadal: O Apalpador. Mais nestes tempos de présa e consumo, o persoeiro autóctono ficou no esquecemento.O Apalpador é un vello xigante, de oficio carboeiro, que vive nas devesa das altas montañas. Na noite de Nadal baixaba ás aldeas para achegarse aos nenos e ás nenas que durmían. Caladiñamente, apalpáballes as barrigas para ver se os pícaros estaban ben alimentados. Logo de desexarlle que no ano vindeiro non pasasen máis fame, marchaba deixándolles unha boa presada de castañas quentes.A tradición, recollida por José André Lôpez Goncález nas comarcas do Courel e do Cebreiro, reflicte a conexión desta figura con outras semellantes como o Olentzero, o Pai Inverno ou o propio Papá Noel.Pènsase que se trata dun costume de orixe pre-cristián que no seu momento debeu estar espallado por todo o país e que foi desaparecendo progresivamente.

En Resposta a:

2009-12-04T08:10:00.000-08:00

Que levo tempo sen actualizar este blog coa asiduidade que me gustarìa è unha cousa evidente.Quizais por iso,nesta chuivosa tarde fiorentina,decateime repasando entradas antigas da falta de resposta,non por esquecemento,senon por desconecemento(aquì non existe o ene de spaGNa) do mesmo,a un comentario dun anònimo sobre a brutal carga policial os gandeiros en Compostela.Por iso,anque con meses de retraso,efectuo o chamado en democracia turno de replica:
1)Claro està que os labregos,o igual cos mèdicos,policìas e demais traballadores do estado contribuen cos seus impostos a manter o chamado"estado de benestar",pero vexote mal informado cando dis que son os polìticos e sindicatos os culpables da situaciòn.Argumentando o segundo direiche que un ùnico sindicato se negou a firmar un acordo que a posteriori se demostrou insuficiente e ineficaz.Pero traendo as cousas o presente bastame so por un exemplo:A planta de pascual de Castro de Rei.Mira como se comporta cada un e saca as tùas propias conclusiòns.
2)Se non disfrutas coa intervenciòn e che disgusta pegar a xente que reivindica un salario digno(como dis no teu comentario) permiteme dicirche que escolliches o traballo equivocado.Por certo o meu consiste en curar con independenza de quen se trate,ben sexa un violador,un labrego ou un policìa,pois è o que escollìn e gustame.Eu non xuzgo a ninguèn,diso xa se encargan outros.
3)Que es galego coma mìn(e fixate que non digo tan,porque galego tamèn o è Rajoy...)ou coma o ex alcalde de Allariz,seguro,non o dubido,ainda que deberìamos discutir que è ser galego.
4)SE VENERAR SIGNIFICA TER RESPETO A ALGUEN POLAS SUAS VIRTUDES E CUALIDADES si,peco de veneraciòn hacia aqueles que defenden,por riba de todo,a sùa terra,màis non por aqueles que se escudan na violencia ou que fan desta a sùa ferramenta de traballo.
5)En canto a se os policías se merecen o seu salario seguro,pero tamèn che digo que coma en tòdalas profesiòns,incluida a mina,hainos que se xogan a pel,como ti dis,e hai quen a broncea.
E voume permitir porche un exemplo que saiu na prensa esta semana:
"Llaman a declarar a 90 policías de Lugo por la trama de multas
El portavoz del equipo de gobierno del Ayuntamiento de Lugo, José Rábade, expresó la "máxima colaboración" del Consistorio con la Justicia tras ser llamada a declarar más de la mitad de la plantilla de la Policía Local en relación con la supuesta retirada irregular de multas"
6)Ah!e conecesme ben pouco se pensas que para mìn è màis importante a labor dun mèdico ca dun gandeiro,albanel ou carpinteiro.Eu non esquezo de onde veno,o meu pasado,màis sei o futuro que me gustarìa,e para construilo aquel è fundamental.
COCHE

Canto aprendemos coa TVG

2009-11-25T02:09:00.000-08:00

Por Pilar Garcia Negro

Nunca agradecidos abondo estaremos á TVG e á súa impagábel programación, sobre todo no capítulo dos programas de debate, perdón, do programa de debate. Hai poucos días cadroume velo na noite do luns e moito me valeu para me instruír debidamente en diversos asuntos. Vounos enumerar, para que non me esqueza nengún:

1. En primeiro lugar, tratouse o tema do post-Alakrana, a cargo de Xosé Luís Barreiro, Roberto Blanco Valdés, Antón Losada e José Luis Jiménez. Aprendín que, a pesar de sermos, os galegos, aproximadamente dous millóns oitocentos mil habitantes, non hai, entre eles, nengunha muller que poda opinar sobre a tan traída e levada “xestión” do secuestro ou sobre as medidas para os evitar no futuro. Non, señor: os asuntos serios sonlles cousa de homes, como o coñac Veterano de outrora.

2. Pasamos ao segundo asunto, que ocupou moito tempo do programa. Nada menos que o nacionalismo galego na encrucillada. Como me resulta algo familiar o tema, prestei toda a atención. O plantel de comentaristas antecitado incrementouse coa presenza de Marta Rodríguez, directora de informativos de Onda Cero e mais con Paulo Casal, experto en marketing político. Sendo, dos anteriores, dous deles comentaristas de La Voz de Galicia, un outro da cadea Ser e o cuarto de ABC, xa me satisfixen grandemente coa hiper-pluralidade despregada. Como se ve, todos eles son expertos no nacionalismo galego, quer no histórico, quer no actual, sexa porque o coñecen extraordinariamente ben por dentro, sexa porque fixeron traballos académicos sobre o mesmo ou porque amosan unha curiosidade intelectual irrefreábel sobre o estudo das súas características e a súa especificidade, que, coido, algo a ver ten coa historia da propria Galiza. Mais, con este programa e a súa neutralidade palmaria, xa resolvín moitas dúbidas. Por exemplo:

–O BNG só subiu pola crise do PSOE, non en por si.

–Non houbo unha organización que loitase por crecer, senón que só se ollou a si mesma.

–O BNG nunca lle di á “sociedade civil” (a “militar”, ula?) o que quer facer.

–Non se sabe se é máis nacionalista ou máis de esquerdas (ten de escoller entre nacionalismo e marxismo-leninismo).

–O problema está en que ao BNG non lle gosta o país tal e como é hoxe.

–E chegamos, señoras e señores, á solución fundamental, realmente á solución do ponto final. Atención! Redobre de tambores e timbais!, máxima expectación!, novidade total!: a solución está en “librarse de la UPG” (José Luis Jiménez dixit).

E ben, despois de ficar embargada (e ben embargada) pola emoción, e de agradecer ao ceo e ás benévolas autoridades que nos dirixen e, desde logo, aos responsábeis da TVG que, á maneira do despotismo ilustrado, curen as nosas ignorancias e nos oferezan leccións catárticas como a que comentamos, dei en tranquilizar o espírito e procesar –como está de moda dicer agora– tanta información, tantos consellos, tantas instrucións e tanta pontificación. E aí surxiron algunhas dúbidas, pouca cousa, matices, nada de importancia, de certo debidas ao facto de ser militante nacionalista desde hai 33 anos e ter sido 14 deputada do Parlamento galego. Nada que non se poda curar e que non permita atender debidamente as leccións televisivas de tan sabios expertos. Como o máis se quer é o que máis se coñece, pola mesma é o que máis se desexa mellorar, así que o realismo analítico e a (auto)crítica nunca sobran, como si sobra a rancia exhibición dos máis resesos preconceitos que nos coubo ouvir. Mais disto falaremos nunha próxima entrega, contándomos coa benevolencia deste xornal e dos seus leitores.

Ah!, o terceiro asunto foi tamén moderno a máis non poder: as cuotas femininas na política, con dúas opinantes en sentido contrario, porque, xa se sabe que, este si, é un tema só feminino. Disto tamén falaremos no futuro. l

Un xulgado de Madrid nega a unha nai retornar a Vigo coas súas fillas porque "o ensino é en galego"

2009-11-17T08:58:00.000-08:00

O portavoz do BNG en materia de Lingua, Bieito Lobeira, e o irmán e portavoz da familia afectada, Manuel López Rodríguez, denunciaron esta mañá en rolda de prensa que un xulgado de Madrid ameaza a unha nai galega con retirarlle a custodia das súas fillas por trasladarse de Alcorcón a Vigo, debido a que “o ensino é en galego e esta lingua non é útil”.

En concreto, o auto do xulgado de Alcorcón négalle á nai que se traslade a Vigo debido ao perigo de “desarraigo que se extiende a su ámbito escolar, pues las menores han estado escolarizadas desde hace muchos años en el Colegio Amanecer, de Alcorcón, para ahora verse escolarizadas en Centros Públicos, en Vigo, con inmersión en un sistema escolar en lengua gallega, una lengua distinta a la que han sido escolarizadas hasta ahora, que más allá del ámbito de aquella Comunidad Autónoma, no se aprecia tenga ninguna otra utilidad práctica”.

O irmán da nai e portavoz da familia, Manuel López Rodríguez denunciou “o calvario o que se nos está sometendo, cunha evidente inxustiza por querer vivir en Galiza”.

Manuel Rodríguez criticou os prexuízos do xuíz de Alcorcón e salientou que “as nenas están perfectamente integradas en Vigo e son felices”. Respecto á lingua galega, subliñou “que para nada tiveron ningún problema: desde pequenas escoitano na familia e enténdeno; a maior pódese acoller á exención de galego na selectividade e a pequena quitou en galego unha nota de 8,5, gústalle e mesmo empeza a falalo”.

Por iso, pediulle a todas as forzas políticas galegas é a Xunta de Galiza para que apoien a súa causa e, no caso da administración galega, “emita informes para que se teña en conta a opinión das rapazas, que viven felices e perfectamente integras en Vigo”.

Perigo de que se sente xurisprudencia para discriminar ás persoas que viven en Galiza, Cataluña ou o País Basco

Pola súa parte, o deputado do BNG asegurou que “do punto de vista democrático e humano non se pode admitir que un xuíz lle denegue a unha nai separada que veña a vivir a Galiza polo feito de que teñamos lingua propia”.

Ademais, advertiu de que “argumentos como o deste xulgado de Alcorcón poden sentar xurisprudencia no futuro e calquera pai ou nai separado de Galiza, Cataluña ou Euscadi que viva en Madrid ou noutra Comunidade castelánfalante e queira voltar á súa terra perderá a custodia dos seus fillos”.

Lobeira alertou de que “se están vulnerando os deiros inalienábeis das persoas que falan galego” e por iso anunciou que o BNG trasladará no mes de xaneiro a institucións internacionais “casos concretos de persoas que ven conculcados os seus dereitos lingüísticos, como traballadoras e traballadoras despedidos por falaren galego”.

Ante esta situación, e no caso concreto da nai de Vigo, o deputado nacionalista presentou unha proposición non de lei no Parlamento Galego pola que se insta á Xunta de Galiza a “adoptar as medidas precisas, ao amparo da legalidade vixente, e no ámbito das súas competencias, nomeadamente a través das Consellarías de Traballo e Benestar, e Educación e Ordenación Universitaria, para evitar un caso flagrante de discriminación por razón de lingua, de pertenza e residencia na Galiza, que está a padecer unha familia de Vigo”.

Os cambios prometidos por fin chegaron!!!

2009-07-21T02:47:00.000-07:00

Outra presa de fillos, noras e xenros de cargos do PP gañan asento "na Deputación de Baltar"
"Nin sequera gardan as aparencias", láianse desde o PSOE. O BNG denuncia a "impunidade" coa que Baltar usa a institución ao seu servizo "persoal".

Quero aprender a lingua do máis débil

2009-07-17T11:03:00.001-07:00

QUERO APRENDER a lingua do máis débil. A outra xa ma chantarán na carne con agullas, xa ma inocularán coma vacina obrigatoria, xa ma meterán na boca sen facer preguntas, xa ma enquistarán entre as febras dos músculos sen apenas darme conta. Irá nunha pílula imperiosa que fará niño nos estómagos, revestida de placebo. Química ilusoria, tragaráse con auga e fará sentir a todos ben.

Quero aprender a lingua do máis débil. As outras xa mas colocarán diante das pupilas, tan en primeiro plano que será imposible enfocar os lindes, ocuparano todo de tal xeito que non haberá sitio para máis, acabarei por confundir o que prefiro co único que os meus ollos podan ver.

Quero aprender a lingua do meu irmán máis débil. As outras xa me saltarán ao camiño cada vez que poña un pé fóra da casa: para ofrecerme un negocio ou para bater en min, para servirse de min ou para venderme traxes novos cos que me sinta importante; para que eu bata nos outros ou para ofrecerlles un negocio, para que poda servirme deles ou me compren un traxe co que se sintan importantes.

Quero aprender a lingua máis débil do meu territorio. A outra xa levará o abono máis potente, xa chuchará do mellor estrume e haberán arrincarlle as malas herbas cunha constancia non pedida, xa lle poñerán unha manta de plástico para que non pase frío e medre forte, máis forte aínda do que a súa semente. Movidos polo seu verdor, os traballos do campo trocarán de rutina en xesto espontáneo, de disciplina en instinto.
Quero aprender a lingua do meu irmán máis débil. As outras xa terán os pés máis grandes, avanzarán rápido e esmagarán algún insecto ao camiñar. As outras xa chegarán sempre máis cedo sen tanto esforzo, incorporaranlle un motor pola noite e dará xenio velas correr, ao día seguinte.

Quero aprender a lingua do máis débil. A outra xa ma pegarán no lombo cando non me decate, xa darei contra ela cando quera fuxir, xa baterei con ela ao dobrar cada esquina, xa medrará coma fungos nos recantos, instalarase nos meus balcóns sen case abrirllos, deglutiráa o meu corpo sen apenas decidilo, desembarcará con bandeiras das nosas cores favoritas e, sen apenas un conflicto, fará parte da paisaxe. Tan baril e tan presente, tan solícita e disposta que apenas repararemos nos que estaban de antes. Coma se libremente decidísemos, coma se de veras desexásemos o máis forte que hai, o único que hai.
Quero aprender a lingua do máis débil

Iolanda castaño

UNHA DE POLICIAS

2009-07-16T09:56:00.000-07:00

Vergonza allea me da ver nas páxinas dos xornais a carga policial contra os gandeiros.Invademe a ira e apodérase de min de tal xeito que non sería capaz de contarvos tódalas cousas que pola miña cabeza pasan a velocidade ultrasónica.
Tiven a ocasión de atender a un destos traballadores(porque os gandeiros si son traballadores!),mercenarios da súa terra,gracias os cais pervivimos como país e sentín noxo daqueles que esquecen as súas orixes e son capaces incluso de esnaquizalos,de golpealos.Pobres pitufos desleigados fillos da mesma terra a que non respetan.Acaso non lles parecen xustas as reivindicacións que xurden con unanimidade dende o esqueleto que nos sustenta!!...que sigan así,que golpeen e escapen,porque iso mesmo fan os cobardes.Pero que non esquezan que son estos os que os manteñen cos seus impostos para que desfruten dun salario digno,do que esta claro non son merecedores, e do cal non se poden valer os nosos gandeiros.
Quería deixar patente O meu máis repulsivo rexeitamento destas actitudes,sobor de todo se as realizan fillos da terra que saben e son coñecedores das dificultades deste sector

NOVILLADA

2009-06-23T03:32:00.001-07:00

QUE CURIOSO

2009-06-23T03:31:00.000-07:00

O deputado do BNG no Parlamento de Galiza, Bieito Lobeira, vén de presentar unha proposición non de lei pola que insta á Cámara Galega a que manifeste "a súa máis enérxica condena e rexeitamento ás proclamas xenófobas e antigalegas realizadas pola fundación FAES".

Ademais, a iniciativa do BNG insta ao Goberno galego a que "a iniciativa propia, e tamén perante o Goberno español, utilice as medidas precisas a fin de que a fundación FAES cese de inmediato coas súas actitudes manifestamente hostís á diversidade nacional, lingüística e cultural existente no Estado Español e, específicamente, respecte o dereito do pobo galego á súa existencia política e ao exercicio pleno dos seus dereitos lingüísticos e culturais".

"Racismo e xenofobia"

Bieito Lobeira denuncia que a FAES, vinculada ao PP e presidida por José María Aznar, "utiliza a arma do racismo e da xenofobia para atacar, insultar e humillar aos galegos e galegas" nas súas publicacións e informes.

Pon como exemplo, o seu cuestionamento da existencia do idioma galego, ao que considera "una suma de variantes lingüísticas galaicas que, por comodidad, llamábamos gallego".

Ademais, a FAES ataca directamente o Estatuto de Autonomía de Galiza por considerar o galego a lingua propia de Galiza, ao defender que "el concepto de lengua propia (....) se trata, que duda cabe, de una idea predemocrática que legítima la prevalencia de una de las lenguas con respecto a la otra que, para más inri, es la única lengua oficial del Estado". Considera que as políticas de apoio ao noso idioma, regulada a través da Lei de Normalización Lingüística, aprobada en 1983 polo Parlamento Galego, "es la última de las extravagancias que atraviesa la historia de España".

Ademais, a FAES insinúa que durante os 40 anos da ditadura fascista de Franco a lingua galega non estivo prohibida asegurando que, no caso das publicacións, tivo "el mismo límite que tuvieron las producciones en castellano".

Por último, e entre outras mostras de afirmacións prexuizosas, a FAES critica as políticas de discriminación positiva a favor do galego, a lingua que está en situación de inferioridade, comparando co nulo efecto que estas políticas tamén tiveron, ao seu xuízo, sobre as mulleres e os negros.

"El caso de negros y mujeres en Estados Unidos a partir de 1970 con el de catalanohablantes y vascohablantes en España a partir de 1980, -a los gallegohablanes la hora les ha llegado más tarde- los efectos contraproducentes de la discriminación positiva son muy parecidos aquí y allí" (sic).

3,4 millóns de axudas públicasen 2008

Bieito Lobeira lembra que a fundación FAES "é a máis subvencionada polo Ministerio de Cultura do Goberno español". Así, no presente ano 2009 recibirá 2,68 millóns de euros para fomentar as súas actividades, cantidade á que compre acrecentar outros recursos procedentes dos Ministerios de Asuntos Exteriores e do Educación. En 2008 a FAES recibiu dos recursos públicos 3.348.470 euros.

Neste sentido, o deputado nacionalista considera "hipócrita e cínico que a FAES defenda a supresión das axudas ao idioma galego, canto esta fundación nun contexto de crise económica recibe unha cantidade moi importante de recursos públicos, que en troques de destinalos a combater a diversidade nacional, lingüística e cultural do Estado, se poderían destinar a fins máis altruístas

1 euro para o galego, 230 para o castelán

Por último, o parlamentario do BNG lembra que "por cada euro dedicado ao galego destínanse 230 ao español, incluíndo Instituto Cervantes, axudas á cinematografía en español, publicacións e edicións en español etc".

os amigos do pp

2009-06-23T03:28:00.001-07:00

A Pescanova fóranlle concedidas até nove alternativas a Touriñán, ampliación de proxectos existentes e gorentosas subvencións. Agora, coa anuencia da Xunta, podería arramplar tamén co espazo muxían protexido.

Adega considera a teima con Touriñán "un insulto á cidadanía"

A inauguración na localidade portuguesa de Mira da megaplanta acuícola de Touriñán volveu traer á actualidade o paralizado proxecto que o mesmo grupo empresarial, Pescanova, trataba de levar adiante no seu momento na costa muxiá. A iniciativa foi cabalo de batalla no seu momento entre o PP, daquela na oposición, e a Xunta bipartita, cos populares criticando que se prohibise a construción desta planta malia estar proxectada en zona natural protexida.

O certo é que, mentres o PP insistía en que, de recuperar o poder, permitiría ese proxecto, a empresa negociaba con éxito coa administración, segundo lle confirmaban naquel tempo a Vieiros fontes do anterior goberno, a procura de localizacións alternativas a Touriñán. Deste xeito, e malia que PP e a propia empresa deixaban transcender a idea de que a macroplanta de Mira era a alternativa á prohibida en Touriñán, na realidade a piscifactoría portuguesa era un proxecto a maiores. De feito, técnicos da Xunta e de Pescanova consensuaban un conxunto de zonas fóra da rede natura onde construír finalmente a planta inicialmente pensada para Touriñán.

Unha presión que rendeu beneficios xa en 2006
Deste xeito, no verán de 2006, a área do Penedo do Corvo, en Ribadeo, e de Punta Morás, en Xove, aparecían como as máis axeitadas, segundo a análise de Goberno e empresa. Con todo, a Xunta púxolle na mesa á empresa até nove posibilidades diferentes.

Apenas uns meses máis tarde, no inicio de 2007 confirmábase que a redefinición do plan acuícola permitiríalle ademais á empresa nestas novas localizacións a duplicación do investimento e a produción prevista ao comezo. De paso, Pescanova recibía tamén a autorización para a ampliación dunha granxa acuícola xa en funcionamento.

"Ofrécenlles o que nin sequera a empresa pide", láiase a oposición
O feito de que empresa e PP teimen en amplificar, a través de medios de comunicación, a idea de que a planta lusa substitúe proxectos pensados para Galiza, é criticado con belixerancia pola oposición. Desde o PSdeG, a voceira parlamentaria en materia de Pesca, Marisol Soneira, recorda non só as alternativas concedidas a Pescanova pola administración, senón tamén as gorentosas axudas públicas postas á súa disposición. "Agora a Xunta quere darlles o que nin sequera a empresa pide", láiase a deputada socialista.

Marisol Soneira considera que a actitude do PP neste caso ten que ver co intento de erosión da imaxe do bipartito e á vez co intento de convencer á opinión pública da presunta necesidade de arramplar con espazos protexidos como chanzo previo a "outros excesos". De paso, a representante do PSOE aproveita para recordar os puntos escuros na adquisición dos terreos, "comprados a prezo de saldo no seu momento" por parte da empresa. "Seguen coa lenda de que é un proxecto que marchou para fóra, cando iso é falso, o Plan Acuícola pon a disposición do sector amplos espazos de tanta e máis dimensión, para as empresas que queiran aproveitalos", argumenta Soneira.

Desde o BNG, expoñen tamén a posición contraria ao "agresivo" proxecto de Touriñán e afirman que "o modelo do PP é subvencionar con fondos públicos grandes proxectos de acuicultura". Ao tempo, lembran que a volta a esta polémica coincide coa inauguración por parte da mesma empresa dunha planta de panga en Mozambique que, avalían os nacionalistas, "logo competirá co peixe da flota galega". "Ao mesmo tempo que o PP privilexia a través das subvencións públicas a Pescanova, este gran grupo empresarial anuncia a entrada en funcionamento en Mozambique dunha gran planta de produción de panga, xa que o que importaba do Vietnam non era suficiente, que directamente co peixe da nosa flota pesqueira", censura o deputado do Bloque e voceiro da formación en materia de Pesca, Bieito Lobeira.

MELLID

2009-06-23T03:07:00.000-07:00

Para a Igrexa e o Instituto Cervantes, o Camiño pasa por ‘Mellid’

A importancia dun evento como o Xacobeo fai que numerosas entidades, tanto galegas como estatais, se impliquen na súa promoción. Con todo, en ocasións –por ignorancia, descuido ou con intencionalidade– esa publicidade fai que a imaxe que se da do Camiño e de Galicia non sexa a adecuada.

Así, con só botar unha ollada ás webs de diferentes entidades compróbase como fan uso de toponónimos deturpados á hora de explicar as vilas por onde trascorren as Rutas Xacobeas.

O caso máis chamativo é o Centro Virtual do Instituto Cervantes, a “institución pública creada por España en 1991 para la promoción y la enseñanza de la lengua española y para la difusión de la cultura española e hispanoamericana”. Mentres se encargan de divulgar o castelán, co galego fan ‘atentados’ lingüísticos.

dende ‘el cebrero’ a ‘mellid’

Segundo a súa web, o Camiño Xacobeo pasa por El Cebrero, Palas de Rey, Mellid, e ‘el Monte del Gozo’. Ademais, tamén lembran o antigo costume de seguir a peregrinaxe ata Finisterre. Por se non chegaba coa castelanización de nomes, a redacción dos textos deixa moitos que desexar, sobre todo, tratándose do Instituto Cervantes. Ademais, inclúe faltas de ortografía, como o da praz do ‘Obradorio’.

Pola súa banda, o Arcebispado de Santiago tamén ofrece outra serie de topónimos deturpados no apartado da súa páxina en Internet adicada aos peregrinos. Así, no portal indican que a Vía da Prata comeza “en Galicia por la provincia de Orense”, mentres que o Camiño Portugués “entra por Tuy”. Ademais, inclúe un mapa que indica que a roteiro pasa por Cebrero.

Así mesmo, a web Red.es, entidade pública empresarial adscrita ao Ministerio de Industria, tamén inclúe unha longa serie de topónimos castelanizados. Deste xeito, a Ruta pasa por lugares como San Gil, Granja de Barreiros, Ayán, Palas do Rey ou San Julián del Camino.

Fronte a a estas numerosas deturpacións dos nomes das aldeas, vilas e parroquias galegas, contrasta a web da S.A. de Xestión do Plan Xacobeo, organismo público dependente da Xunta de Galicia encargado de preparar o Xubileo. Nesta páxina os topónimos non son El Cebrero ni Mellid, senón O Cebreiro, Melide, Palas de Rei ou Fisterra.

Como nota curiosa, chama a atención que aínda que o novo Goberno do PP xa chambiou o logotipo –mudaron a frecha amarela polo deseño das catro vieiras acompañado da frase ‘Xacobeo 2010. Galicia’– aínda continúa na web o topónimo ‘Galiza’, que tanto rexeitaron os populares cando gobernaba o bipartito e era empregado polo altos cargos e deputados nacionalistas.

Por outra banda, outras páxinas de institucións da comunidade autónoma, como Turgalicia e outros departamentos da Xunta tamén respectan os topónimos, ao igual que o concello de Santiago e outros municipios por onde transcorre o Camiño, o que contrasta coas 'versións' de Red.es ou o Cervantes.

A ONDE QUEREN CHEGAR??

2009-06-23T03:04:00.001-07:00

O pleno do Parlamento vén de aprobar, cos votos do Partido Popular, a supresión do artigo 35 da Lei da Función Püblica que, aprobado polo Goberno bipartito, establecía a obrigatoriedad de realizar, cando menos, unha proba en galego en cada exame de oposición para acceder a un posto de funcionario na Administración da Xunta.

Segundo a conselleira de Facenda, Marta Fernández Currás, esta reforma vén garantir "os dereitos lingüísticos" dos opositores. "Trátase -di- de fomentar a competencia lingüística, de garantir a elección, e aí debería estar o debate, e non no enfrontamento nin no vitimismo lingüístico".

Mentres, dende a oposición, o deputado nacionalista Bieito Lobeira ten claro que a nova norma -que só esixe a presentación dun certificado CELGA, o equivalente ao título de Bacharelato- é propia dun Partido Popular "acomplexado" que, di, se "avergoña de ser galego". "É o colmo do retrato do colonizado -asegura- asociar a calidade dos servizos públicos só ao idioma español".

Tamén con dureza criticou a decisión da Xunta o voceiro socialista, José Manuel Lage Tuñas. Apunta o deputado do PSdeG que o actual Executivo galego é o "primeiro" da historia autonómica que "toma decisións contra a lingua propia de Galicia", cunha decisión que, di, supón "o 18 de xullo da lingua galega".

Neste escenario, os votos conservadores deron luz verde a unha modificación legal contra a que, mentres, en torno a trescentas persoas, convocadas pola Mesa pola Normalización Lingüística e os sindicatos maioritarios -UGT, CC.OO e CIG-, esixían a permanencia da lingua galega nos exames.

enquisas para todo

2009-06-21T04:46:00.000-07:00

DESLOCALIZACION FINANCIEIRA POR CARLOS AYMERICH

2009-06-21T04:34:00.000-07:00

Xa sabemos da afección do PP de Feijóo a des-localizar o que se lle poña por diante. En nome da creación de valor xustifican levar fóra do país a produción (e os postos de traballo) no sector téxtil o mesmo que antes pecharon Astano para levar á bahía de Cádiz a construción naval. Non é por capricho. É por ideoloxía. O que interesa non son os postos de traballo senón o “valor para o accionista”, ben superior en nome do cal todo sacrificio é pouco. Pregúntenlle senón aos traballadores de “Fadesa”, “Caramelo” ou de “Pascual”.

Mais o caso é que a deslocalización vai alén da produción industrial. Tamén no sector financeiro Galiza enfronta ameazas de deslocalización. É dicir, de perda de centros e poderes de decisión en materia financeira en beneficio doutros. Tal sucedería se algunha das caixas de aforro galegas fose absorbida por unha entidade foránea, operación na que Galiza sairía perdendo: perdendo postos de traballo, perdendo recadación tributaria, perdendo capacidade de decisión sobre os nosos aforros e perdendo os investimentos sociais e industriais que, por mellorábeis que sexan, realizan as caixas galegas no país.

As intencións do Goberno e dos dous grandes partidos españois son claras e coincidentes coas da patronal bancaria. Todos queren eliminar o requisito da autorización autonómica para as fusións entre caixas de aforros con domicilio social en diferentes Comunidades Autónomas. E semellan ter encontrado un xeito de o facer sen modificar a lexislación básica estatal: supeditando a axuda económicas ás caixas de aforros a través do Fondo de Re-estruturación e Ordenamento Bancario (FROB) á fusión con outra entidade financeira.

E cando algúns, como Cajamadrid, van xa afiando os cairos e mentres outros, como os gobernos andaluz e catalán, advirten que non van permitir que as súas caixas marchen para fóra, a Xunta de Núñez Feijóo garda silencio. Interpelada polo BNG, a conselleira de Facenda, Marta Fernández Currás, evitou pronunciarse xa que, ao seu xuízo, trátase dunha cuestión “técnica”. Tan técnica como que sexa Madrid, outra vez máis, quen decida sobre o noso.

BARRA LIBRE POR CARLOS AYMERICH

2009-06-21T04:32:00.000-07:00

A noite do 1 de Marzo, xa confirmada a vitoria do PP, Núñez Feijoo comprometeuse solemnemente a “traballar con todos desde mañán mesmo para lle facer frente á crise”, dando deste xeito continuidade á promesa electoral de acabar coa crise en corenta e cinco días.

No discurso de investidura anunciou a inmediata presentación de senllos planos, un estratéxico con medidas a longo e meio prazo e outro de choque (contra quen?) para lle facer frente á crise. E, porén, após un mes de goberno seguimos nas mesmas. Apenas 6 millóns de euros para financiar a adquisición de 7.000 vehículos e, iso sí, rebaixas fiscais para facilitar que o lobby inmobiliario poda vender, sen lles rebaixar o prezo, o parque de vivendas baleiras.

Polo demais Núñez Feijoo limítase a copiar os primeiros pasos de Aznar en 1996, no inicio do seu primeiro mandato. Descoberta de supostos buratos orzamentais cos que xustificar, por se a finxida austeridade non bastase, recortes nos servizos públicos e nas prestacións sociais e, onde o de Valladolid levantara a polémica do ensino da historia e das humanidades, combate contra a lingua galega co fin de mobilizar o seu electorado máis radical e, ao tempo, distraer a atención da inacción da Xunta frente a crise económica e social que padecemos.

Todo é moi previsíbel. Todo moi coherente co que o PP representa. Porque en realidade o que lle piden os seus patrocinadores –o efusivo presidente de Iberdrola, o Fontenla da grande patronal, o Jove de Fadesa e Caramelo ou o Pascual de Outeiro de Rei - non é que a Xunta goberne. Ben ao contrario: o que estes grandes especuladores demandan da Xunta é que lles deixe gobernar a eles. E, de facto, son eles os que mandan en Galiza xa desde a mesma noite das eleccións. Mal se confirmou a vitoria do PP e xa algunhas industrias deixaron de recoller o leite, botaron os prezos abaixo, multiplicaron os expedientes de regulación de emprego e deixaron en vía morta os convenios que se estaban a negociar.

A consigna é clara: barra libre, que chegan os nosos! Eis a verdadeira trascendencia económica da vitoria do PP. Velaquí o seu verdadeiro programa contra a crise

PARAFRASEANDO O IDIOMA

2009-06-18T10:59:00.000-07:00

NESTOS TEMPOS DE CONVULSIÓN IDIOMÁTICA PROPÓÑOVOS ESCRIBIR FRASES PARA EMPREGAR COMO ANTICOMICIAIS.

A NOSA "lIngua rústica" vive porque AINDA TEMOS MOITO QUE DICIR DELA

SE AINDA SOMOS GALEGOS É POR OBRA E GRAZA DO IDIOMA

Ai neniña, en galego nunca s'escribiron os recibos das contribucions

ESTA ÚLTIMA AINDA LLA SOLTEI HOXE A UN INDIVIDUO QUE SUFRIA CRISES CON ESTO DO IDIOMA,PENSO QUE SEQUE A CONVULSIONAR

Carta duns pais ao conselleiro de Educación

2009-06-16T16:18:00.001-07:00

Señor Conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia, D. Jesús Vázquez:

Un dos atributos que debe posuír un político é coñecer aquilo sobre o que ten que administrar. Esta consulta a nais é pais sobre a lingua (o de consulta parece o aproximado porque como enquisa carece dos mínimos científicos e metodolóxicos para considerala como tal) expón alarmantes síntomas de ignorancia sobre o sistema educativo, algo especialmente curioso vindo de onde ven. Non existen esas materias troncais das que se fala en Ensino Primario. Dáse por troncal o que non é en Secundaria (por exemplo aparece Tecnoloxía e non Plástica ou Música). Na pregunta encol de cál é a lingua coa que comeza a expresarse un neno na etapa infantil, falta como mínimo un "outras". ¿Sabemos que existe unha cousa chamada inmigración? ¿Que valor terá a resposta duns pais marroquis ou chineses? ¿Será castelán ou galego por defecto? A todo isto, gustaríame unir o anuncio de que se estuda a posibilidade de ofertar portugués na secundaria. ¿Sabe que iso xa existe no actual marco legal, e que, de feito, estase a ofertar como segunda lingua en moitos centros? Permítanos señor Conselleiro que imaxinemos unha consulta análoga onde se preguntase que tipo de intervención quirúrxica sería a elixida para curar un catarro. ¿Que tipo de coñecementos sobre Sanidade amosaría aquel que formulase semellante pregunta?

Outra das atribucións que tamén debe ter un político é a capacidade de coñecer os marcos legais por onde se move a súa laboura. Esta consulta pode ser a base dun quebrantamento de artigos do Estatuto de Autonomía, de principios da actual Constitución Española, e das indicacións da Carta Europea de Linguas que España ten subscrita. Paradoxal sería que fósemos á vangarda do extremismo en canto a reformas lexislativas.

Outro valor do político é saber informar. Esta consulta estase a facer nun ambiente de des-información, manexándose lugares comúns sen ningunha base científica, afirmacións sen consistencia, ou, cando non, simplemente mentiras. Unhas cantas a modo de exemplo. ¿De verdade cremos que hai algún mozo/a na Galicia que non sexa quen de expresarse e de entender o castelán? ¿Ten sentido falar de austeridade cando nos gastamos cartos en realizar esta consulta? ¿Pódese ameazar á xente por querer informar cando a Consellería leva tanto tempo falando de respecto á liberdade de expresión? ¿Como se xestionan os "dereitos lingüísticos" se meu fillo escolle unha opción de só un dos idiomas? ¿Vai ser o procedemento de "como somos maioría os sans, descartemos a eliminación de barreiras para minúsválidos, que ó fin e o cabo son unha parte mínima do total da poboación, gasto suntuario daquela "? ¿Pode alguén defender o bilingüismo negando a opción de ser competente nun dos idiomas?

Virtude esencial do político, desde tempos socráticos, é saber escoitar. Non podemos valorar esta consulta desde a audición asimétrica de vostede. Escoitou a pouco máis de dúas mil persoas o pasado 8 de febreiro, unha boa parte delas vidas de fóra de Galicia. Pero non quixo escoitar as máis de corenta mil galegas o pasado 17 de maio. Non é bon utilizar eventos puntuais deste tipo para tomar decisións, pero se a base para este o seu proceder é seguir o acontecido o pasado febreiro ¿que debería facer se escoitase o acontecido en maio? ¿Eliminar o castelán? Como gobernante ten que evitar maximalismos e extremismos. Non se está a escoitar non só a moita xente a título individual, se non a institucións de diversa índole e signo, ANPAS, colectivos de científicos, agrupamentos sociais, colexios profesionais, asociacións culturais, sindicatos, forzas sociais de diversas índole, asociacións de escolas privadas, universidades, persoeiros de recoñecido prestixio... ¿Cre vostede que Rafael Cuíña ou Avelino Pousa Antelo son "radicais batasunizados"? (Estimamos que saberá quen son). Non se pode facer as cousas para dividir unha sociedade.

Non imos participar nesta pseudo-enquisa. Non polas razóns antepostas, que para moitos poderían ser máis que abondo para non facelo, se non por unha moi simple:

Se vostede vincula calquera decisión a esta consulta creará un grave precedente posto que tería que atender á demanda de seren consultados de calquera colectivo ou grupo de presión sobre calquera cousa que se lles antollase. No eido educativo estaría na obriga de consultar unha morea de cuestións, porque todas poden ser moi transcendentes: qué contidos queremos (haberá quen demande creacionismo en clase de ciencias porque Darwin atenta contra os seus valores), qué disciplinas queremos que se impartan, qué horarios, sobre o financiamento de centros privados e públicos, sobre o ensino ou non da relixión nunha sociedade como a nosa... Ademais, todo isto está a supor unha falta de respecto absoluta cós profesionais do ensino, docentes, mestres, profesores, orientadores, equipos psico-pedagóxicos, etc. que traballan no día a día das aulas. Extrapole vostede a outros ámbitos e o resultado podería ser ridículo: ¿imaxina vostede a Sanidade preguntando se é útil gastar tantos cartos en enfermidades que afectan relativamente a pouco número de persoas? Esta consulta nos sona a algo semellante. Estamos confundindo democracia con populismo. Lembre que a demagoxia tende a minar a calidade de calquera sistema de liberdades.

Por tanto, e desde o maior do respectos que lle debo como cargo que é do goberno do meu país elixido democraticamente, permita que lle deamos uns consellos relacionados có que arriba lle expuxemos: informe, infórmese encol do sistema educativo que ten que administrar, escoite e estude lexislación. Para aprenderes a escoitar, recomendamos un exercicio simple: vaia a calquera dos parques das cidades da nosa Galicia. Tome nota dos meniños/as que se expresan en galego e dos que se expresan en castelán. Logo comprobe cal é a competencia en galego dos que usan o castelán, e viceversa. Seguro que será a mellor das enquisas para saber cal é o futuro que lle agarda a cada un dos idiomas se teimamos en seguir por camiños irreais. Cremos que é de bo político reflexionar, pensar e rectificar. Abandone os biosbardos das consultas.

Reciba un moi cordial saúdo dunha nai e un pai bilingües que aman ós seus fillos e o seu país, incluíndo nel ós que falan calquera lingua que teñan a capacidade de ter coñecido.

>>Javier María López Rodríguez

DICTATORIAL

2009-06-16T14:13:00.000-07:00

MANIFESTO BÁSICO POLA DEFENSA DA RTVG.
Contra a censura e a marxinación da música galega.

" Artigo 16 da lei 9/1984 da RTVG: A programación debe de estar inspirada na promoción e difusión da cultura e lingua galega “.

Diante da eliminación da música galega do programa ABERTO POR REFORMAS , e en relación coa deformación e perversion dos seus contidos…

Consideramos que este programa viña sendo…
Un programa plural, aberto á cidadanía e participativo, como a sociedade na que queremos vivir e, precisamente por iso, um programa onde a música se vivía con vitalidade, intensidade e enerxía.
Un programa cun forte pulo dinamizador para a música que se está a facer hoxe na nosa lingua, no noso país, como un espello diario no que a xente preocupada pola música de calquer tendencia ollabamos unha realidade socio-cultural que está a transformar a historia da nosa música.
Un programa, enraizado na radio de todos e todas as galegas, cunha vocación pública fundamental, ofrecendo a música que se está a facer no nosso país como un ben público de interese xeral.
Un programa que axudaba a tecer os fios da rede socio-cultural da música galega, que nos relaciona ás persoas que facemos a música do século XXI coas persoas que queren gozar, emocionarse e vivir a música do presente.
Un programa que, durante os seus máis de 900 (¿?¿¿) días de emisión, día a día, fixo que –como recolle o Plan Xeral de Normalización da Língua Galega , aprovado por consenso polos tres partidos políticos maioritarios- o galego estivese vinculado e fose vivido por milleiros de persoas como referente de modernidade, como un motor de normalidade língüística cotiá.
Un programa que materializaba de forma sobresaliente a natureza e principios da propia CRTVG, no artigo primeiro da súa Lei de Creación: a promoción, difusión e impulso da lingua galega .
Un programa que, nun contorno social e mediático onde a cultura, a lingua e a música galega son minoritarias, minorizadas e desprezadas por múltiplos agentes sociais e institucionais, se baseaba na posta en valor da nosa cultura, a nosa lingua e a nosa música.
Un programa absolutamente xeneroso, respectuoso e honesto nas relacións humanas coa xente que está criar, a comunicar, a compartir, a impulsar, a gozar coa música deste país.
Un programa, ademais, aberto a culturas e músicas de todo o planeta, poñendo a música galega en relación -en pé de igualdade- coa doutras partes do mundo, con especial interese polas músicas irmás da Lusofonía.
...e por iso...
Entendemos que esta medida de eliminación da música en língua galega supón un paso máis na política de represión, empobrecemento e marxinación que os responsábeis políticos da Xunta de Galiza están a realizar contra a lingua e a cultura dos galegos e galegas.
Queremos denunciar, como xente preocupada pola nosa música e a nosa cultura, esta agresión dirixida –cunha intención política e simbólica evidente- contra un dos veículos de comunicación do movimento de Rexurdimento Musical que as novas xerazóns do mundo da música estamos a protagonizar, impulsado por unha sociedade que sabe valorar a sua criatividade.
Queremos posicionarnos e defender de forma decidida, belixerante e irrenunciábel a presenza da música galega na nosa Radio Pública.
Queremos dirixirnos á xente sensível coa nosa cultura e coa nosa música, para sumarse a esta denuncia, a esta reivindicación lexítima: A MÚSICA GALEGA DE VOLTA Á RÁDIO GALEGA!
Pedimos que se restableza un programa diario que de conta dos traballos musicais editados en galego e que conte cos seus protagonistas e que a nova programación non elimine contidos culturais propios en todas as súas variantes: música, cine, libros e arte en xeral.
Se apoias este manifesto, cubre o formulario e envianos os teus datos.

MALOS TEMPOS

2009-06-07T02:21:00.000-07:00

> > Malos tempos se aveciñan para a lingua galega coa
> chegada ao poder dun partido popular empeñado en facer políticas que a
> fagan desaparecer. Se consideras que o galego é un patrimonio de todos
> e todas os galegos e galegas e principal rasgo da nosa identidade
> propia e independentemente de que sexas ou non sexas galego-falante crees
> que o galego debe conservarse para as xeracións vindeiras ao igual que
> os nosos pais e avós no lo fixeron chegar a nós, podes asinar o
> manifesto pola convivencia lingüistica e igualdade de dereitos para
> o galego na seguinte ligazón:
> http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm
>
> Fas máis falta que nunca e non che levará nada de tempo. Difúndeo. Non é cuestión de ideas políticas, para nada, e unha cuestión de sentirse orgullosos do que temos e tratar de que non desapareza, e sobre todo que non volva a ser empregado como instrumento de marxinación cara á sociedade e volver a outros tempos nos que que gracias a dios están superados.

La FAES tacha la normalización del gallego de "experimento"

2009-04-19T13:21:00.000-07:00

La fundación presidida por el ex presidente José María Aznar cre que las políticas lingüisticas de Galicia "inmolan la educación, la política cultural y los derechos individuales"

Un documento de la Fundación para el Análisis y los Estudios Sociales (FAES), presidida por el ex presidente del Gobierno José María Aznar, tacha el proceso histórico de normalización del gallego de "experimento" ante el que "se inmolan la educación, la política cultural, los derechos individuales y el sentido común".

Según considera el documento, difundido en la serie 'Papeles Faes' y elaborado por el filólogo clásico y profesor de Lengua Española y Literatura Andrés Freire, la política de normalización lingüística de la Comunidad gallega "es la última de las extravagancias que atraviesa la historia de España".

En el documento, recogido por Europa Press, Freire explica que este proceso llevado a cabo "en los últimos 30 años" ha "puesto en entredicho" el "fenómeno de expansión" del castellano que --desde Alfonso X-- "se convirtió en la lengua de prestigio" a lo largo de la Península Ibérica.

"La ignorancia de algunos y el interés de otros han aunado esfuerzos para revertir este proceso de siglos con la excusa de que estamos ante una anormalidad resultante de un supuesto 'imperialismo castellano'", indica Freire. "Esta política, inusitadamente denominada 'normalización' es la última de las extravagancias que atraviesa la historia de España", sostiene.

Así, defiende que el proceso de evolución histórica del gallego representa la "construcción de una lengua reconocible" a partir de una "suma de variantes lingüísticas galaicas" cuya "supervivencia" se debió al "aislamiento" de Galicia y al "analfabetismo del campesinado gallego".

Neolengua

En este sentido, considera que las tres últimas décadas de la historia del gallego estuvieron marcadas por el "diferencialismo" que, en su opinión, llevó al Instituto da Lingua Galega a "inventarse todo un vocabulario" y a acudir al portugués o a "cualquier variante lingüística local que difiera del castellano".

Dicha evolución, desembocó en una 'neolengua' "usada para las ceremonias y los actos públicos, pero que se abandona una vez que las cámaras no enfocan" y que rechazó rasgos característicos de la lengua como el seseo o la gheada "por un vocabulario cambiante y artificioso, repleto de palabras jamás pronunciadas por un gallego".

"El cerrado acento de aldea fue visto como un rasgo lingüístico a desterrar", sentenció Freire en el informe, para recordar que los técnicos de la normalización se inclinaron por un "castellano de Galicia".

La "Gran Batalla Intergalaica"

Por otro lado, Freire achaca la culpabilidad de todo este proceso al nacionalismo "dividido en luchas fraticidas", en referencia a la corriente que defiende una norma "propiamente gallega" --isolacionistas-- y los que abogan por un acercamiento al portugués --reintegracionistas--.

Así, criticó que las diferentes corrientes provocaron "querellas insufribles" que "lejos de calmarse, continúan hoy escindiendo al nacionalismo gallego" en una "gran batalla intergalaica".

En pleno debate ante la próxima derogación del Decreto que regula un 50 por ciento de materias impartidas en gallego por parte del Gobierno electo del PPdeG y el abandono de las 'Galescolas', el informe niega la existencia de ataques al gallego "salvo en los foros nacionalistas". "Nuestros vecinos de allende los Pirineos disponen también de catalán y vasco, y nadie ha convertido sus escuelas en centros de expulsión de la lengua", afirmó Freire.

Asimismo, critica que el acercamiento del gallego a la norma del portugués que, según comentó el informe, defiende el ex vicepresidente de la Xunta, Anxo Quintana, supondrá que los estudiantes gallegos "que a penas estudian hoy en castellano" se encontrarán con que las formas lingüísticas que han estudiado "desaparecerán algún día".

"Empezaron solicitando el bilingüismo oficial, prosiguieron con la discriminación positiva, avanzaron hacia la desaparición del castellano como lengua oficial de facto en Galicia, y ahora suelan con que el uso de éste pase a ser excepcional, con la excusa del derecho a 'vivir en galego'" -en alusión al lema de A Mesa pola Normalización Lingüística-, sentencia

Manifesto

2009-04-19T08:55:00.001-07:00

Malos tempos se aveciñan para a língua galega coa chegada ao poder dun partido popular empeñado en facer políticas que a fagan desaparecer. Se consideras que o galego é un patrimonio de todos e todas os galegos e galegas e principal rasgo da nosa identidade propia e independentemente de que sexas ou non sexas galego-falante crees que o galego debe conservarse para as xeracións vindeiras ao igual que os nosos pais e avós no lo fixeron chegar a nós, podes asinar o manifesto pola convivencia lingüistica e igualdade de dereitos para o galego na seguinte ligazón: http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm

Fas máis falta que nunca e non che levará nada de tempo. Difúndeo

BANCOS

2009-04-14T02:03:00.000-07:00

O GALEGO É ÚTIL

2009-04-14T01:55:00.000-07:00

MANIFESO A PROL DO GALEGO

Buscade o mnifesto en internet e lede os comentarios.Son sempre de interés

Isto que estás a ler é un manifesto espontáneo, vivo, interactivo, libre de ideoloxía e afiliación política, co que os abaixo asinantes pretendemos, desde a nosa humilde experiencia no estranxeiro, desmentir o mito de que “o galego non vale para nada” ou “só serve dentro de Galicia”.

Todos os idiomas valen e para moito.

A nós, o galego foinos útil e segue séndonos útil nas nosas vidas e aventuras polo mundo adiante:

O galego facilitounos a aprendizaxe doutros idiomas: fíxonos máis sinxela a comprensión oral e escrita doutras línguas, axudounos a identificar e pronunciar noutros idiomas sons que non existen en castelán e facilitounos a aprendizaxe de novas estruturas gramaticáis.
A capacidade de falar galego fixo posible que nos comunicáramos con cidadáns de Portugal e Brasil (entre outras nacións posibles, que xuntas suman unha poboación de arredor de 200 millóns de persoas).
No estranxeiro, o feito de falar galego e polo tanto comprender o portugués deunos unha vantaxe competitiva frente a outros traballadores, xa que a nivel internacional o coñecemento de idiomas sempre é un bonus, sexa a industria que sexa.
Por estas tres razóns prácticas, concluímos, sen ningún tipo de dúbida, que o galego tamén é útil fóra de Galicia. Que non che quenten a cabeza dicindo que non.

Londres, 1 de abril de 2009

Queres asinar o manifesto? Entón envíanos unha mensaxe indicando o teu nome e se podes engade tamén a túa testemuña.

o GALEGO TAMÉN É ÚTIL FORA DA GALIZA

2009-04-14T01:53:00.001-07:00

Esa é a idea que un grupo de galegos asentados en Londres está a promover na internet a través dun manifesto interactivo.

Un grupo de galegos asentados en Londres está a promover a idea de que a nosa lingua tamén é útil fóra do país, segundo informan nun comunicado enviado aos medios. A través do manifesto O galego é útil, pendurado na internet os asinantes pretenden "desmentir", dende a súa experiencia no estranxeiro, o mito de que "o galego non vale para nada" ou "serve só dentro de Galiza".

Entre as vantaxes de falar o idioma propio do noso país, o manifesto salienta que o galego "axuda a aprender outras linguas, permite a comunicación en portugués e engade unha vantaxe competitiva no mundo laboral internacional". O manifesto, que se define como "libre de ideoloxía e afiliación política", pode ser "asinado" na internet.

Os impulsores desta iniciativa, Xesús Magariños e Inma Gil, agardan atraer sinaturas e comentarios de usuarios galegos de todo o mundo e contribuír así "construtivamente" ao debate sociopolítico en Galiza. Varios bloggers, usuarios de redes sociais e medios de comunicación recolleron a publicación do manifesto, que está a ter unha boa aceptación.

Debate necesario
Algúns comentaristas cuestionan que sexa axeitado falar da utilidade da lingua en termos tan prácticos, outros pregúntanse se acaso hai algunha lingua que non sexa útil. Mais os creadores do manifesto aseguran que o debate é necesario.

Se ben "é unha obviedade dicir que unha lingua é útil, porque todas o son", afirman, "lamentabelmente no debate lingüístico en Galiza óense con demasiada frecuencia comentarios que descualifican o estudo do idioma galego argumentando que é unha lingua que non serve para nada fóra da nosa terra". "Quizais non é mala idea gritar obviedades por internet", conclúen

TOURADAS

2009-04-14T01:50:00.000-07:00

A plataforma Galicia Mellor sen Touradas denunciou a celebración de "festexos taurinos" na vila de Padrón este domingo, un evento que, segundo este colectivo, está participado polo goberno local, que colabora aportando "diñeiro público" -uns 12 mil euros-, a "unha actividade que rexeita a meirande parte da cidadanía galega".

Dende este colectivo tamén sinalan que o Concello de Padrón leva 16 anos incumprindo a Lei galega de Protección Animal, "que obriga a todo municipio a dispor dos servizos básicos de recollida e aloxamento de animais abandonados", mentres, por outra banda, dispoñibiliza financiamento e "dedicación por parte dos responsábeis municipais" a uns actos nos que se "maltratan seres vivos". Nesta liña, as organizacións integrantes da Plataforma GMST instan o consistorio a que faga públicos os orzamentos dedicados ás touradas, "para que todos as e os habitantes de Padrón coñezan cantos cartos tiveron que gastar en torturar animais, e non en fomentar o emprego ou na mellora dos servizos básicos municipais", subliñan.

Para protestar contra as touradas que se organizaron para este domingo en Padrón, a organización Galiza Nova convocou unha concentración diante da praza móbil, ás 17h30, apelando a que "a idiosincrasia da "festa taurina" non está articulada en nome da realidade social, e cultural de Galiza".

A columna de Alba Nogueira

2009-03-30T03:20:00.000-07:00

Na procura das causas para o inesperado fracaso electoral do bipartito estase permitindo tomar corpo á falacia impulsada por certa prensa estatal, e trasladada por un reducido número de seguidores de Galicia Bilingüe, de que este foi un goberno cunha política lingüística intensa, combativa e que introduce cambios radicais con respecto ao status quo do “bilingüismo harmónico fraguista”, estando aí unha das razóns de alonxamento do corpo electoral.

Curiosamente o conflito lingüístico que pretende utilizar o PSOE como bálsamo das súas feridas electorais, atribuíndolle ao BNG unha ruptura do consenso lingüístico que tería afectado aos sensibles votantes do PSOE, está asentado sobre un conxunto de mentiras e equívocos.

O Decreto do uso do galego no ensino foi promovido con valentía e flexibilidade negociadora por unha conselleira do PSOE. Para a súa redacción inspirouse nun Decreto balear cunha década de vixencia impulsado polo goberno do Partido Popular de Jaume Matas. Incorporou literalmente nun anexo as porcentaxes de uso do galego no ensino do Plan de Normalización da lingua galega que fora aprobado por unanimidade polo Parlamento de Galicia baixo a éxida de Fraga.

Non hai ningún movemento de contestación de pais ou mestres á nova normativa de uso do galego. O Decreto foi recorrido xudicialmente por diversas asociacións contrarias ao uso do galego e algúns país e o Tribunal Superior de Xustiza ten ditado xa varias Sentenzas avalando a súa legalidade. O Consello Escolar de Galicia aprobouno por unanimidade. Usando terminoloxía xurídica: non hai caso.

Tamén é certo que a actitude pusilánime do conxunto do goberno deixou a política lingüística como branco de ataques. Deliberadamente, en moitos casos, non recibiron a resposta que merecían. O goberno avergoñouse da súa lingua e permitiu que medrara a bola de neve artificiosa do conflito lingüístico. Unha mostra evidente é a propia comisión de seguimento do acordo de goberno en materia de lingua que tivo unha vida tortuosa, escura e sen a relevancia orgánica precisa para a dignidade da lingua e para un asunto que, agora, parece entenderse que pode tombar gobernos. Mención aparte merece o cinismo de Méndez Romeu, paradoxicamente o titular do único Departamento de onde saíu normativa lingüística nesta lexislatura se exceptuamos o Decreto de uso do galego do ensino: introdución dun precepto na Lei de Subvencións que obriga a condicionar lingüísticamente a concesión de calquera axuda pública por parte das administracións locais e autonómica; obriga de realizar cando menos unha das probas de contidos no acceso ao emprego público en galego e fixación como un dos criterios da avaliación por obxectivos no emprego público o cumprimento do Plan de Normalización; establecemento de esixencia de coñecemento do galego para os funcionarios locais de habilitación estatal e; configuración como un dos principios de actuación dos cargos políticos o do uso do galego.

O PSOE parece asumir un discurso que, ademais de falso, non ha de darlle réditos políticos porque nunha estratexia de confrontación por este motivo o PP –ou UPD- sempre acabarán tirando partido de discursos radicalizados alonxados da realidade. Un discurso, ademais, que debería facer inviable futuros pactos co BNG, non só no ámbito autonómico se non tamén no plano local.

O BNG debe tamén repensar a súa mensaxe. No seu caso porque os resultados que pode ofrecer non son amplos nin no goberno da Xunta nin nos gobernos locais. Tamén porque a nosa lingua precisa unha mensaxe de dignificación moi distante da súa consideración como “unha enferma de Parkinson que debemos coidar porque é da familia” ou de mensaxes catastrofistas –aínda que reais- sobre a súa situación que lonxe de facela atractiva para novos falantes convida a confirmar a opción que hoxe fan moitos galegos polo “equipo gañador”. O galego ten que ser defendido sen complexos porque é a nosa lingua, un sinal de identidade, e, ao mesmo tempo, un instrumento de mellora social e individual nunha sociedade que demanda cidadáns plurilingües que, no caso dos galegos, poderían ser perfectamente competentes nas tres linguas transoceánicas máis faladas

REAL

2009-03-25T11:51:00.000-07:00

E PINOCHO...FALOU

2009-03-25T11:47:00.000-07:00

Feijóo reivindica os dereitos constitucionais en materia lingüística
O futuro presidente da Xunta alude á Constitución para sinalar que, na cuestión da lingua, está por riba da decisión de calquera órgano

Alberto Núñez Feijóo
O líder do PPdeG e futuro presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, reivindicou hoxe os dereitos constitucionais en materia lingüística e colocounos "por riba" da decisión de "calquera órgano".

Deste xeito pronunciouse o dirixente popular, tras reprobar que o pleno do Parlamento Europeo rexeitase onte o informe sobre multilingüismo que pedía garantir aos pais o dereito a elixir o idioma de escolarización dos seus fillos. En cambio, a Eurocámara aprobou un texto alternativo do PSOE, CIU, PNV, EA e ICV en defensa do modelo lingüístico catalán.

A preguntas dos xornalistas, o líder dos populares galegos considerou que a postura socialista foi "un erro", polo que concluíu que o PSOE "saberá a responsabilidade da súa decisión". "Equivocouse", resumiu Feijóo, logo de recordar que o informe orixinal elaborado polo portugués Vasco Graça Moura - Partido Popular Europeo - fora aprobado pola comisión de Cultura e Educación da Eurocámara xunto a varias enmendas propostas por Luís Herrero (PP).

Para Feijóo, o PSOE ten "unha mensaxe" nas comunidades monolingües e "outro distinto" nas autonomías con varias linguas cooficiais e, fronte a isto, reivindicou a postura do PP sobre a cuestión lingüística.

"Bilingüismo cordial"

Así, volveu defender a promoción e respecto á lingua propia e, paralelamente, avogou por respectar tamén a liberdade de cada individuo para "exercer calquera dos dous idiomas".

En base a este razoamento, censurou que os socialistas rexeitasen o ditame no Parlamento europeo, malia que defendía "algo tan fundamental" como o "bilingüismo cordial", e mostrouse convencido de que esta é "a postura máis sentida" polos votantes do PP e do PSOE en Galiza, así como por "moitos" do BNG.

COMEZAMOS BEN

2009-03-25T11:32:00.000-07:00

Europa rexeita que os pais elixan a lingua de ensino
A Mesa celebra que “fracase o racismo idiomático que quere o PP”

O pleno do Parlamento Europeo rexeitou onte a resolución promovida polo PP que cuestiona o sistema catalán de inmersión lingüística na educación e aprobou un texto alternativo –promovido polos socialistas españois, Convergència i Unió, PNV, Iniciativa per Catalunya-Verds e Eusko Alkartasuna– que resalta que é “esencial” salvagardar o multilingüismo nos países ou rexións en que coexistan dúas ou máis linguas oficiais e descarta que os pais poidan elixir a lingua do ensino dos seus fillos, como piden organizacións como Galicia Bilingüe.
O texto corrixe o informe sobre multilingüismo que foi aprobado pola comisión de Cultura da Eurocámara o pasado 17 de febreiro cos votos do PP, e redactado polo conservador portugués Vasco Graça Moura. Este informe, que contén numerosas emendas introducidas polo eurodiputado popular Luís Ferreiro, pedía “salvagardar a posibilidade de que os pais e responsables da educación elixan a lingua oficial en que han de educarse os seus fillos nos países nos que coexistan unha ou máis linguas oficiais ou unha ou máis linguas rexionais”. Nada máis aprobarse na comisión de Cultura cos votos do PP, os eurodiputados españois do resto de grupos políticos criticaron que invadía competencias que no caso de España corresponden ás comunidades autónomas e promoveron un texto alternativo que finalmente foi o aprobado pola Eurocámara.
A Mesa pola Normalización Lingüística celebrou, nunha nota pública, esa decisión e sinalou que que a iniciativa formulada polo PP seguía principios de “racismo lingüístico, de que hai linguas con dereitos e linguas sen dereitos, linguas de primeira e linguas de segunda, afirmacións polas que deberían de pedir disculpas”.

TOMA DISCRIMINACIÓN

2009-03-18T03:13:00.000-07:00

Entre 1992 e 2004 duplicouse o número de monolingües en castelánMentres, os galegofalantes pasaron do 61 ao 39 por cento.
A Mesa denuncia que o galego xa está nunha "situación de emerxencia".

A primeira recollida de datos para o Mapa Sociolingüístico de Galiza, elaborado pola Real Academia, fíxose no ano 1992, e a segunda no ano 2004, que é a que agora se publica. Nestes doce anos duplicouse o número de persoas que 'nunca falan en galego', que pasaron do 13 ao 25,8 por cento; aumentaron tamén as que empregan maioritariamente o castelán (do 26 ao 35%). Pola contra reduciuse á metade o número de monolingües en galego (do 30,5 ao 16 por cento) e tamén descendeu o grupo de cidadáns que utilizan maioritariamente o galego, pasando do 31 ao 23%. É dicir, se en 1992 o galego era a lingua máis habitual para o 61% dos galegos, en 2004 só o era para o 39%.

Segundo o presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Carlos Callón, estes datos indican que "o galego está nunha situación de emerxencia", aínda que "non é un punto de non retorno". Por iso, Callón reclamou este marte "medidas en favor do galego por parte de todos os poderes públicos, en primeiro lugar, do Goberno galego, mais tamén do Goberno do Estado e das administracións locais". Para Callón, que nesta situación "tan precaria" se poidan adoptar medidas contra o galego podería ser "letal". Así mesmo, aproveitou para chamar á poboación a mobilizarse en defensa do galego na manifestación convocada en Compostela para o 17 de maio.

Carlos Callón foi moi crítico, igualmente, coa Real Academia Galega, pois a institución dispón destes datos dende hai meses, e "non podemos máis que lamentar que non os presentase publicamente e que só comezase a distribuír este traballo polas librarías despois das eleccións autonómicas, xa que as conclusións que se extraen sobre o anterior mandato do PP son contundentes e desmontan, máis unha vez, a demagoxia e a falacia deste partido sobre o galego no ensino".

Datos aínda máis alarmantes nos máis novos e nas cidades
No Mapa tamén se recolle que o 10,7% dos menores galegos recoñecen que recibiron ensino "só en castelán", a pesar de que o anterior decreto do ensino recolle a previsión de que o galego ten que estar presente na educación primaria e secundaria. Estes datos constatan, máis unha vez, "como a presenza abrumadora do español na vida social fai que haxa persoas que poidan vivir alleas á lingua propia de Galiza, algo que non acontece á inversa, xa que non está garantido o dereito a poder vivir en galego", segundo Callón. Carlos Callón lembrou tamén os datos de lingua inicial en Galiza, segundo os cales o galego pasou de ser o primeiro idioma dun 60,3% dos galegos en 1992 a ocupar a posición minoritaria, do 20,6%, no ano 2004: unha caída de corenta puntos en doce anos.

A maior presenza monolingüe en galego é nos concellos de menos de 5.000 habitantes, dun 40,5%, mentres que a do castelán nas cidades é do 35,6%. Segundo o Mapa Sociolingüístico, hai unha notoria perda do denominado `bilingüismo de maioría galego' nos hábitats intermedios e unha considerábel suba do maioritario en español. As cidades con maior uso do castelán ('só e máis castelán') son Ferrol (85%), Vigo e A Coruña (81,9% en ambas). Cómpre, ademais, salientar a presenza do monolingüismo en castelán en Ferrol (57,5%) e Vigo (45,5%).

Agora que se jodan e voten PP

2009-03-18T03:11:00.001-07:00

Caixanova avísalle ao PP de que non ve motivos para revisar o concurso eólico
O director xeral do Banco Gallego, integrado no grupo Caixanova, defendeu a claridade das "regras de xogo" do proceso e pediu que non se free.

Eólica Galenova é o proxecto empresarial a través do cal Caixanova obtivo no recente concurso eólico un total de 235 megavatios. En favor do rigor da proposta achegada e do propio conxunto do proceso, falou este martes o director xeral do Banco Gallego, Xosé Luís Losada, aproveitando a presentación das contas da entidade financeira da que posúe a maioría do capital o grupo Caixanova.

Losada dixo agardar que se lle dea canto antes o "visto bo definitivo" e que o próximo Goberno non paralice o proceso eólico aberto polo agora executivo en funcións. O directivo insistiu en que as empresas que se presentaron ao concurso sabían de xeito claro "as regras do xogo". "Tomáronse as medidas para que o desenvolvemento fose correcto, e entendo que é correcto", subliñou, salientando a proposta concreta de Galenova, da que asegurou que ía acompañada dunha "magnífica oferta industrial" e destacou a súa capacidade "técnica e financeira".

VERGOÑA

2009-03-03T03:23:00.000-08:00

VERGOÑA É O QUE SINTO DE SER GALEGO.VERGOÑA POR VER A TANTOS DESLEIGADOS OS QUE O SEU PAIS LLES IMPORTA BEN POUCO,POR NON DICIR NADA.VERGOÑA POR AQUELES QUE MANIFESTAN UN ODIO CRECENTE SOBRE TODO AQUELO QUE NOS IDENTIFICA.VERGOÑA ALLEA POR PODER LER A DESINFORMACIÓN E POR SENTIR O ENORME PESO DA IGNORANCIA,IGNORANCIA QUE COMO BEN SABEDES SEMPRE MOVEU GRANDES MASAS DE XEITO INEXPLICABLE.
SERÁ QUE SOMOS PSICÓTICOS AQUELES OS QUE NOS IMPORTA A NOSA TERRA!,A NOSA XENTE,A NOSA CULTURA SEN ESQUENCER QUE NO MUNDO EXISTEN OUTRAS REALIDADES,ANQUE TODAS DISTINTAS A NOSA.
NON PODO CRER O QUE VEXO,O QUE ESCOITO.TODO PARECE UN MAL SOÑO...A AQUELES QUE CRITICAN AS GALESCOLAS POÑO O EXEMPLO DE FINLANDIA,OS QUE CRITICAN O VENTO PREGÚNTOLLES SE ESTE SERÁ MELLOR MANEXADO POR EMPRESAS ALLEAS A TERRA,OS QUE CRITICABAN O BANCO DE TERRAS PREGÚNTOLLES SE É MELLOR DEIXALAS ABANDONADAS OU ARDENDO,OS QUE CRITICAN LEIS COMO AS DE COSTAS RECOMENDOLLES QUE VAIAN RESERVANDO OS SEUS PISIÑOS NON EN PRIMEIRA LIÑA SENON NA PRAIA,OS QUE CRITICABAN OS CENTROS DE DÍA E RESIDENCIAS DESEXOLLES QUE TEÑAN QUE PAGALAS...
XA NON SUFRIREI MÁIS POR ESTE PAÍS.CADA UN TEN O QUE QUERE E A ISTO CHEGAMOS NÓS.DESEXO FERVENTEMENTE,E ISTO É FRUTO DA REFLEXIÓN, QUE DESAPAREZA O GALEGO E A NOSA CULTURA,QUE ARDAN OS MONTES E LEIRAS COMIDOS POLO DESUSO,QUE PRIVATICEN ATA A SANIDADE,QUE SE CONSTRUA ATA NAS PRAIAS,QUE ENCHAN OS RIOS DE ENCOROS E QUE OS MUIÑOS FAGAN VOAR BILLETES EN MADRID.

DAME VERGOÑA QUERER TANTO A ESTA TERRA CHEA DE PITUFOS DESLEIGADOS

POR TODO ISTO E POR MOITO MÁIS O DOMINGO VOTA BNG

2009-02-27T10:59:00.000-08:00

Transparencia e verdade frente á campaña de difamación e mentiras do PP

A campaña de difamación e mentiras impulsada polo PP e a súa plataforma mediática contra o BNG non cesa e ten como obxectivo a desmobilización dos sectores sociais obxectivamente interesados en que se aprofunden as políticas transformadoras impulsadas polo nacionalismo desde a súa chegada ao Goberno en 2005.

É preciso estar armados de argumentos para, no contacto social, desvendar as mentiras do PP e da súa plataforma mediática.

É moi útil termos en conta todos e todas as seguintes informacións:

Encontro cos maiores en Oia.
A plataforma mediática do PP presenta este encontro como un mítin organizado polo BNG. Primeira falsedade. Foi un acto organizado pola Confederación Galega de Maiores. A seguir dise que os maiores foron levados a Oia enganados polo BNG. Segunda falsedade. Só un 5 por cento dos maiores que se desprazaron a Oia non coñecían que no seu programa de actividades estaba contemplada unha charla de Anxo Quintana. A responsabilidade dese descoñecemento só se lle pode imputar aos organizadores do acto, a Confederación Galega de Maiores, e nunca ao BNG como as plataformas mediáticas e o PP fan sistematicamente.

Anxo Quintana, aínda que o BNG non tiña nengunha responsabilidade na organización do evento, non tivo o menor reparo en apresentar as súas desculpas ás persoas, moi poucas, que se puidesen sentir incomodadas pola súa presenza.

Fotografía de Anxo Quintana con Jacinto Rey.
Esta fotografía foi apresentada fraudulentamente polas plataformas mediáticas do PP como tomada no verán pasado. Falsedade absoluta. A fotografía ten máis de catro anos e xa fora publicada en 2005 polo Correo Gallego sen que daquela producise o menor balbordo. É obvio que o líder do nacionalismo galego ten non o dereito, senón a obriga de se relacionar cos empresarios máis relevantes do País co obxectivo de os comprometer a criar riqueza en Galiza. Jacinto Rey foi cualificado polo candidato do PSdeG-PSOE á presidencia da Xunta como amizade perigosa. Ese criterio non o comparten o Goberno do Estado nen o concello nen a comunidade de Madrid que acaban de adxudicar á empresa de Jacinto Rey a operación urbanística de maior orzamento da historia.

Fraude do gabinete de prensa do PP
Para máis inri, as fotografías de Anxo Quintana con Jacinto Rey foron transmitidas a todos os medios de comunicación por un xornalista do gabinete de prensa do PP. Este xornalista elaborou un power point con esas fotografías, mais cometeu un erro: non eliminou o seu nome do documento (ficou gravado nas propiedades do power point). E non contento con iso criou fraudulentamente un correo en gmail usurpando o nome da nosa organización: enviou o power point desde un bng.madrid@gmail.com. Sobre este asunto, o gabinete xurídico do BNG está a estudar a adopción das iniciativas legais ás que houber lugar.

Accidente de Anxo Quintana
A suxa campaña do PP contra o BNG alcanzou o paroxismo o mércores, cando fontaneiros dese partido hackearon a páxina web de Europa Press para pendurar unha noticia falsa, a de que Anxo Quintana sufrira un accidente e, consecuentemente, se vira obrigado a suspender a súa axenda matinal, que incluía un encontro con mozos. Pretendíase así sabotar a participación dos xóvenes neste encontro. Europa Press nunca sufrira a sabotaxe da súa páxina web.

lembrades o de quitaránvos as vacas???

2009-02-27T04:31:00.000-08:00

PP de Celanova: "Se goberna o BNG ou o PSOE pódenche quitar as terras e darllas a outros coa escusa de que non as traballas"
O PP de Celanova está a distribuír folletos entre a cidadanía alertando de que se se reeditaba o bipartito se podían perder a casa e as leiras.
Etiquetas:

A campaña difamatoria do Partido Popular cara o BNG parece non ter límites. Se nun principio cargaron contra o candidato Nacionalista, Anxo Quintana, con falsidades e difamacións, agora parece que é tempo de meter medo aos votantes.

Segundo publica o xornal A Peneira, o PP de Celanova está a difundir un pasquín pola vila, "con nocturnidade e premura para non ser identificados", no que se alertaba de que se se reeditaba o bipartito podían perder a casa e as leiras.

"Se goberna o BNG ou o PSOE pódenche quitar as terras e darllas a outros coa escusa de que non as traballas" rezaba o folleto no que tamén se aseguraba que se non se votaba ao Partido Popular "o goberno do BNG e o PSOE pódenche expropiar a túa casa para darlla a outra persoa, si te ausentas un tempo".

PENOSO.POBRES DEREITISTAS

versus

2009-02-27T04:20:00.001-08:00

Thierry Henry falou dos nacionalismos no Estado español nunha entrevista ao afirmar que ''Catalunya non é España e hai que sentilo''. Henry asegura que logo de oito anos en Inglaterra custoulle asimilalo porque hai ''que vivilo para entendelo''.

“O que penso é isto: Catalunya non é España, é outra cousa e iso hai que sentilo'', apostilou. Ao dianteiro francés custoulle adaptarse porque ''o Barça é outra historia''. Cando chegou ''sorprendeuse de ver a tanta xente, é un shock''. ''Hai que vivilo para entendelo, en Inglaterra hai outra mentalidade''.

VERSUS

Sergio González: "O galego é coma o asturiano. Non son idiomas. Eu creo que son dialectos"
Nunha entrevista publicada o domingo no xornal dependente do clube coruñés, o xogador, nacido en Hospitalet, métese no mar sen roupa de augas.

A conversa, publicada en tres páxinas e en cen preguntas, deu para moito. Política, matrimonio homosexual, cafe ou té..., pero a declaración máis rechamante do centrocampista do Deportivo chegou na pregunta 40. 'Cantos idiomas fala?', "Ben, só o castelán". 'O catalán tampouco?', "Si, pero o catalán é un dialecto, non é un idioma, igual que o galego. É coma o asturiano. Eu creo que son dialectos, non os considero idiomas".

"O PP traciou os seus votantes que falan galego",

2009-02-08T15:05:00.000-08:00

A Mesa pola Normalización Lingüística valorou a manifestación realizada hoxe en Santiago de Compostela como “un fracaso para a convivencia de todos os galegos e de todas as galegas” e lamentou que se trate “dunha mobilización non para que se garantan dereitos, senón para retirarllos a outros e que se desampare totalmente a quen queira falar e vivir na lingua propia de Galiza”. Este colectivo cualificouna como unha “marcha do odio, a intolerancia e o racismo lingüístico”.

Para a maior asociación cultural galega é especialmente preocupante o apoio do PP a esta marcha(alí estaban corina porro,que debe fumar moitos,alfonso rueda e ana pastor,el jefe no fue porque estan con las elecciones gallegas), “a única entidade de relevo que a secundou e a que de verdade mobilizou a xente co seu toque de corneta, pois o resto dos respaldos son de organizacións non galegas, que descoñecen a nosa realidade, ou que son socialmente marxinais”. Entre estas entidades, A Mesa chama a atención aos apoios explícitos da extrema dereita, como a Falange Auténtica (http://www.falange-autentica.org/article.php?sid=1119) e ao comunicado da AVT no que se equiparou a defensa do galego coa coacción e a exaltación a ETA.

Para A Mesa, a actitude do PP protagonizando esta “marcha do odio” e chamando a participar na mesma “consuma unha traizón aos seus milleiros de tradicionais votantes que falan en galego”.

Esta asociación lembra tamén “a hipocrisía de que o PP se manifeste contra normas que aprobaron eles durante os seus gobernos, como a Lei de normalización lingüística, o Plan Xeral de normalización da lingua galega ou a Carta europea das linguas rexionais ou minoritarias”.

A respecto dos obxectivos formulados na convocatoria, A Mesa considéraos “predemocráticos” e lembra que nin a Constitución española nin o Estatuto de Galiza amparan o “ disparatado dereito á ignorancia do galego” que algúns defenden e sinala que “pretender evitar que os nenos e as nenas tamén aprendan en galego suporía unha fractura social”.

Pola contra, desde A Mesa manifestan a súa “defensa da igualdade xurídica e social do castelán, a lingua oficial do Estado, co galego, a lingua natural de Galiza” e conclúen: “Quen honestamente diga defender o bilingüismo, debería apoiar o idioma que está discriminado e non saír en manifestacións para que se machaque aínda máis.”

LEDEO,É INTERESANTE

2009-02-04T08:45:00.000-08:00

SENCILLO CÁLCULO ...IMPRESIONANTE RESULTADO.
>
> *Reflexión y sencillo cálculo enviados a CNN por un televidente :
>
> *El plan de rescate a los bancos con dinero de los contribuyentes, que aún
> se discute en el congreso de USA, costará la indimensionable cifra de
> 700.000 millones de dólares, más los 500.000 millones que ya se le ha
> entregado a la banca, más los miles de millones que entregarán los
> gobiernos de Europa a los bancos en crisis en ese continente.
>
> Pero para tratar de dimensionar sólo en algo las cifras involucradas, el
> televidente hace el siguiente cálculo:
>
> 'El planeta tiene 6.700 millones de habitantes; si se dividen 'sólo' los
> 700.000 millones de dólares entre los 6.700 millones de personas que
> habitan el planeta, equivale a entregarle 104 MILLONES DE DOLARES A CADA UNO'.
>
> 'Con eso no sólo se erradica de inmediato toda la pobreza del mundo, sino
> que automáticamente se convierte en MILLONARIOS a TODOS LOS HABITANTES de
> la Tierra'.
>
> Concluye diciendo : 'Parece que realmente hay un pequeño problema en la
> distribución de la riqueza'
>
> _____________________________________________________
>
>
> Haciendo un pequeño calculo lo vamos a poner mucho mas sencillo y mas
> cercano a los españoles.
>
>
> El estado español unta a los bancos con 30.000 millones de euros q salen de
> los bolsillos de los españoles.
>
>
> El Estado comprará 30.000 millones de deuda a la banca para evitar el
> colapso financiero.
>
>
> España en estos momentos su población es de 46.063.511 habitantes, según
> datos del padrón municipal de 2008.
>
>
> HACEMOS EL CALCULO.
>
>
> 30.000.000.000 euritos / 46.063.511 habitantes = 652,18 millones de euros
> PARA CADA ESPAÑOL
>
>
> 652,18 millones de euros = 108.261 millones de pesetas por cada habitante en
> ESPAÑA
>
>
> TENIENDO UNA MEDIA DE 4 PERSONA CADA FAMILIA= 2.500,72 MILLONES DE EUROS
> POR FAMILIA
>
>
> 415.119,52 MILLONES POR FAMILIA, MIRA CON ESO SI QUE PODRIAMOS PAGAR LA
> HIPOTECA.
>
>
>
>
>
> ESTA ES LA CRISIS

GRAZAS XULIO POLO CORREO,NON PODÍA DEIXAR DE POÑELO.

FURTIVOS

2009-02-03T03:45:00.000-08:00

Os feitos foron denunciados inicialmente pero a denuncia foi “misteriosamente” retirada
ADEGA denuncia a unha cuadrilla de cazadores por batidas non autorizadas no refuxio de fauna do TECOR de Melide

ADEGA interpuxo hoxe denuncia ante o SEPRONA (Servicio de Protección da Natureza da Garda Civil) ante a suposta intención de arquivar unha denuncia por unha batida ilegal de xabarín levada a cabo en xaneiro por unha cuadrilla de cazadores

A cuadrilla foi sorprendida por veciños da zona cazando ilegalmente dentro da zona acotada como Refuxio de Fauna polo TECOR (Terreo Cinexeticamente Ordenado de Melide) por veciños da zona o que ocasionou diversas denuncias de cazadores e veciños contra estes furtivos, que abateron 2 femias de xabarín na única zona do TECOR onde non se pode cazar.

A existencia dos refuxios de fauna dentro de cada TECOR é servir de refuxio para a posterior repoboación do espazo. Os refuxios de fauna son unha figura vital para unha xestión cinexética sustentábel e ADEGA non vai tolerar que estes furtivos (pois ese é o cualificativo que merecen estes desalmados) queden sen sanción pola falta de interese dalgúns.

Deste xeito ADEGA interpuxo denuncia ante o SEPRONA para que investigue os feitos e averigue porqué non se puxo ningunha sanción aos furtivos, cando existe un informe elaborado pola Garda Civil de Boimorto onde se constatan os feitos con todo detalle e no que se pon de manifesto a flagrante infracción cometida.

É absolutamente necesario que os infractores da Lei de Caza 4/1997, que ante todo é unha lei e por tanto, de obrigado cumprimento para todos/as, sexan sancionados para que dunha vez por todas a caza deixe de seu unha actividade “paralegal”. ADEGA confía plenamente nos membros do SEPRONA que sempre trataron con interese e eficacia as infraccións as leis de carácter ambiental: por tanto, non hai razón para que agora se mire para outro lado.

CACICADAS

2009-02-03T03:27:00.000-08:00

galicia bilingue

2009-02-03T03:20:00.000-08:00

1)Problemas lingüísticos con Unión Fenosa
Carta dun lector de vieiros
O día 30 de xaneiro unha telefonista do servizo de atención telefónica da eléctrica máis grande que opera en Galicia, que inicialmente se identificou polo seu nome e primeiro apelido, atendeume durante un minuto mentres eu lle explicaba un problema de subministración, na lingua que utilizo habitualmente, o galego.

Despois dun minuto de conversa en ton amable, ela cambiou o seu ton e de maneira brusca díxome: "Hábleme en castellano que no le entiendo". Nese momento, ao oír o ton imperativo que ela adoptaba, pregunteille se había algunha telefonista que me puidese atender en galego, ao cal ela respondeu negativamente nun ton pouco amable. A continuación dixo que só se atendía en castelán, e que se ela me estaba a falar en castelán, o mínimo que eu podía facer era responderlle nesa lingua, por educación.

Nese momento comecei a falarlle en castelán e confirmeille o meu desexo de que alguén me atendese na miña lingua, o galego. Logo dunha nova negativa bastante descortés, pedinlle que me dixese o seu nome. Ela dubidou e logo dun silencio de varios segundos identificouse só co seu nome de pila. Pedinlle tres veces que se identificase tamén co seu apelido, ao cal se negou. A continuación ela interrompeu a comunicación

2)CIG-Ensino denuncia a "falta dun sistema educativo propiamente galego"
O sindicato analizou a política de Educación nestes tres anos e medio e censurouna pola súa "falta de compromiso coa normalización lingüística".

O secretario nacional do sindicato CIG-Ensino, Anxo Louzao, denunciou este luns que os últimos tres anos e medio de lexislatura estiveron "marcados pola falta dun sistema educativo propiamente galego" e pola consolidación "da política privatizadora do anterior executivo", do PPdeG, que se demostra nos 257 millóns destinados a ensino privado (11% do presuposto de Educación).

Louzao realizou balance da política educativa da consellería que dirixe Laura Sánchez Piñón e informou das propostas do sindicato para a próxima lexislatura, entre as que salientou "a consecución dunha Lei de Educación galega; dunha Lei do Sistema Universitario e dun Estatuto do Profesorado".

Criticou, tamén, a "falta de compromiso coa normalización lingüística" por non facer cumprir o decreto polo que se estabelece "un 50% de clases impartidas en galego" e que "non se realizan", e que "tampouco fixaron o 45% dos currículos de Bacharelato e ESO para marcar o que debería ser un ensino propiamente galego

3)O galego, "inexistente" na Semana Santa de Ferrol
A Mesa levará o alcalde ante o Valedor do Pobo pola súa "falta de compromiso" coa lingua do país.

A Mesa pola Normalización Lingüística ha reclamar a intervención do Valedor do Pobo para que a lingua galega deixe de estar completamente "inexistente" nas celebracións relixiosas da Semana Santa en Ferrol, ante a "falta de compromiso" do goberno local, presidido, en minoría, polo PSdeG de Vicente Irisarri.

O rexedor ferrolán comprometérase o ano pasado a que o galego había atopar o seu sitio na festividade máis importante de Ferrol, na que o Concello colabora cuns 70 mil euros ao ano. Porén, dende A Mesa aseguran que non existe ningún documento por escrito que confirme que o Concello só lle ha conceder a subvención municipal á festa relixiosa se se incorpora a nosa lingua aos seus actos litúrxicos e propagandísticos

CADA QUEN QUE PENSE O QUE QUEIRA

Desfachatez eólica monumental Tripartita no Courel, no Territorio Histórico do Camiño de Santiago

2009-02-02T05:56:00.000-08:00

PP, PSOE e BNG, en consenso e harmonía, en sucesivos gobernos, tramitaron e aprobaron a instalación do parque Eólico do Oribio, no espazo natural do Courel, en plena Rede Natura 2000, e dentro do Territorio Histórico do Camiño de Santiago.

Para máis información mira en:

http://galizanonsevende.org/?p=641

http://triacastelaviva.blogspot.com/2007/08/fotos-do-iribio.html

Os viraventos xirarán a 1600 metros de altitude, aproximadamente a mesma altura que o Piapaxaro, e serán visibles dende Astorga ata o Pico Sacro. Os muíños coroaran a Devesa do Iribio (Oribio en castelán) o mellor bosque do o Camiño de Santiago.

As imaxes Serra do Iribio, a gran barreira do occidente Courelá, son as protagonistas visuais do seguinte vídeo, aparece no minuto 0:45 ata o 2:12, logo reaparece catro veces (2:39-2:45>> 3:02-3:10>>3:57-4:01>>e do 4:06 ata o final).

Música: Cantar de Cego (Letra: Florencio Da Fontaneira e Maria Pilar)

http://es.youtube.com/watch?v=PW5O1P6VWLs

Para disimular tal escándalo a Declaración de Impacto Ambiental propón unha solución simpática, didáctica e enxeñosa:

http://medioambiente.xunta.es/viewExpPdf.do?id=2005/0296 ver na páxina 6

“Co fin de compensar a incidencia visual do parque eólico, adoptaranse as medidas

compensatorias propostas polo promotor e consensuadas coa Dirección Xeral de Turismo,

destacando as relativas ao pintado das torres dos aeroxeradores con motivos do Camiño

de Santiago, implantación de pantallas vexetais naqueles puntos onde teña lugar o impacto

visual da obra proxectada e adecuación dunha sala como aula didáctica da enerxía eólica,

entre outras.”

Como os muíños de máis de 100 metros de altura, son imposibles de tapar, supoñemos que coa pantalla vexetal, taparán entón todo o Camiño de Santiago, como mínimo dende o Cebreiro ata Sarria.

Non estaría mal que a Xunta ou a oposición publicara os datos das toneladas de gas e carbón que estamos aforrando, porque andan dicindo por aí, que a maraña eólica non é máis que unha escusa para “queimar máis”

Se che cadra ben, podes axudarnos acudindo a manifestación do día 15 de Febreiro en Santiago, sairá as 12:00 da Alameda.

http://galizanonsevende.org/WordPress/wp-content/mani-2009-gnsv.jpg

O galeguismo do PP é ver con ollos galegos’

2009-01-31T12:26:00.000-08:00

Feijoo asegurou que “somos galeguistas e imos ir ás eleccións coa cara descuberta”

POR ISO:

El PPdeG apoyará la manifestación de Galicia Bilingüe, en la que la AVT compara la defensa del gallego con el amparo a ETA

Baltar convierte el apoyo a Rajoy en el «verdadeiro galeguismo»

Rajoy tensiona la «autoidentificación» del PP gallego
Los populares parecen haber arrinconado la política del idioma defendida por Fraga

El Partido Popular presentará en el pleno del lunes una moción en la que propone trasladar al Parlamento gallego la defensa de la cooficialidad de los dos topónimos A Coruña y La Coruña

.....

HIPOCRITAS

2009-01-31T12:19:00.000-08:00

o goberno do 'heroe' Erdogan recibirá en días un cargamento de armas israelí
Acollido en Istambul con bandeiras palestinas, logo da discusión con Simon Peres en Davos, o certo é que Turquía e Israel comercian militarmente hai anos.

"Que o mundo vexa un primeiro ministro"
O pasado 6 de xaneiro, en plena ofensiva militar do Exército israelí sobre a Faixa de Gaza, o ministro de Defensa de Turquía, Vecdi Gönül, viuse na obriga de comparecer ante os medios para negar que o seu país asinara un acordo sobre a venda de armas con Israel xusto antes da operación.

"O acordo de armas non ten nada que ver cos ataques. Non se asinou un acordo militar (con Israel) durante os nosos gobernos (lexislaturas)", sinalou Gönül, engadindo que o trato en cuestión se asinara hai moitos anos. Porén, segundo os informes publicados pola prensa, Turquía e Israel manteñen unha fluída relación comercial no campo armamentístico.

En 2007, o volume de negocio entre os dous estados foi de 2.600 millóns de dólares, dos que se calcula que 1.800 corresponden á venda de equipamento militar. Turquía, aínda que é un país de maioría musulmá con claras simpatías pola causa palestina, segue a ser un dos aliados máis firmes de Israel na rexión.
:

DAME NOXO O DO VOTO EMIGRANTE

2009-01-28T04:15:00.000-08:00

Deberían avergonzarse os partidos que puxeron en marcha este método de votación e os que o mantiveron", denunciou o voceiro nacional do BNG.

"No canto de recursos, PP e PSOE deberían pedirlle perdón á sociedade galega", opinou este martes o líder do BNG, Anxo Quintana, ao respecto da última polémica sobre o voto dos emigrantes. Quintana opinaba así novamente do anuncio realizado polos socialistas de recorrer a resolución da Xunta Electoral de zona que obriga os residentes no exterior a presentar unha copia do seu Documento de Identidade ou pasaporte para poder votar. Asegurou Quintana que descoñece en que se basea polo miúdo o recursos pero definiu o asunto de "autenticamente vergonzoso", laiándose de que até o de agora non se lle esixise aos emigrantes esa identificación para que puidesen exercer o dereito ao voto.

Por outro lado, a cabeza de lista do BNG pola provincia de Pontevedra, Teresa Táboas, aproveitou a presentación este martes da candidatura para criticar o posicionamento do PP ao respecto do traslado de Ence da ría de Pontevedra. "Sumáronse tarde e mal", reprochoulles Táboas aos populares, reivindicando o protagonismo do BNG na loita contra a localización actual deste complexo industrial.

Durante o mesmo acto, Táboas dixo que aspira a que os nacionalistas logren o mellor resultado "histórico" e salientou o "binomio vivenda-traballo", como base do benestar. Así, indicou a conselleira que o seu departamento investiu na bisbarra de Pontevedra 42 millóns de euros "xa executados" entre solo empresarial e residencial, e que para os próximos anos hai "60 millóns máis xa comprometidos". "Non prometemos nada nin asinamos nada que non poidamos cumprir", insistiu. De paso, sinalou como algunhas das prioridades para a comarca pontevedresa a creación da rolda urbana, o Hospital Único e a necesidade do "apoio aos sectores produtivos".

BOICOT

2009-01-23T09:38:00.000-08:00

Todo esta listo para o boicot á barbarie que representa a celebración de campionatos de matanza de raposos que este ano se pretende celebrar en Rodeiro (Pontevedra) o sábado 24 de xaneiro.Dende as primeiras horas da mañá os grupos de Galiza e do resto do estado que se opoñen a este tipo de espectáculos estarán no monte para impedir que estes "cazadores" prosigan un ano máis con esta actividade disparatada e fóra da legalidade.

Grupos que participan na acción de boicot:

ABEIRO, ADEGA, Amigos da Terra, Amigos de los Animales, Asturias Verde, ASCEL, CES Salnés, Centro Social A Formiga, Coto do Frade, Equanimal, Eucaliptos NON, FEG (Federacion Ecoloxista Galega), Fundación Altarriba, GAS Vigo, Huellas Cantabria, LIBERA, Salva o Tren, SGHN, SOS Courel, Verdegaia

Os grupos distribuiranse polo monte en partidas de entre cinco e dez activistas dez coa consigna de patrullar polas zonas onde se concentren os cazadores para alertar os animais antes de que sexan sorprendidos polos escopeteiros. Irán acompañados por reporteiros, principalmente gráficos, que sexan testemuñas do que se está a facer con estes animais inofensivos e, que non producen danos nin a gandería nin á agricultura, co beneplácito e as subvencións dunha administración insensíbel e que se prega a intereses particulares.

As 13 horas concentraranse en Rodeiro para protestar polo evento.

A Federación Galega de Caza e demais organizadores non teñen disculpa:
Incúmplese o artigo 22 da lei de protección de animais: son infraccións moi graves a organización e celebración de espectáculos, pelexas e outras actividades con animais que impliquen crueldade,maltrato ou sufrimento?.Este campionato consiste en ver qué cuadrilla de cazadores consigue abatir máis raposos para acto seguido guindalos ó cubo do lixo.Aorde de vedas prohibe a celebración de campionatos de caza sobre animais silvestres, fóra da tempada hábil de caza, que aparece explicitada no artigo 9, según foi denunicado ante a Fiscalía de Medio Ambiente. Así como o feito de realizar competicións en Tecores que a lei de caza distingue perfeitamente dos terreos cinexético deportivos.

Xa apresentamos estudos contrastados que desminten o suposto exceso de raposos .Os datos de parte da FGC e de algún Tecor que denunciamos na Conselleria de M. Ambiente, como faltos de veracidade, non poden xustificar a matanza. Os demais cidadadáns tamén somos parte interesada no monte e temos dereito a disfrutar da fauna silvestre.

como una espiral absorve todo la capital

2009-01-23T09:36:00.000-08:00

Rajoy confirmou que o seu partido achegará no Congreso, e coincidindo coa precampaña en Galiza, unha proposición para a modificación da lei das caixas de aforros.

PP e PSOE poderían consensuar a reforma da lei de caixas
A limitación da voz do Goberno en Caixa Galicia e Caixanova sería unha das consecuencias prácticas da iniciativa avanzada esta semana en Madrid polo presidente do PP, Mariano Rajoy, canda a secretaria xeral do seu partido, María Dolores de Cospedal. Rajoy e Cospedal fixeron público un borrador da proposición de lei a través da cal o PP quere limitar o poder dos gobernos autonómicos nas caixas de aforros.

O PP vai levar a proposta ao Congreso o próximo mes de febreiro coa intención de reducir a capacidade de influencia dos gobernos autonómicos na xestión das caixas. A posibilidade actual da Xunta de ter até un 50% de representación nos órganos de xestión, alén da propia representación municipal, quedaría así limitada, con probabilidade, a un máximo dun 50% en conxunto de todas as administracións públicas.

Lembrando a Ramom Muntxaraz

2009-01-21T09:16:00.000-08:00

Este sábado homenaxearase ao psiquiatra, fundador da asociación 'Gaiola' en defensa dos dereitos dos enfermos mentais, e histórico militante da esquerda independentista.

Este sábado 17 de xaneiro, ás 17:00 horas no Auditorio de Galicia, en Compostela, comezarán os actos de homenaxe ao desaparecido Ramom Muntxaraz.

Esta quinta feira Xan Carlos Ánsia, Pedro Alonso, Luís Gonçales Blasco, Foz, e Suso Irago explicaron en que vai consistir o acto, que terminará cunha cea para as persoas máis achegadas ao homenaxeado, psiquiatra e histórico militante da esquerda independentista galega, que finou o pasado 29 de xuño de 2008.

"Ramom Muntxaraz, sempre en Galiza"
Xan Carlos Ánsia introduciu o acto salientando o incansábel traballo de Muntxaraz, "sempre baixo a mesma bandeira", e explicando que a homenaxe se vai desenvolver en tres bloques, nos que se van analizar separadamente, en primeiro lugar o lado máis persoal de Muntxaraz, a continuación a súa faceta profesional no eido da psiquiatría, e, para fechar, a sua traxectoria como militante independentista e como sindicalista. Han colaborar nesta descrición, a través das súas intervencións, Manuela Muncharaz, Luís Gonçales Blasco, 'Foz', Joám Lopes, Emílio González, Carlos Cañas, Esperanza Ponce, Xosé Seixas, Xosé Manuel Beiras, Mariano Abalo, Xan Carballo, Eva Loira, Xosefa Rodríguez Porca, Joám Peres, Ugio Caamanho e Francisco Manuel Gonçales Sanches Nolim. Este último vai tratar un dos aspectos máis salientábeis do traballo de Ramom Muntxaraz; a súa participación no boletín Informaçom Obreira, para Ánsia umha "escola de formación do nacionalismo". As intervencións persoais intercalaranse coas de representantes da música e da cultura galega coma Laura e Marina Quintillán, A Quenlla, Xico de Carinho e Tino Baz, baixo a dirección de Eduardo Rodríguez, Tatán.

Os organizadores convidan a toda a xente que queira achegarse no sábado a Compostela, a participar neste acto, e, ademais, coñecer a fondo a figura de Ramom Muntxaraz, que tamén representa unha parte imporante da historia e da política máis recente de Galiza.

A forza da solidariedade
Ramom Muntxaraz finou aos 61 anos en Compostela, tras padecer unha grave doenza. Naceu en Toledo, mais chegou a Galiza a finais dos 70 logo de gañar unha praza de psiquiatra no Hospital de Conxo.

Pouco tempo despois de chegar ao país comezou a súa militancia no nacionalismo da man da Unión do Povo Galego (UPG). Con esta organización participaría no nacemento do BNG en 1982. Catro anos despois participaría na creación do Partido Comunista de Liberación Nacional (PCLN), unha das organizacións que en 1988 conformaría a FPG. Muntxaraz pasaría posteriormente á APU até a disolución formal desta organización a mediados da década dos 90.
Recoñecido psiquiatra, en 1992 foi un dos fundadores da asociación cultural Gaiola, que pula pola visibilidade, integración dos enfermos mentais na sociedade e polos seus dereitos. Aínda que na actualidade non militaba en ningunha formación política, seguía a colaborar con plataformas políticas como é o caso de Causa Galiza.

hai debate????

2009-01-17T13:51:00.000-08:00

O director da CIA afirma que a asfixia simulada “funciona ben” nos interrogatorios

2009-01-16T04:51:00.000-08:00

Michael Hayden asegurou que empregaron estas prácticas foron “por obriga, e co mellor asesoramento legal”.

O director dos servizos de intelixencia de EUA, Michael Hayden, afirmou que as prácticas de asfixia simulada con presos “funcionaron ben” á hora de obter información. Lonxe de mostrar sentimento de culpa por empregar métodos de tortura, o máximo responsábel da CIA sinalou que estas prácticas foron “por obriga, e co mellor asesoramento legal”.

Hayden, seguindo a máxima de que a fin xustifica os medios, asegurou que se ten conseguido a “máxima información” grazas a esta tortura. Non semella estar tan convencido do mesmo o vindeiro fiscal xeral, Eric Holder. A este respecto afirmou que a práctica é un tipo de “tortura” e criticou que fose amparada durante anos pola Administración Bush

Photos that Changed the World web

2009-01-05T01:38:00.000-08:00

As imaxes máis célebres da historia xúntanse nunha web
Son aquelas que mudaron o mundo. Entre elas, a nena vietnamita que foxe do napalm ou as aínda non esquecidas Torres Xemelgas.

A web Photos that Changed the World recolle as fotografías máis célebres da historia, dende aquela imaxe da nena vietnamita que fuxía, núa e chorando, dun ataque estadounidense con napalm; ou a ollada da moza afgá que ilustrou a máis famosa primeira capa da revista National Geographic. Tamén está o coñecido beixo de Alfred Eisenstaedt ou a Ovella Dolly.

As fotografías pódense comentar e votar, así como propoñer algunhas novas, que van formando un mosaico cadrada na interface principal desta web

VOCES

2009-01-02T09:53:00.000-08:00

premios osixeno e dioxina

2009-01-02T09:51:00.000-08:00

Adega entrega mañá en Melide os premios Osíxeno e Dioxina ás mellores e peores actuacións medioambientais

A asociación ecoloxista Adega entregará mañá ás 22 horas no Hotel Carlos 96 de Melide os Premios Dioxina e Osíxeno, que destacan as mellores e peores condutas medioambientais do ano 2008.

Na categoría de Osíxeno, este ano premiarase á Cooperativa de cultivo ecolóxico Raíña Lupa (Quilmas-Carnota), a nivel colectivo, mentres que de xeito individual recibirá o premio o veciño do Courel Xan de Vilar.

En canto ao premio Dioxina á actuación máis agresiva e insustentábel, Adega elexíu no terreo colectivo ao trío Endesa-Fenosa-Iberdrola, e no individual a Jorge Santiso, secretario xeral da consellería de Medio Ambiente e presidente de Augas de Galiza.

CARTA DE CAMILO NOGUEIRA SOBOR DE PALESTINA

2009-01-02T09:44:00.000-08:00

Bombardear un campo de concentración
“Onde está Abel, teu irmán”

Israel, un Estado economicamente desenvolvido con apoios e influencia directa en países poderosos, moi especialmente nos EEUU. Que se di europeu, participa como tal nos torneos deportivos de Europa e recebe da UE un trato comercial privilexiado. Un Estado constitucionalmente xudeu, argallado riba dun territorio que foi maioritariamente árabe e no que habitan ainda millón e meio de musulmáns. Nese Estado a povoación ignora ou despreza como vive a xente en Palestina, encerrada nun campo de concentración, a un nada de quilómetros de distancia, alén de fronteiras que non deberon existir. Son millóns as persoas que en Cisxordania e Gaza padecen unha situación de apartheid.

Encerrados en Cisxordania por un muro de oito metros de altura, sen teren liberdade para circular pola terra que lles resta; isolados nas cidades e vilas, de Ienin e Qalquilia a Hebrón e Belén, apertados entre a fronteira con Israel e o rio Xordán, para iren a outro lugar a traballar, cultivar os seus campos, asistir a escola ou para visitaren ás familias noutras vilas, os palestinos son humillados en centos de postos de control israelís. Salvo as cidades e as vilas, a terra de Cisxordania está ocupada polo Estado de Israel, e dentro dela vense no alto os asentamentos de xudeus que viven en urbanizacións farturentas pagadas por xente de continentes afastados, chantadas na proximidade de aldeas ou vilas palestinas empobrecidas. En Hebrón, uns centos de xudeus, asentáronse escoltados por 2.000 soldados de Israel, no meio dunha cidade de máis de 150.000 habitantes palestinos que son obxecto de continuas agresións. Os asentamentos xudeus en Cisxordania están unidos por autoestradas, entando que os palestinos teñen que circular por estradas secundarias inzadas de controis armados do exército israelí.

En Gaza a mesma sobrevivencia é un milagre. Millón e meio de persoas malviven con un esforzo atroz, nunha cativa faixa de terra, entre Israel e o mar, lindando abaixo con Exipto. Non son súas nen siquer as ondas que chegan desde o Mediterráneo. Os palestinos por non ter non teñen o direito a sairen de Cisxordania e Gaza. Nos territorios onde moran resulta praticamente imposíbel praticar algunha actividade produtiva relacionada co mundo exterior.

Bombardeando Gaza, o exército de Israel bombardea un campo de concentración. Atacan a xente indefensa que nen siquer ten a posibilidade de fuxir da morte. Estes días mataron a centos de persoas e feriron a muitas máis. Alcanzáronas no meio das nosas festas.

Frente a esta realidade pouco valen outro tipo de argumentos. Sendo certo que de cando en cando se lanzan rockets desde Gaza contra localidades israelís próximas como Sderot, producindo algunha vítima, iso non pode xustificar o bombardeo masivo contra os habitantes dun cárcere colectivo. Estiven non hai muitos meses en Sderot acompañando a unha misión do Parlamento Europeu. Acababa de cair un deses proxectís, por fortuna sen consecuencias persoais. Na mañá do mesmo día, estando a misión en Gaza o exército israeli matara a sete persoas. Nese momento comprobábamos o lamentábel estado dos hospitais do territorio, onde nenos doentes chegaban a morrer por falta de medicinas ou por cortes de electricidade.

En Gaza domina unha organización como Hamás, que non aceita a existencia do Estado de Israel. Non é alleo a esta posición o feito de o Estado de Israel manter unha opresión colonial sobre millóns de palestinos, movido ainda pola idea do Gran Israel, en Xudea, Galilea e Samaria. Israel non aceita nen siquer unha Palestina plenamente independente nos limitados territorios resultantes da guerra de 1967, tal como foi aprobado pola ONU.

Se a división dos palestinos dificulta a procura dunha solución, non se pode esquecer que Israel non aceitou a vitoria parlamentaria de Hamás, un grupo que antes impulsara contra o Al Fatat de Iassir Arafat, nen ocultar que este faleceu depois de vivir encarcerado en condicións inhumanas no pazo presidencial de Ramallah. O proprio descrédito da Al Fatat do Presidente Mahmud Abbas é consecuencia da acción agresiva de Israel e dos EEUU. Os norteamericanos sustentan de facto a ocupación dos territorios palestinos e non axen inequivocamente a favor dun Estado para ese povo, contribuindo así a envenenar o mundo e propiciando a violencia islamista que din combater. A humillación que padecen os palestinos explica mesmo que unha sociedade tan laicizada como a que forman sexa invadida progresivamente por ideas e comportamentos fundamentalistas e por comportamentos contrarios a igualdade de direitos das mulleres.

A responsabilidade do que ocorre en Palestina é en última instancia do Estado de Israel e dos paises que sustentan a súa acción, como os EEUU. Mais tamén o é en grande medida dos Estados da Unión Europea, a Federación Rusa ou os Estados árabes da zona, que non impoñen unha solución xusta a un conflito inficionado.

Ainda que a solución dunha Estado palestino é necesaria e resultará inevitábel, hoxe non existen motivos para a esperanza. A ofensiva do exercito israelí prodúcese no momento das eleicións internas nas que os partidos xogan como sempre a ver quen saca máis peito, quen é máis home, frente aos palestinos e quen conta co apoio dos ultraortodoxos e dos militares. Nos EEUU, que alimentan militar, tecnolóxica e economicamente a Israel, vai asumir a responsabilidade presidencial alguén que xa anunciou que Xerusalém sería a capital dese Estado, sen dar sinais de independizarse do lobby xudeu. A Unión Europea, que fai chegar aos palestinos a principal axuda financeira, especialmente vital en Gaza, podería ter a clave da solución de se atrever a utilizar todo o seu poder político e económico, sen estar submetida aos intereses estratéxicos dos EEUU. En todo o caso, a consciencia dun pasado de crueldade cos xudeus non debería servir nunca máis para xustificar as atrocidades do presente cometidas por Israel contra o povo palestino

carta dende gaza

2008-12-31T02:27:00.001-08:00

Benqueridas e benqueridos: Chámome Khalil George Zakharia, teño 26 anos e son de Gaza. Escríbovos para contarvos un pouco do que se está a vivir, nestes días, na zona onde eu vivo. Mentres escribo, escoito os avións sobrevoar o ceo e teño medo de que se corte a electricidade de novo. Isto é o que vén sucedendo con normalidade nos últimos días.

Considérome unha persoa normal, un cristián orixinario da cidade de Gaza, e pertencente á comunidade ortodoxa, aínda que sempre rezo na igrexa católica. Neste sentido, quero apuntar que nós, os cristiáns, estamos unidos en Gaza e non hai diferenza entre ortodoxos, católicos e anglicanos. Amais, temos boas relacións cos nosos irmáns musulmáns da Franxa de Gaza.

Estudei lingua e literatura inglesa, e tamén falo francés; amais, estou intentando estudar castelán. De momento non podo facelo, posto que o centro que había pechou hai uns anos por mor da situación. No eido laboral, tiven diferentes traballos, sendo o último como coordinador de proxectos no Centro Médico de Gaza. Na casa estou coa miña nai e dúas irmás pequenas.

En canto ao conflito, creo que a única solución para esta guerra entre dúas nacións (Israel e Palestina) é a paz, nada máis cá paz. As igrexas palestinas están traballando sobre isto; quero dicir, reunificar as distintas faccións e xuntalas para un ben común. Espero que así sexa. Sei que a presión dos israelís é moi dura e isto nos está cegando, pero estou seguro de que hai un camiño.

Non é unha cuestión de loita contra a orde superior dende o flanco máis feble, é unha guerra contra a xente de Gaza; quero dicir: civís, porque vese claramente que a invasión é contra cativos, nenos e calquera palestino sen ningún tipo de discriminación. Por iso, se o goberno israelí continúa, o problema continuará e crecerá, e haberá un enorme burato entre nós.

En cada familia pódense atopar, cando menos un ou dous mortos. Isto significa que ninguén esquecerá xamais a eses que morreron polo seu país, e a única reacción será a vinganza. Xa non importan cantos máis morran nesta guerra, senón que virá despois, que hai tras isto; de verdade pensan que os palestinos, ou calquera outra persoa, nunha situación así, poderá esquecer isto? Penso que non.

Rezamos pola paz, porque haxa paz e prosperidade nesta terra. Que pasaría se vivísemos en paz, dúas nacións, unha ao carón da outra? Espero que isto se escoite algún día.

Grazas por lerme. Apertas dende Gaza, Khalil.

O APALPADOR

2008-12-31T02:19:00.001-08:00

Fuxe Santa Claus que aí vén o noso Apalpador!
A asociación A Gentalha do Pichel recupera unha figura autóctona propia do Nadal que representa un vello xigante que lle trae castañas á rapazada.

Moito antes de que o Papá Noel ou Santa Claus viñese importado dende outras latitudes, en Galiza tamén había unha figura mítica propia do Nadal: O Apalpador. Mais nestes tempos de présa e consumo, o persoeiro autóctono ficou no esquecemento. Un ano máis dende a asociación A Gentalha do Pichel (Compostela) están a difundir a súa figura.O Apalpador é un vello xigante, de oficio carboeiro, que vive nas devesa das altas montañas. Na noite de Nadal baixaba ás aldeas para achegarse aos nenos e ás nenas que durmían. Caladiñamente, apalpáballes as barrigas para ver se os pícaros estaban ben alimentados. Logo de desexarlle que no ano vindeiro non pasasen máis fame, marchaba deixándolles unha boa presada de castañas quentes.A tradición, recollida por José André Lôpez Goncález nas comarcas do Courel e do Cebreiro, reflicte a conexión desta figura con outras semellantes como o Olentzero, o Pai Inverno ou o propio Papá Noel. Algín cren que se trata dun costume de orixe pre-cristián que no seu momento debeu estar espallado por todo o país e que foi desaparecendo progresivamente.Dende A Gentalha do Pichel animan a que se reintroduza esta figura para popularizala entre os máis pícaros

A NOSA HORA

2008-12-30T01:36:00.000-08:00

En Burela, as uvas pola nosa hora!"

O grupo armado burelao responsábel do apagamento do 96, que deixou a vila mariñá unha hora por baixo, volve actuar esta Noite Vella. Unha das súas novas reivindicacións: a festa.

En Burela, cando estaban a piques de tomar as uvas o 31 de decembro de 1996, fóiselles a luz. O concello enteiro quedou a escuras, e o paso de ano aprazouse xusto unha hora. Dende aquela, os burelaos e as burelás van unha hora por detrás do resto do mundo, mais até o de agora non se sabía da causa daquel estraño corte da luz de hai 12 anos.Mais a pasada semana, un grupo armado burelao, que se fai chamar ORA-NH (Organizaçom Revolucionária Armada pola Nossa Hora), pendurou un vídeo na rede inculpándose daquel apagamento de Fin de Ano do 96, que causaron, segundo contan, colocando varios artefactos explosivos nas fontes de subministro eléctrico do concello.Festa por unha hora menosSaíndo da clandestinidade e explicando todas as súas artes, tres membros da ORA-NH, sen se dar a coñecer ou identificar de ningún xeito, revelan que xa renunciaron ás súas actividades delitivas, pero que van seguir reivindicando, por outros vieiros, que o seu país, Burela, siga funcionando unha hora por baixo do "imperio pequeno" -O Estado Español, sen contar coas Illas Canarias, que xa teñen unha hora menos. Para isto organizan unha festa nun pub do seu país, no que se ha celebrar, segundo contan, "a pasaxe do ano pola nosa hora lexítima". Animan ao pobo burelao a seguir as súas 'recomendacións' en canto ao seu fuso horario, xa que, no caso de non facelo, ameazan: "Se non pasamos de ano con festa, será con cloratita!".Poden ler aquí o comunicado completo da ORA-NH, ao que xa se adheriron diversas organizacións de Galiza, onde sinalan que "a comarca da Mariña vai camiño de se converter no santuario do movemento subversivo-esmorgueiro (reconstituído)".

BOAS IDEAS

2008-12-14T03:01:00.000-08:00

¿QUE VÓS PARECEN AS SEGUINTES INICIATIVAS? ¿CREDES QUE SERÍAN FACTIBLES NOS VOSOS CONCELLOS?

1)Unha localidade granadina sustitue o alumeado navideño por adornos reciclados

Pasear polas rúas da localidade granadina de Peligros ofrecerá este nadal unha paisaxe pouco habitual para estas datas. O concello decidiu sustituir o tradicional alumeado navideño por adornos feitos con materiais reciclados. O taier municipal de Arte con Material de Desfeito de Peligros foi o encargado de deseñar e elaborar esta decoración. O proxecto para faguer estos adornos arrincou en Xuño coa idea de levar acabo un traballo colectivo no que participase todo o pobo

2)¿Luces de Nadal ou emprego?

É a elección que que teñen que faguer os habitantes da localidade granadina de Jun a través de Internet: ¿Bo nadal en neón con parados? ou ¿ oscuridade nas rúas con máis traballo?.O concello dispón dun presuposto de 15.000 euros, pero é necesario elexir en que se invirte.
Os veciños de Jun teñen claro donde vai a parar o peto. Pois o esprito do nadal brila con intensidade, anque sexa sen luz.

FRAGADAS

2008-12-12T09:21:00.000-08:00

Falaba de galegos, cataláns, vascos ou españois?, pregúntanlle a Fraga
A Touriño sóanlle "fortes" as declaracións e o BNG pídelle ao PP que lle retiren a acta de senador. Goberno vasco e partidos cataláns tamén o critican.

Fraga quere "ponderar" o peso político dos nacionalistas "pendurándoos de algures"
O ex presidente da Xunta, fundador do PP e senador por Galiza, Manuel Fraga Iribarne, afirmaba esta quinta feira pola mañá, ao ser preguntado pola posibilidade de limitar o peso dos partidos nacionalistas na política estatal, que había que ponderalo "pendurándoos dalgún sitio". As reaccións non se fixeron esperar.
Presidente do Goberno:
"Soan fortes" O presidente do Goberno, Emilio Pérez Touriño, considerou que as declaracións "soan fortes". Á súa saída do Consello desta semana, dixo que "o que axuda a segregar e é sectario, non é boa contribución". Ademais, defendeu que "a pluralidade política" é un "valor" recollido na constitución española que "debe ser respectado e garantido". "Hai que facer un esforzo pola convivencia e non pola división", razoou Touriño
BNG:
"Mesma contundencia que con Tardà" Pola súa banda, o voceiro do BNG no parlamento español, Francisco Jorquera, reclamou "unha reprobación unánime" dos populares ás palabras de Fraga, e "mesmo" a entrega "da acta de senador". Ao respecto de se debería desculpar, manifestou que "se tivese un pouco de sentido común, pediría perdón", mais asegurou que "o BNG non llo vai pedir". "Non ofende quen quere, senón quen pode", engadiu Jorquera, que dixo que vería con "preocupación" que o PP "non reaccione coa mesma contundencia" ante estas palabras ca cando o fixo coas "desafortunadas" do deputado de ERC Joan Tardà.
ERC recorda o caso do presidente da FEMP Precisamente, o voceiro desta formación, Joan Ridao, cualificou de "antidemocráticas" as declaracións de Fraga, e esixiu ao PP que pida a súa dimisión como fixo co presidente da Federación Española de Municipios e Provincias, Pedro Castro, por unhas declaracións en que descualificaba os votantes da dereita.
CiU:
"O PP gobernou cos nacionalistas" Tamén en Cataluña, o presidente de CiU, Artur Mas, criticou o ex presidente da Xunta, e recordoulle que o seu partido gobernou no Estado co apoio de nacionalistas vascos e cataláns. "Se non fose polo sentido de Estado dos nacionalistas vascos, cataláns, etcétera, moitas das cousas que se fixeron no Estado Español non se poderían ter feito", dixo. Mas recoñeceu que as palabras de Fraga non se deberían interpretar literalmente porque significarían "unha especie de reinstauración da pena de morte, só dirixida aos nacionalistas porque deben de ter un pecado orixinal, que é sentirse cataláns, ou vascos ou galegos".

"Nacionalistas galegos, cataláns, vascos ou españois?" Tamén dende as institución, concretamente dende o goberno de Euskadi, houbo réplica ao senador. A súa vicepresidenta, Idoia Zenarrutzabeitia (PNV), sinalou que as propias manifestacións o "descualifican", e preguntoulle se se refire a nacionalistas galegos, cataláns, vascos ou españois.

BOAS

2008-12-08T09:45:00.000-08:00

Levo dende as 10 da mañán atrapado neste xigante de cemento chamado hospital e a verdade é que hoxe se está a portar bastante ben.Polo tanto como dispuxen dalgún tempo libre carguei no blog algunhas das fotos dunha viaxe que afrontei cargado de prexuizos pero que me sorprendeu gratamente.agardo que vos gusten.
saudos dende compostela

Seis anos sen González-Millán

2008-11-21T08:05:00.000-08:00

En novembro de 2002 o profesor gorvense faleceu nun accidente de tráfico en Nova York.

Nestes tempos nos que se fala tanto de 'internacionalización' cómpre lembrar a Xoán González-Millán, un dos principais dinamizadores da cultura galega nas universidades estranxeiras. Gran difusor da literatura galega no mundo e importador das correntes máis modernas do estudio da literatura, foi autor de Communication littéraire et Culture en Galice (con Antón Figueroa) e de diversos artigos sobre o papel da literatura na conformación das nacionalidades. Millán foi tamén presidente da Asociación Internacional de Estudios Galegos. Hai seis anos el e a súa dona, Esperanza Canedo, morreron nun accidente de tráfico en Nova York, onde el era profesor universitario. Foi tamén o mes do Prestige.A súa perda foi causa dun profundo pesar no mundo académico galego e nos centros universitarios de cultura galega no exterior.

En 2002 Vieiros publicou unha serie de artigos escritos por algúns dos seus compañeiros e amigos, como Carmén Millán, Francisco Fernández Rei, Silvia Bermúdez, Camiño Noia, Xosé María Dobarro, Gabriel Rei-Doval, Craig Patterson ou Kathleen N. March. Recollémolos de novo agora. Tamén achegamos un artigo do propio González-Millán, titulado Lexicografía e nación literaria.O profesor Arturo Casas lembra e reivindica a González-Millán no seu blog, e xa hai uns días falaba del ao salientar a importancia de "atender os lugares nos que a academia exterior foi quen de crear polos de actividade galeguista e de promoción do coñecemento e a investigación no ámbito dos Estudos Galegos. Algo que tan ben soubo facer, con vigor colaborativo e sempre cordial, un home insubstituíbel, Xoán González-Millán".

"Xoán, fuches un faro do galeguismo para nós alá en América. Non deixabas nunca de inspirarnos e de animarnos cos teus numerosos proxectos, e a túa lembranza seguirá resplandecendo coa brillantez que te caracterizou sempre. Cando pensemos en Nova York, cando baixemos pola Fifth Avenue, cando pensemos en Galicia e no Grove, sempre, sempre pensaremos en ti e na túa chama inmorredoira e afectiva".Amigo Xoán (Craig Patterson)

Unha granxa escola prohíbelle falar galego aos seus traballadores

2008-11-21T08:02:00.000-08:00

A Mesa pola Normalización Lingüística insta á Inspección de Traballo a actuar ante o que consideran unha grave discriminación.

"O idioma empregado no traballo será o castelán, agás excepcións que serán previamente comunicadas". Así reza a última das normas dun documento que se lle entrega a todos os traballadores ao incorporarse á granxa escola "El Kiriko" de Fornelos de Montes (Pontevedra). Esta obriga dirixida expresamente ao "persoal educativo" atópase xunto doutras como "respectar o traballo dos demais", "cumprir os horarios" ou "deixar o material de traballo en orde".A Mesa pola Normalización (MNL) denuncia esta "discriminación lingüística" e asegura que o escrito está dentro dunha "liña de actuación hostil contra o galego por parte da empresa". Así, xa adiantou que procederá a denunciar o caso ante a Inspección de Traballo. Ademais, sostén que varias administracións públicas tanto de ámbito galego como da comarca de Vigo contrataron servizos con esta organización, polo que tamén se dirixirá a estes organismos para que exixan o cesamento destas discriminacións.

Non é un caso illado:
O presidente da MNL lembra outros casos similares no eido do traballo que xa foron denunciados, como o dun traballador que non foi seleccionado nunha entrevista por falar galego ("e se se che escapa algo en galego?", dixéronlle), ou o da empregada de Carrefour da Coruña á que o encargado lle recriminou o seu idioma ("Burra, non fales linguas menores"). Neste caso da granxa escola de Fornelos, a situación ten, se cabe, máis derivacións, xa que os traballadores están en contacto diario con nenos e, segundo a súa web, adícanse a ampliar o seu coñecemento, neste caso, do medio rural, para conseguir o enriquecemento persoal dos pequenos.
A Mesa tivo coñecemento desta situación a través da Liña do Galego, un servizo que presta asesoramento aos cidadáns que ven vulnerados os seus dereitos lingüísticos. O seu presidente, Carlos Callón, pediu "aos que "supostamente defenden o bilingüismo e a igualdade entre as linguas" que actúen ante este tipo de casos.

Desde Galiza e "on the world": primeiro tradutor galego-inglés

2008-11-21T08:00:00.001-08:00

O prototipo, baseado no motor Opentrad, está xa de balde a disposición dos internautas.

A empresa Imaxin Software presentou este mércores no Club Internacional de Prensa o primeiro tradutor inglés-galego/galego-inglés que, ademais, é de código aberto. O servizo atópase aínda en fase de prototipo, aínda que os seus responsábeis aseguran que seguirá a mellorar rapidamente. Está baseado, ademais, no motor Opentrad.O proxecto foi financiado pola Consellaría de Innovación e Industria e contou coa colaboración das universidades de Vigo e Santiago de Compostela. Segundo explicou o director de márketing de Imaxin, Diego Vázquez, dispoñer dunha ferramenta deste tipo é de vital importancia para o desenvolvemento do país, que comparou co das infraestruturas de transporte. Afirmou que fai accesíbel a información escrita en inglés, que xa se converteu en lingua franca, e ao mesmo tempo pon os contidos en galego ao dispor do resto do mundo.O responsábel do proxecto, José Ramom Pichel, explicou que, dado o afastamento que existe entre o galego e o inglés, é máis complicado conseguir programar un tradutor automático que ofreza resultados á altura dos tradutores galego-castelán, por exemplo. Porén, dixo que o prototipo, ao quedar liberado para a súa modificación e desenvolvemento pola comunidade, por ser de código aberto, irá mellorando constantemente.Ademais, aínda que as traducións non son perfectas -algo que nunca conseguen os tradutores automáticos-, si permiten a intelixibilidade dos contidos para persoas que non falen a lingua da que proceden.O desenvolvemento do tradutor levou entre seis meses e un ano e, segundo os seus autores, aspira a poñerse á altura doutras ferramentas privativas semellantes que levan unha década no mercado, como o Systran, que usa comercialmente Google, por exemplo.O tradutor poderase probar no enderezo http://opentrad.imaxin.com/

U

2008-11-18T04:11:00.000-08:00

Adolfo Domínguez concentrará as súas instalacións nunha parcela dun millón de metros cadrados en Ourense

A empresa téxtil ourensá Adolfo Domínguez, S.A. concentrará, nun prazo de dez anos, todas as súas instalacións nunha parcela do parque industrial ourensán de Val dá Rabeda que ocupará un millón de metros cadrados. O empresario, que presentou onte o proxecto en Santiago xunto ao vicepresidente da Xunta e a conselleira de Vivenda, asegurou que pretende seguir na urbanización dese terreo en Val dá Rabeda «ou que Quintana e vos seus sucesores fixeron en Allariz».
Domínguez quixo desvincular esa apreciación da súa ideoloxía: «Teño credibilidade porque non creo ter unha enorme fama de nacionalista, pero ou tratamento do medio feito en Allariz é modélico, e ou Val dá Rabeda continúa esta tradición de Allariz. Pois eu quero seguir este modelo», sinalou. O empresario, que insistiu en que a actuación «vai ser modélica» e que non tallará unha soa árbore na zona, revelou que levaba doce anos negociando para facela posible. Aproveitou a ocasión para facer o seu propio diagnóstico da crise. Admitiu que «agardaba unha desaceleración», pero non tan intensa, de tanto calado e con tantos problemas de liquidez.
En presenza do autor do concepto «engúrraa é bela», Quintana animouse a acuñar unha nova fórmula para tratar de converter a crise nunha oportunidade, e referiuse ao proxecto de Domínguez en Val dá Rabeda como exemplo de «economía con raíces». «Neste tempo non que tanto se fala de deslocalización, creo que se pode estar non mundo, pero con raíces na terra», argüiu. Quintana destacou que a instalación do empresario ourensán nese parque industrial servirá de «forza tractora» para o asentamento de novas empresas nos tres millóns de metros cadrados restantes.
A conselleira Teresa Táboas explicou a dimensión do proxecto de Domínguez, que copará todo o chan reservado para o campus industrial, cunha superficie de 1.080.009 metros cadrados, dos que 350.000 serán espazos verdes. Apuntou que o investimento privado superará os 20 millóns de euros e permitirá crear 160 empregos

A débeda pendente con Jenaro Marinhas

2008-11-18T03:20:00.000-08:00

O dramaturgo, figura clave no teatro galego do século XX, foi apartado do centro do sistema pola súa militancia política e lingüística.

Modernidade, humildade, honestidade. Estas tres palabras poden servirnos para comezar a explicar quen foi Jenaro Marinhas del Valle, figura clave no teatro galego do século XX, e malia a todo, descoñecido pola maioría da poboación, e conscientemente ignorado polas institucións durante anos, desprazado á periferia da cultura galega, un esquecemento que, denuncian os seus defensores, continúa na actualidade.Durante todo o mes de novembro celébranse na Coruña unha serie de conferencias, debates e homenaxes co gallo do centenario do nacemento do autor, o 25 de novembro de 1908. Os actos, organizados pola concellaria de Cultura, a Universidade e a Asociación Socio-Pedagóxica Galega, comezaron o día 11, cunha mesa redonda e senllos relatorios a cargo de Henrique Rabunhal e Lino Braxe. O venres 21 a Casa Museo de Casares Quiroga acollerá a segunda das xornadas de estudo sobre Marinhas, na que se analizará 'O feminino e o protesto na obra de teatro Ramo Cativo' (Kathleen March e Tareixa Campo), se celebrará unha mesa redonda coa intervención de Laura Tato, Cilha Lourenço e Carlos Viscainho e se representará, xa no Teatro Rosalía, a obra A Velada.Pola súa banda, a Associaçom Galega da Língua (AGAL) organizará un congreso sobre a figura e a obra de Marinhas os días 26, 27 e 28 de Febreiro de 2009. Así mesmo, publicará unha reedición de A Vida Escura e mais un volume no que se incluirá unha escola de textos que o autor escribiu na revista Agália.

Unha vida de compromiso:

Jenaro Marinhas contactou coa intelectualidade galeguista da Coruña sendo moi novo, a través das faladoiros aos que acudía o seu pai, relacionado co grupo da Cova Céltiga. Frecuentou así mesmo as Irmandades da Fala e en 1933 foi cofundador da Mocedade Galeguista da Coruña, da que chegou a ser secretario xeral. Despois da guerra participou nas primeiras reunións de galeguistas, xa dende 1943 e participou na fundación de Galaxia e de Grial. Foi en Grial onde publicou, ao longo da ditadura, as súas primeiras obras de teatro, como A Serpe, Pequena farsa dos amores desencontrados, Loucura e morte de Peregrino, Os Ausentes, O bosque, No palleiro ou Monifates. En 1965 A Revolta e outras farsas obtivo o premio Castelao de teatro galego convocado por O Galo.En 1978 ingresou na Real Academia Galega, cun discurso titulado A importancia do público na revelación teatral, publicado por O Castro en 1979, en opinión de Rabunhal "un dos textos teóricos máis importantes do teatro galego". Naquela altura Manuel Lourenzo e Pillado Mayor destacaban en O teatro galego que na produción teatral de Marinhas impoñíase "unha liña de esixencias que atinxe a situar as súas obras na revolta ideolóxica e estética do teatro contemporáneo". E un ano máis tarde salientaban que nos seus textos "bule unha preocupación humanística que ás veces se reviste de latexo existencial e ás veces de farsa simbólica, máis sempre dentro dun ton poético, quer de raíz esperpéntica, quer dun calculado estatismo verbal". En 1981 publicou Acurrados e en 1990 Ramo Cativo, outra das súas obras máis destacadas.En outubro de 1981 nace a Associaçom Galega da Língua, e Jenaro Marinhas foi escollido como Membro de Honra. En 1990, xusto despois da morte de Carvalho Calero, Marinhas renunciou ao seu posto na RAG: "Quebrado agora, bem dolorosamente para mim, esse fio que à Academia me prendia, deixo vacante um sitial que nunca ocupei gostoso e admito que sem merecimentos. Vou-me amigo dos amigos mas nom podo continuar companheiro polos caminhos que levades. Está certo que nom imos para a mesma romaria". Marinhas ocupou lugares de centralidade no campo literario galego durante o franquismo e os primeiros anos da restauración democrática. Porén, dende mediados dos oitenta e sobre todo dende que renunciou ao seu posto na Real Academia, foi desprazado a un lugar periférico.En 1998 a AS-PG e a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda organizaron na Coruña unha homenaxe a Marinhas, que xa tiña evidentes problemas de saúde e finou un ano despois. No seu discurso Pilar García Negro afirmou: "Reclamamos para el o mérito de ser un dos máis modernos, renovadores e intelixentes autores do teatro galego contemporáneo, cunha obra escrita, por certo, en tempos ben duros e crueis para coa existéncia do próprio país (...) Moitas grácias por nos acompañar e nos alentar neste camiño que ti, e outros coma ti, comezastes. Procuraremos non desandarmos nunca, non defraudarmos tanta esperanza como a que este país merece".

Os motivos da súa exclusión:

Jenaro Marinhas deixou escrito que "os galegos nom devemos considerar o idioma português como algo que nom nos pertença em grandíssima parte desde que contribuímos à sua formaçom em igual medida os do Minho para Norte que os do Minho para Sul e isto deve ser motivo de orgulho nacional". E era perfectamente consciente de que por adoptar publicamente esta posición a súa valiosa obra ficaba condenada a unha certa 'periferia', ou ás veces quedaba directamente no esquecemento, por apatía, desleixo ou pura ignorancia: "nom se me oculta que aderir ao reintegracionismo contribui a encontrar-se com muitas portas fechadas, mas nom tenciono aldrabar a nengumha". Marinhas denunciaba con fervor que "a lusofobia revela umha imaturidade galeguista: o galego plenamente formado nom pode ver em Portugal e no português algo estranho, mas a prolongaçom de si mesmo: a Galiza botada a andar".Para Fernán-Vello, a militancia reintegracionista de Marinhas, o mesmo que o seu posicionamento político, nidiamente de esquerdas e nacionalista, é "fundamental" para entender o seu esquecemento. "Supón unha gravísima irresponsabilidade que sectores moi importantes da cultura galega lle desen as costas por ese motivo. O que me parece máis grave é que ese descoñecemento, esa desmemoria inaceptábel se manteña na cultura galega oficial. Segue a pasar o mesmo: non hai moito, falando con Miguel Martín, xerente do IGAEM e agora do Agadic, dicíame que non coñecía a Jenaro Marinhas, e que non tiña intención de publicar o seu teatro completo", denuncia o poeta e editor.

SAMAIN

2008-11-03T03:59:00.000-08:00

Chega o outono e con él as castañas, as caveiras de melón, os calacús, as abóboras; chegan as augas e os tempos escuros, remata o verán e encétase o inverno, vaise a calor e vén o frío: acaban as romarías ao sol e inícianse os fiadeiros a carón do lume: son os tempos de Samaín.

Samaín, palabra gaélica, non significa máis que fin do verán, principio do inverno. Na antiga cultura céltica o tempo de Samaín, especialmente a noite do 31 de outubro ao 1 e novembro, era o período máis importante do ano. Eran datas claves para se reunir nos camposantos, comer o ritual e comunal porco de samaín e concelebrar as farradas festeiras dos guerreiros. Era a noite máis perigosa do ano: as portas do outromundo abríanse nesas horas e as ánimas eran quen de vir visitar este mundo e aos seus moradores: tantas veces para render contas inacabadas.
Para afastar dos seus castros as perigosas ánimas defuntas e errantes adoitaban poñer no alto das muradas, ou encastradas nas paredes, as caveiras iluminadas dos inimigos mortos en campaña. De aquí, dos ritos e crenzas célticas ao redor da caveira, vén a tradición europea de facer caliveras na cortiza dos melóns, ou cabazos, ou calabazotes. Tradición que, grazas ás investigacións do profesor galego Lopez Loureiro, sabemos que se estende por toda a antiga xeografía céltica europea e concretamente para o caso de España, por todas as zonas con presencia do elemento céltico ben documentado. En Galiza atopámola en toda a súa xeografía, non faltando esta tradición en ningunha das súas bisbarras e aportando un folclore similar aínda que dándolles nomes diferentes: calacús polas Rías Baixas, caveiras de melón en Cedeira, calabazotes en Ortigueira, colondros en Ourense...etc.

O Samaín é o antecedente europeo do Halloween americano. Tradición de orixe europeo foi levada polos emigrantes a terras americanas e de alí transmutouse nun carnaval outonal.
É unha tradición aínda hoxe presente en numerosas pedanías rurais das comunidades do norte e centro da Península Ibérica: Galiza, Asturias, Aragón, Cantabria, Castela-León, Madrid, Cuenca, Guadalajara..etc.

SABIAS QUE???

... dende hai xa dezasete anos na vila de Cedeira celébrase a Festa de Samaín?
... en Chubut, Arxentina, as comunidades galesas e galegas celebran conxuntamente esta tradición ?
... ao día de hoxe varias localidades francesas están a iniciar tamén as súas Festas de Samaín, para contrapoñelas ao Halloween?
... certas comunidades progresistas de EEUU están celebrando estas datas co nome de Samaín e non Halloween?
... fomos nós, os galegos, os primeiros europeos que erguemos a idea de Samaín para facerlle fronte á alienante moda do Halloween?

BILINGUE

2008-10-29T16:41:00.001-07:00

FOUCELLAS

2008-10-29T16:32:00.000-07:00

Benigno Andrade, 1908 - 'O Foucellas', 1952
Hai un século nacía na parroquia das Foucellas Benigno Andrade García; 44 anos despois executaban na Coruña 'O Foucellas'.

Benigno Andrade García, O Foucellas, é o máis lendario e popular dos guerrilleiros antifranquistas. Naceu o 22 de outubro de 1908 na aldea das Foucellas, parroquia de Cabrui (Concello de Mesía), e morreu executado a garrote vil o 7 de agosto de 1952 na Coruña.

Aínda que o franquismo o acosou sen acougo, a súa astucia permitiulle fuxir das forzas represivas e converterse nun heroe silencioso do pobo. Tal foi así que o nome de Foucellas chegou a ser sinónimo de guerrilleiro en case todo o país.

1908, 22 de outubro: Nace nas Foucellas, parroquia de Cabrui (Mesía), Benigno Andrade. Traballa no campo, nunha leitaría e nas minas de carbón de Fabero (O Bierzo).

1930-36: Participa na fundación da célula comunista de Curtis, xunto co doutor Manuel Calvelo López, a muller deste, Isabel Ríos Lazcano, e a súa propia esposa, María Pérez Mellid.

1936: A Fronte Popular gaña as eleccións do 16 de febreiro. Andrade, afiliado á CNT, traballa nunha serraría no momento en que se produce o alzamento militar en Galiza, o 20 de xullo. Forma parte dunha columna que sae dende Curtis cara á Coruña en apoio das forzas leais á República, mais cando chegan a cidade xa está tomada polos sublevados. Regresa a Curtis e bótase ao monte para salvar a vida da represión que xa exercían os falanxistas e demais fascistas. Entre outros, mandaran fusilar a Calvelo no cárcere de Compostela.

1941: A Garda Civil toma consciencia da actividade guerrilleira do Foucellas. Sitúao á fronte dun grupo da Resistencia que operaba na zona de Arzúa e Sobrado dos Monxes. No tempo que leva fuxido sobrevive grazas á axuda do pobo, e noutros casos con atracos de subsistencia.

1943: O Partido Comunista lidera o proceso de subministro de armas aos fuxidos no monte. O Foucellas entra na IV Agrupación Guerrilleira de Galiza, convidado polo guerrilleiro Manuel Ponte Pedreira.

1944, finais de ano: IV Congreso de Federacións de Guerrillas. O PC faise co control da organización da loita guerrilleira en Galiza. Antón Seoane (xefe militar) e Xosé Gómez Gayoso (secretario xeral) regresan de Arxentina e Cuba, respectivamente, e toman o mando.

1945, febreiro: O Foucellas mata o cabo da Garda Civil de Curtis. Días despois férese involuntariamente coa arma que levaba no seu cabalo. A Garda Civil detén e interroga numerosas persoas, entre estas a súa muller, María Pérez, á que lle ofrecen cartos en troques de delatalo. Os seus compañeiros trasládano ao sanatorio San Nicolás da Coruña, onde o operan baixo o nome falso de Juan Fernández.

1945-1946: Pasa varios meses recuperándose nunha casa do barrio de Monelos. Asiste en varias ocasións ao estadio de Riazor, disfrazado de crego, para ver xogar ao Deportivo, do que era un gran seareiro, especialmente do porteiro Xoán Acuña.

1947, xaneiro: O Foucellas reincorpórase á loita armada. As discrepancias con Gómez Gayoso e Seoane -que non gustan do seu carácter anárquico- fan que mude a súa zona de actuación.

1947, abril: Matan o guerrilleiro Manuel Ponte, un dos máis activos do país. Como consecuencia, O Foucellas marcha destinado a bisbarras máis meridionais (Lalín, Caldas, Arousa) á fronte do Destacamento Manolito Bello da V Agrupación.

1948: O PCE (Santiago Carrillo e Dolores Ibárruri, A Pasionaria) e Stalin negocian a rendición das guerrillas. Comezan os malos tempos para a Resistencia en Galiza, xusto cando esta semellaba estar máis forte.

1948, 6 de novembro: Morren executados na Coruña Seoane e Gómez Gayoso.

1948-1951: A actividade guerrilleira do Foucellas diminúe a medida que van caendo os seus compañeiros de loita. No entanto, para as autoridades franquistas a súa captura convertérase en algo obsesivo, prometéndolles aos delatores cartos, propiedades e mesmo pasaxes para viaxar a América.

1952, 9 de marzo: A Garda Civil detén O Foucellas na Costa da Regueira (Oza dos Ríos), onde permanecía agochado nunha cova-refuxio, cando se ía asear ao río Mendo; estábase a preparar para ir de festa. Un dos disparos impáctalle nunha perna.

1952, 26 de xuño: Xúlgano en consello de guerra na Agrupación da Sanidade Militar da Coruña.

1952, 7 de agosto: Execútano a garrote vil no cárcere da Coruña. Os seus restos mortais repousan no cemiterio de San Amaro da cidade, nunha foxa común.

SOS COUREL

2008-10-29T16:28:00.001-07:00

SOS Courel desafía a Fiscalía a investigar as agresións ao patrimonio na zona
Despois de que o fiscal xefe do TSXG indicase que a cidadanía fai poucas denuncias sobre atentados ao patrimonio, o colectivo envíalle unha peneira das que eles mesmos realizaron.

De xeito concreto, a plataforma SOS Courel destaca o caso da canteira da Campa, activa aínda sen sequera licenza municipal, recordando que lle afecta a unha superficie de máis de 300 mil metros cadrados en terreos que teñen recoñecida a súa protección medioambiental especial. Lémbranlle á fiscalía do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que o Courel "no seu conxunto pertence ao Patrimonio Cultural" desde a protección estabelecida hai case vinte anos. Sinalan ao fío que malia que a orde de peche desta canteira foi confirmada polo TSXG, a Xunta "non só non cumpriu a súa propia orde, senón que lle deu autorización autonómica en xullo de 2007". As obras nunha vía a pé da devesa da Rogueira que destruíron un camiño milenario, unha fundición romana e o circo do glaciar do Céramo ou o impacto de pistas e corta-lumes en mámoas, castros, covas e camiños tradicionais no contorno de lugares como Froxán e Seceda, son outras denuncias que aparecen na escolma que SOS Courel lle vai enviar ao fiscal. Estragos dos que acusan a diversos departamentos do Goberno, e sobre as que desafían a fiscalía a prestarlle a súa atención. O pronunciamento da plataforma chega despois de que o fiscal xefe, Carlos Varela, explicase esta semana que bota en falta que se produzan máis demandas xudiciais sobre delitos ao patrimonio e recomendase concienciar a asociacións e administracións. A maiores SOS Courel advirte da existencia de "atentados perpetrados para intimidar" a membros do colectivo.

REPUBLICA GALEGA

2008-10-29T16:24:00.000-07:00

Indentifíquese co DNI da República Galega
O colectivo Espazo Aberto-Mocidade, integrado en Galiza Nova, pon en marcha unha campaña a prol dun documento identificativo propio.
“A edición deste documento pretende ser un exercicio de reafirmación da nosa entidade galega”, así explican dende o colectivo Espazo Aberto-Mocidade a campaña que queren poñer en marcha por todo o país baixo o lema de “Identifícate. Eu son cidadán/a da República Galega”.

A organización integrada en Galiza Nova sinala que “a diferenza doutro tipo de identidades excluíntes, pechadas e resignadas, recollemos as verbas de Castelao, nas que cualificaba a Galiza como unha célula de universalidade”.Se queres ter máis información sobre esta iniciativa.

Ramón suarez picallo

2008-10-09T03:06:00.000-07:00

Repatrian os restos de Ramón Suárez Picallo
Unha delegación institucional viaxa esta semana a Bos Aires para xestionar o cumprimento do desexo do galeguista, que en diante descansará no cemiterio de Fiunchedo, na súa Sada natal.

O Alcalde de Sada e o Secretario Xeral de Relacións Institucionais da Vicepresidencia chegarán este mércores a Bos Aires nunha viaxe que ten como propósito a repatriación a Galiza dos restos mortais de Ramón Suárez Picallo.

Segundo pedira en vida, o deputado galeguista Ramón Suárez Picallo descansará no cemiterio de Fiunchedo, na súa Sada natal, cando fagan corenta anos do seu pasamento o vindeiro martes, día 14 de outubro. Para iso, o alcalde de Sada, o nacionalista Abel López Soto, e o secretario Xeral de Relacións Institucionais da Vicepresidencia, Xoán Antón Pérez Lema, chegan este mércores a Bos Aires, para repatriar os restos mortais do avogado e xornalista galego falecido no Centro Galego de Bos Aires no ano 1964 e soterrado no cemiterio porteño da Chacarita.

A volta dos restos de Suárez Picallo será o acto central do ‘Ano dos Irmáns Suárez Picallo’, organizado polo municipio e co que colabora a Vicepresidencia. Terá lugar na mesma data do seu pasamento pero corenta anos despois e para conmemorala, o Concello de Sada organizará unha homenaxe funeraria ao maior dos Irmáns Suárez Picallo no cemiterio municipal do Fiunchedo. Posteriormente, tamén no camposanto, visitarase a tumba do seu irmán Xoán Antón, asasinado no ano 1936.

Os restos funerarios de Ramón Suárez Picallo descansan desde hai máis de catro décadas no cemiterio bonaerense da Chacarita. Ata alí chegará a comitiva de funcionarios galegos xunto cos representantes da colectividade galega en Bos Aires que tamén organizou un feixe de actividades para despedir ao amigo e ao protagonista da súa vida social e política.

Na mañá do venres, e ao son dunha gaita, terá lugar a retirada do ataúde no Panteón de Galegos Ilustres do camposanto da Chacarita onde levan catro décadas os restos do deputado galeguista e fundador do Consello de Galiza.

Entre os días 11 e 14 de outubro o Centro Español de Sada e Contornos, a Federación de Sociedades Galegas e o Centro Galicia (a institución que hoxe integra o daquela Centro Lucense onde Suárez Picallo traballou arreo) organizarán homenaxes en memoria do galeguista e para despedilo desta cidade na que pasou tantos anos.

Quen é o perseguido

2008-10-09T02:16:00.000-07:00

Unha imprenta coruñesa cobraba un sobreprezo por imprimir en galego
Esta é unha das case 200 queixas recollidas na cidade da Coruña polo programa Liña do Galego, nos 10 meses que leva funcionando.

A Liña do Galego botou a andar a finais do ano pasado, como resultado dunha iniciativa da Mesa Pola Normalización Lingüística. A finalidade deste proxecto é ofrecer asesoramento e apoio ante aqueles casos nos que sexan vulnerados os dereitos que, por lei, se lle recoñecen ao noso idioma. A Mesa e a Concellaría de Educación de Coruña ofreceron unha rolda de prensa conxunta para facer balance dos resultados recollidos na cidade, onde se rexistraron 181 queixas, 25 consultas e nove chamadas de parabéns. De entre as 181 queixas chaman a atención a da imprenta Porvén, que engadía un sobreprezo aos traballos impresos en galego. Á Liña do Galego chegaron dúas queixas de particulares que encargaron a impresión de textos en galego que chegaban á empresa preparados para plasmarse no papel. Tratábase dun recordatorio da primeira comuñón e unha invitación de voda. En base a estas queixas A Mesa pediu á empresa que suprimira o sobreprezo e esta rematou por acceder. Outro caso é o dun xefe de sección do Carrefour, quen respondeu a unha empregada que falaba en galego coa seguinte frase: "Burra, no me hables en lenguas menores". No que se refire á súa división por sectores, o Concello da Coruña rexistrou 109 queixas, a delegación da administración galega seis e o ensino 28. As queixas referidas ás institucións públicas son maioría, e só 19 chegan de empresas privadas.Ao falar das 25 consultas recibidas, o presidente da Mesa, Carlos Callón, afirmou que "algunhas das consultas foron de persoas que queren dar a coñecer casos de discriminación mais que non se atreven a dar o paso de presentar unha queixa pola especial vulnerabilidade das súas situacións". Callón valorou de forma positiva o funcionamento da Liña do Galego, que definiu como unha iniciativa "útil e innovadora".A concelleira de Normalización Lingüística da cidade, Ermitas Valencia, afirmou que este proxecto constitúe un termómetro para eles, permitíndolles avaliar o funcionamento da propia Concellaría.

En Galego

2008-10-05T04:49:00.000-07:00

Unha concursante que cantou en galego na televisión francesa, nova musa de Sei o que nos figestes... nos últimos 525 anos .

O seu blog actualízase para facer un seguimento dos famosos do país. Desta volta, lémbrase a figura de Eva Freire, a xa ex-concursante do reality show Gran Hermano, natural de Vimianzo e que contestou cun orgulloso "Grazas" cando lle dixeron que case non tiña acento galego.Ao contrario, Sei o que... reivindica a figura de Ana Palomo, filla de emigrantes en Bruxelas que participou no concurso da canle privada francesa TF1 Star Academy 8 cantando en galego. Así, iniciou unha campaña de petición de apoios ao Parlamento, para que aprobe unha moción de apoio a Ana, e mais a Xosé Manuel Piñeiro, para que faga un seguimento diario da súa traxectoria no concurso.Outra das actualizacións é un vídeo de Paquirrín convidando a asistir á Festa Española que se desenvolverá o 11 de outubro no centro social a Gentalha do Pichel, en Compostela. Por último, engadiuse esta quinta feira un fondo de escritorio alusivo á Doma e Castración do reino de Galiza inspirado na campaña publicitaria dunha coñecida marca de moda.

Tendes o video nesta dirección:www.seioque.com

Unha nación unha selección

2008-10-05T04:32:00.000-07:00

Galiza na final do mundial de futbito feminino
Galiza xogará a final do Primeiro Campionato Mundial de Futbol Sala feminino que se ven disputando esta semana en Reus. Gañoulle no último partido da fase 5-4 a Colombia.

A reivindicación de seleccións deportivas propias ten xa unhas novas heroínas, nas mulleres que participaron esta semana no Campionato Mundial de Reus de Futbol Sala. Vitorias contundentes na fase previa, e unha mínima derrota ante Rusia, permitiulle chegar á final do campeonato, que hoxe se disputará en Reus.
O triunfo ante as colombianas foi complicado, porque despois de estar 3-1 no descanso produciuse unha remontada que levou á prórroga e os penalties.
Pola medalla de bronce pelexarán colombianas e rusas.

VERSUS

2008-09-27T15:10:00.000-07:00

Xosé Crespo, alcalde de Lalín
‘O galeguismo do PP é ver con ollos galegos’

VERSUS

O galego, lingua prohibida no Parlamento Europeo:

O BNG denuncia que o PP segue a impedir que se poida falar no noso idioma nesta institución, cando si se pode empregar noutras administracións da U.E.

CANTA RAZÓN GARDAN AS VERBAS DO ALCALDE DE LALÍN .É UNHA VERDADEIRA MAGOA QUE ESQUECESE QUE O GALEGUISMO NON EXISTIRÍA SE SO EMPREGASEMOS A VISIÓN.

SANIDADE

2008-09-25T11:57:00.001-07:00

O BNG cualifica como 'desoladora' a situación do galego na sanidade

O deputado do grupo parlamentar do BNG, Bieito Lobeira, cualificou hoxe a situación do galego na sanidade de 'desoladora' e asegurou que segue a haber moitos tabús e prexuízos por parte dos usuarios á hora de se dirixir a un facultativo no seu idioma.
Lobeira recoñeceu que se produciron avances no cumprimento do Plan de Normalización neste ámbito e que hai “actitudes honrosas” froito do “voluntarismo” dalgún dos profesionais pero advertiu que cómpre ir máis alá e traballar por medidas prácticas que garantan a relación de cercanía paciente-facultativo, fundamental para unha calidade digna dos servizos sanitarios.
O parlamentar lembrou que Galiza acolle moitos pacientes maiores de 65 anos e nesa franxa de idade o 91 por cento son só galegofalantes, pero seguen a sufrir o prexuízo de mudar de idioma cando teñen que se dirixir ao médico.
Ademais, o deputado recriminou ao Secretario Xeral do Sergas por non se expresar en galego no Parlamento, lembrando que é unha obriga do Plano de Normalización, do que o novo goberno fixo bandeira comprometéndose ao seu cumprimento durante a lexislatura, que os cargos públicos se expresen neste idioma no desenvolvemento das súas funcións.
Sanidade promete un 'esforzo'
Polas súa parte, a secretaria xeral da consellaría, Pilar Fernández, asegurou que trasladará a todos os departamentos que se faga un esforzo por empregar o galego e recoñeceu que a situación do idioma na Sanidade e o grao de cumprimento na mesma do Plano de Normalización é mellorábel.
Non obstante, asegurou que a vontade do seu departamento é firme para solventar esta situación, tanto no que atinxe a que haxa máis presenza nas diferentes actividades como á hora de garantir a defensa dos dereitos dos cidadáns

APAGA TELE 5

2008-08-24T14:42:00.000-07:00

A canle de televisión Telecinco adheriuse hoxe ao 'Manifesto pola lingua común', que o pasado 23 de Xuño presentou un grupo de intelectuais en Madrid.A canle comparte as exixencias deste grupo de intelectuais, entre os que se encontran Mario Vargas Llosa, Fernando Savater ou Álvaro Pombo, que piden ao parlamento español que elabore unha normativa para fixar que o castelán sexa a lingua oficial de todo o territorio e a única 'que poida ser utilizada polos seus cidadáns'.Telecinco é a primeira televisión que se adheriu a este manifesto. Ademais, Telecinco dixo no informativo do mediodía, que pon a disposición do colectivo que leva esta iniciativa, a súa canle de televisión para dar apoio a este proxecto.Se eles se adhiren ao manifesto, nós desconectamos Telecinco.
Xuntos podemos!

ANALFABETO

2008-08-17T16:02:00.000-07:00

Sergio González: "O galego é coma o asturiano. Non son idiomas. Eu creo que son dialectos"
Nunha entrevista publicada o domingo no xornal dependente do clube coruñés, o xogador, nacido en Hospitalet, métese no mar sen roupa de augas.

A conversa, publicada en tres páxinas e en cen preguntas, deu para moito. Política, matrimonio homosexual, cafe ou té..., pero a declaración máis rechamante do centrocampista do Deportivo chegou na pregunta 40. 'Cantos idiomas fala?', "Ben, só o castelán". 'O catalán tampouco?', "Si, pero o catalán é un dialecto, non é un idioma, igual que o galego. É coma o asturiano. Eu creo que son dialectos, non os considero idiomas".

Olimpicos

2008-08-13T03:10:00.000-07:00

HUMILLACIÓN

2008-08-13T02:51:00.000-07:00

Humillación no Pazo dos Deportes de Ourense:
Expulsado do Pazo dos Deportes de Ourense, durante o partido de baloncesto da selección española e a arxentina, "pola policía nacional española, simplemente por pendurar unha bandeira galega nunha varanda".
As forzas de in"seguridade" españolas (policía nacional) expulsan do palacio dos deportes de Ourense a unha persoa polo simple feito de colgar unha bandeira galega coa estrela vermella "Estreleira" no partido que xogou a selección española contra a arxentina o pasado sábado 26 de Xullo (un día despois do día de Galiza).

Esto faime lembrar aquel famoso partido da final da copa do rei Depor-real madrid(o centenariazo) o que acudin cuns cantos compañeiros.Aquel día non o esquecerei xamais pois tiven que deixar a miña bandeira nos despachos da policía nacional para poder entrar ó campo,sentinme humillado.Comprometéronse a voltarma,aínda hoxe estou esperando.
O mellor era ver entrar sen nengún tipo de represalia os ultras do real madrid,ben ataviados cas súas esvásticas e bandeiras falanxistas...En fin,cada quen que quite as súas propias conclusións

Comandante

2008-08-13T02:32:00.000-07:00

Identifican os restos do Comandante Moreno :

Unha antropóloga forense da ARMH identificou os restos óseos atopados, esta primavera, nunha foxa na Fonsagrada.

Os restos de Xosé Moreno Torres, coñecido como o comandante Moreno, membro do Batallón Galicia, asasinado por pistoleiros falanxistas na Fonsagrada, en 1937, foron, finalmente identificados.

A Asociación pola Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) enviou un comunicado no que revelan que a súa colaboradora, a antropóloga forense Roxana Ferllini, concluíu os seus labores de estudo dos restos óseos que, se sospeitaba, puidesen pertencer ao Comandante Moreno e que foron exhumados a pasada primavera na Fonsagrada.

Os testemuños orais dos dous homes que, sendo nenos, tiveron que inhumar o cadáver, xa sinalaban o lugar exacto e a posición na que fora soterrado Moreno: estaba el só, en posición perpendicular á estrada e separado, uns metros do resto do grupo, membros, todos eles, do Batallón Galicia. As pezas dentais de ouro (que aínda conservaba e que non eran demasiado habituais naquela época), a estatura, a idade e algunhas características físicas foron determinantes para que a antropóloga Ferllini (con experiencia en misións especiais da ONU en Ruanda e Cosova) determinase a identidade do Comandante.

O Batallón Galicia: memoria de loita :

En setembro de 1936 creouse e comezou a se adestrar militarmente un grupo antifascista na avanzada galega cara Asturias, o que sería coñecido como Batallón de Milicianos de Galicia. Na unidade alistáronse moitos galegos residentes na raia galego-asturiana ou que conseguiran chegar até alí antes do 18 de xullo de 1936.

O 9 de xaneiro de 1937 uníronse a eles vintetrés destacados militantes libertarios galegos que conseguiran chegar ao porto de Xixón tras saír do das Xubias, na Coruña, nunha lancha pesqueira a motor, á que eles mesmos chamaban "La Libertaria". Entre os fuxidos estaba Emilio Novas Naya, Odilo Masid Masid e Xosé Moreno Torres, quen, uns meses após a chegada á Fonsagrada ía ser nomeado comandante da unidade.

De panadeiro a Comandante:

Xosé Moreno Torres era, antes do levantamento fascista, panadeiro na Coruña e militante da CNT, nun tempo no que máis da metade dos traballadores da cidade herculina levaban no peto carnés do sindicato vermello e negro.

Cando comezou a Guerra Civil, Xosé Moreno Torres, destacado militante anarquista, comezou a traballar na organización da resistencia na Coruña. Cando Galiza foi caendo, Moreno fuxiu aos túneles do ferrocarril, agochado dos falanxistas que o buscaban para asasinalo. Despois chega a memoria da fuxida en "La Libertaria", a resistencia na fronte asturiana e castelá, e a retirada cara o norte, nos montes da Fonsagrada, no Alto do Acebo, onde os emboscaron (contan que ao Comandante e a un grupo de 16 homes).

Moreno levaba unha "guerreira de coiro", (das coñecidas como de aviador) e un reloxo do ouro que, anos despois cantaban as coplas, terminaron no armario e no pulso dalgún dos falanxistas que lle disparou, no Alto do Acebo. Hai disto máis de 70 anos. Hoxe sabemos onde estaba soterrado e quen era el.

Ao Comandante Moreno aínda lle queda familia en México. Cando comezaron as escavacións das foxas da Fonsagrada, en agosto de 2007, os familiares de Moreno viaxaron para acompañar os voluntarios da ARMH neste labor.

Moncho reboiras:33 anos sen ti

2008-08-13T02:15:00.000-07:00

Xosé Ramón Reboiras Noia naceu o 19 de xaneiro de 1950 na parroquia de Imo, no Concello de Dodro, nunha familia labrega que como tantas na nosa Patria, tivo que trasladarse á cidade en percura de mellores condicións de vida.
En Vigo e mentras o pai traballaba embarcado, Moncho estudaba o bacherelato e atendía o bar que a súa familia puxera cos seus aforros, cun breve periodo de traballo na construción cando tiña 15 anos. Pouco a pouco vai sentindo no seu propio corpo a opresión nacional de Galiza: o baixo nível de vida do agro, a superexplotación, o conflito lingüístico… tomando conciencia do asoballamento colonial do noso povo.
Posteriormente matricúlase na Escola de Inxeñeria Industrial de Vigo, onde se titula con moi boa calificación. Xosé Ramón, que contaba con grandes simpatías no ambiente estudiantil pola súa seriedade profisional e o seu compañerismo, desempeña un papel moi activo nas reivindicacións do estudantado naqueles anos e na defensa da cultura e dos intereses do povo galego. Daquela é un dos fundadores da revista “Des…tornillo” que desempeñou un grande papel de concienciación; formando parte do grupo cultural “O Castro” que aborda –dentro das dificuldades daquel tempo- o problema nacional galego; e no ano 1969 ingresa como militante na UPG.
Rematada a carreira, é becado pola Escola para facer un traballo de especialización en “Asteleiros Barreras” – xeito de explotar aos recén titulados-, alí convive coas masas obreiras e ten ocasión de coñecer a explotación capitalista, situación que aproveita para estudar a fondo os mecanismos utilizados pola patronal (xefes, confidentes..), así como o xeito de combatilos. Neste tempo, 1972, ten lugar a Folga de Setembro e Moncho xoga nela un grande papel revolucionario, tanto de combate como de organizador.
Perdida a beca por esta causa e entregado de cheo á loita pola liberación da Galiza, traballa en “Alvarez” de Vigo, tendo que deixalo por razóns de saúde xa que ao estar operado de pleuresía o ambiente da fabrica éralle moi perxudicial. Trasladase entón a Ferrol onde traballa en “Astano” e posteriormente á Coruña entrando como obreiro na plantilla de “Intelsa”.
Moncho procede por este tempo, por encargo da UPG a organizar o Frente Cultural Galego. É en grande maneira o responsábel do que o Frente Cultural foi naquel entón e do importantísimo papel que desempeñou no panorama cultural de Galiza. Por primeira vez existiu unha coordenadora efectiva entre a maioría das Asociacións Culturais de Galiza e o voceiro do Frente Cultural.
Polas mesmas datas, anos 73 e 74 é un dos organizadores dos grupos sindicais –as reunións de traballadores- que orixinarian no ano 75 o Sindicato Obreiro Galego (SOG) logo integrado na Intersindical Nacional Galega e antecesor máis lonxano da actual Confederación Intersindical galega (CIG). E a alma do grupo da Coruña que arredor do voceiro “Xerme” desempeña naquel entón un papel fundamental no camiño cara un sindicalismo especificamente galego. O “Xerme”, dunha extraordinária calidade, crea un novo estilo dentro da prensa obreira en Galiza.
Tamén é Moncho, membro do Comité Central e do Comité Executivo da UPG, un dos artífices do que a UPG comenza a ser desde o 1972: unha organización proletaria que tendo como guía da sua acción o marxismo-lininismo, é o motor do movimento nacionalista galego. A expléndida realidade actual do nacionalismo é froito do traballo heróico destes anos. A súa morte tronza moi cedo a traxectoria militante deste dirixente pero o Partido, na súa realidade comunista e patriótica actual, é moi consciente até que ponto é debedor do traballo, do pensamento e da vida de Moncho.
Participou, dentro da liña política acordada pola UPG, nun grupo dedicado a dotar de infraestrutura loxística ao Partido, con accións propias da cladestinidade e frente a un estado fascista. Atopandose en Ferrol, onde se estaba organizando a UPG, a Brigada Político Social (BPS) estabelece na noite do 11 de agosto do 75 un control na zona de Canido. Ás 2 da mañán numerosos efectivos da BPS, acompañados de máis de 300 axentes da Policía Armada acordonaron o edificio onde se atopaba con 2 militantes máis que grazas á intervención de Reboiras –o único que estaba armado- lograron fuxir.
Reboiras logra zafarse da policía durante máis de duas horas, conquerindo finalmente esta darlle alcance no portal da rúa da Terra (onde se lle fai todos os anos unha homenaxe), disparandoo sen opción a outras saidas. A partir dese momento desatase un amplo operativo en toda Galiza coa detención de varios militantes nacionalistas e o exilio a Portugal (xa trunfara a Revolución dos Cravos en Abril do 74) dun nutrido grupo de membros da UPG

Amigo, camarada, estrela

vermella-azul-branca no mencer

prometedor da nosa patria,

heroe en tempo de traizón,

corrupción/covardía,

martelo,proletario,remo

con saibo a sal e iodo;

fouce labrega/vingadora;

espiral que vén dendes do

fondo do tempo para abrirse

en claridade e futuro.

Ti eres a pedra mestra

para re-edificar a a nosa casa.

Puideron segarche a vida,

¡ouh, Moncho, meu irmao!,

a – se – si – nar – te.

O que eles non puideron,

nin poderán endexamais,

é arrincar/esmagar a

semente que deixache

esparexida no corazón

do pobo,na vixiante

concencia colectiva e

que xa está a agromar en

patria-ceibe/socialista.

Esta é, ¡ouh, camarada,

amigo e irmao

inesquencíbel!

a túa vin-gan-za,

a nosa vinganza

i-ne-xo-rá-bel.

MANUEL MARÍA(«Poemas para construír unha Patria»,1977)

AGORA QUE O POSITIVO ESTÁ DE MODA

2008-07-20T03:01:00.000-07:00

Arximiro Blanco, libreiro e ex ciclista
‘Vender bicis non é máis doado que vender libros’

É propietario da libraría Mendinho e foi ciclista profesional. Cando corría unha Vuelta a España mantivo unha polémica con Fraga e recriminoulle ao daquela residente que patrocinase equipos que non levaban galegos nas súas filas. Chámase Arximiro Blanco Costas.

Eu pensaba que cando un ciclista se retiraba montaba unha tenda de mountain bikes!
Pois mira por onde que eu montei unha libraría. Non sei se son cousas do destino ou se máis ben que sempre me tirou o libro.
Que terá que ver unha bici cun libro!
Moito e nada. O ciclismo ten moita plástica, épica e creación: coma un libro. Despois, como profesional, implica esforzo físico, mentres que un libreiro require esforzo intelectual.

Non me diga que non é máis doado de vender unha bici que un libro!
Tampouco corren bos tempos para o ciclismo. As vendas de bicicletas van parellas aos éxitos deportivos dos ciclistas galegos e españois. Supoño que agora venderanse máis, aínda que corren uns tempos nos que este deporte é moi atacado.

Nos últimos anos, o ciclismo está moi manchado de drogas.
Penso que non. É o deporte que máis controis contra o doping soporta. Hai actividades que non teñen ningún, mentres no ciclismo chegan a niveis de indecencia, como erguerte ás catro da mañá e facerche unha análise de sangue. Os medios de comunicación deberían reflexionar sobre os ataques ao ciclismo.Por sorte, o que vexo é que nas estradas hai moito público.

Vostede foi ciclista profesional, nunca se dopou?
Corrín 21 anos, desde os 7 aos 28. Sometéronme a moitos controis e nunca din positivo.

Sen ánimo de ofender, tampouco gañou ningún Tour.
Pero si algunhas carreiras profesionais.

A Pereiro recoñecéronllo un ano despois de gañalo.
Estas cuestións moitas veces acaban resolvéndose nos despachos. Custoulle moito pero supoño que a satisfacción de conseguilo compensa. Ademais, no seu foro interno, seguro que desde o primeiro día sentiuse o gañador.

A vostede tamén lle van as empresas complicadas, non acepta calquera rival. Fraga foi un deles.
Iso foi unha anécdota. Nunha Vuelta a España o diario El Mundo recolleu un titular meu que dicía: Galiza é o máis importante para min. Fraga mandoume unha carta agradecendo a miña galeguidade e eu respondinlle, cortesmente, con outra na que lle dicía que el era o culpábel de que eu estivese emigrado en Portugal nun equipo profesional, cando o Xacobeo estaba a patrocinar o equipo Kelme, que non levaba ningún galego. Naquela Vuelta só eramos dous galegos: Xesús Blanco Villar e máis eu.

E como ve este Tour?
Estou a seguilo por internet porque coincide coa Feira do Libro. É un Tour aberto. Destacaría a Carlos Sastre para figurar no podio. O vencedor? Non o sei. Hai que agardar polos Alpes.

Ou sexa, a Feira do Libro é un estorbo.
Non. Mais pertenzo á directiva da Federación Galega de Libreiros e á local de Vigo, e correspóndenos organizar o evento. Dá traballo, pero o libro ten que saír á rúa aínda que sexan dez días ao ano. Parece que a cidadanía ten reparos para entrar nas librarías.l

CAMIÑANDO

2008-07-18T08:04:00.000-07:00

OS DOUS PASADOS FINS DE SEMÁN APROVEITEI O POUCO TEMPO DO QUE DISPUXEN,MOI O MEU PESAR,PARA PERCORRER CA MIÑA CÁMARA O TRAMO DE CAMIÑO FRANCÉS QUE TRANSCORRE POR TERRAS MELIDENSES.DEIXOVOS AS FOTOS ENRIBA.AGARDO QUE VOS GUSTEN.

EL CATALÁ,LLENGUA COMUNA

2008-07-18T07:45:00.000-07:00

"El català, llengua comuna"
Os inmigrantes de Cataluña queren que se lles fale en catalán
Amplo apoio, até 23 asociacións representativas da inmigración asinan, para unha iniciativa que promociona o uso do catalán como instrumento de integración.

Nestes tempos de manifestos e de declaracións a prol dunha ou doutra lingua, en Cataluña véñense de pronunciar os inmigrantes. 23 asociacións de ecuatorianos, guineanos, senegaleses ou marroquís entre outros defenden a 'construción dunha sociedade xusta e cohesionada baseada na diversidade lingüística'. Ofrecen as súas linguas para enriquecer, e mesmo piden aos castelánparlantes que se dirixan a eles en catalán. Este manifesto, que se articula en dez artigos, reivindica o dereito dos inmigrantes a servirse do catalán como elemento de integración. Así, falan da importancia de utilizar a lingua propia do país de chegada, como xeito de recoñecemento mutuo e de non exclusión. Manifesto e vídeo Este articulado é o resultado de catro anos de traballo entre os colectivos que o veñen de asinar. Pero ademais, no marco da mesma iniciativa presentouse un vídeo da campaña, que é unha reportaxe dos actos celebrados na festa de Sant Jordi do 2008 en Barcelona por parte dos colectivos de inmigrantes e outras organizacións de apoio. O manifesto vén de ser presentado de xeito oficial nun acto que contou coa presenza e compromiso de políticos e representantes do mundo social catalán. Entre eles, estiveron o presidente do Parlament, Ernest Benach, o ex presidente da Generalitat, Jordi Pujol, o presidente de ERC, Joan Puigcercós, ou o dirixente de CIU, Francesc Homs. As organizacións asinantes son as que seguen: Asociación de Mulleres Ecuato-guineanas E'Waiso Ipola, Asociación de Profesionais Bolivianos en Barcelona (APBB), Associació Catalana de Residents Senegalesos, Associació d'Amics del Poble Marroquí (ITRAN), Associació d'Estudiants i Investigadors Xinesos de Catalunya, Associació de Dones Amazigues Tamettut, Associació de Tallers Afrocatalans (ATAC), Associació de Treballadors Pakistanesos, Associació de Treballadors Immigrants i Marroquins de Catalunya (ATIMCA), Centre Cultural Islàmic Camí de la Pau, Centro Boliviano-Catalán, Comunitat Palestina de Catalunya, Cornellà Sense Fronteres (membre del grup Agraw Amazic N Katalunya), El Mirador dels Immigrants, Els Altres Andalusos, Espazo Galego dos Països Catalans, Federació d'Associacions Americanes de Catalunya (FASAMCAT), Federació d'Entitats Bolivianes a Catalunya (Fedebol), Federación de Entidades Ecuatorianas en Catalunya (FEECAT), Llactacarú (Asociación de Inmigrantes Ecuatorianos en Catalunya para la Solidaridad y la Cooperación), Plataforma per la Llengua, Rede.cat y Veu Pròpia

SIXPAC

2008-07-18T07:34:00.000-07:00

As fotos aéreas de toda Galiza na rede .

Política Territorial completará o traballo do Instituto Xeográfico Nacional para tomar ortofotografías dixitais de todo o territorio do país.
A iniciativa terá un custo de case medio millón de euros, 291.000 dos cales serán aportados polo Goberno galego e o resto polo Estado, segundo aprobou hoxe o Consello da Xunta.
O Instituto xa ten tomado fotografías aéreas de 1.333.360 hectáreas e agora a Xunta farase cargo de completar o traballo, co fin de que os contidos poidan ser aproveitados para actualizar o sistema de información xeográfica de parcelas agrícolas

SIGPAC É O NOME DO PROGRAMA

dialectos

2008-07-02T07:15:00.000-07:00

Springfield felicita en portugués a un mozo galego
A cadea respóndelle nun correo que a lingua galega é un dialecto do castelán que non coñecen porque «están en España».

Carlos Bollaín Grandal quedou sorprendido cando a cadea Springfield lle enviou con motivo do seu aniversario un cartón de felicitación en portugués. Segundo conta a Lavozdegalicia.es escribiu á cadea para expresar o seu descontento por parecerlle unha «falta de respecto e unha ofensa para todos os galegos». Preguntáballes tamén se non coñecían cal era a lingua galega.
A esta protesta respondeu o departamento de mercadotecnia de Springfield asegurando que se trataba dun erro ao emitir os e-mails» e que en ningún momento quixeran faltar ao respecto a ninguén. Iso si, puntualizaban que non sabían galego «xa que estamos en España».
Unha resposta que aínda indignou máis a Carlos Bollaín que recordou á cadea que o galego, do mesmo xeito que o catalán e o eúscaro, son linguas recoñecidas no territorio español. Springfield contestou finalmente que xa sabían perfectamente que «son dialectos do castelán».

Artigo de Carlos callón

2008-06-29T04:10:00.000-07:00

“Unha iniciativa fundamental”

Esta sexta feira pasada lembrarase nos anais da historia da nosa cultura. Tras ano e medio de arduo traballo e xenerosas dotacións orzamentarias, a Secretaría Xeral de Política Lingüística (SXPL) presentou as primeiras conclusións do seu Observatorio da Situación da Lingua Galega, encargado de realizar inquéritos e grupos de discusión para analizar o que o seu propio nome indica.
O estudo achega novidades de grandísimo relevo, nas que nunca ninguén reparara anteriormente, como a presenza marxinal da lingua do país nos medios de comunicación, na Axencia Tributaria, nas forzas de seguranza do Estado, na administración de xustiza… É comprensíbel que a SXPL non puidese actuar até o de agora en ningún destes campos, porque esta información era fatalmente ignorada. Por fortuna, xa se anunciou que este proxecto permanecerá no tempo e axiña teremos máis estatísticas fresquiñas. Os sociolingüistas do futuro agradecerán estes valiosos detalles sobre como se van apagando as constantes vitais dun idioma. Unha “radiografía sistemática”, como dixo a titular da SXPL, que financia a observación e, cautelosa, segue as indicacións do presidente da Xunta para que non se lle leven menciñas ao doente.
O estudo é totalmente rigoroso e imparcial, como o demostra que a empresa a quen llo encargou a SXPL nin tan sequera ten opción de galego no seu web, no cal por certo está pendurada a páxina deste agardado Observatorio. Non caiamos, porén, na crítica fácil: xa no propio estudo indican que o uso deste idioma nos webs empresariais é máis ben tirando a anecdótico.
Mais non todo é ver o vaso medio baleiro. Nesta investigación conclúese tamén que o ensino non universitario ten un “índice de normalización lingüística” do 88% e o universitario do 72%. Mágoa que esas cifras non coincidan cos datos dos propios centros, que se non a festa sería rachada. A Universidade da Coruña, por exemplo, expuxo este curso que só o 8,9% do seu profesorado ministra as aulas en galego. Xa sei que 63 puntos porcentuais arriba ou abaixo tampouco mudan moito a cousa, mais chamo a atención sobre o tema porque todo ten unha explicación metodolóxica fascinante. Resulta que o estudo da SXPL sobre a situación do galego no ensino pasa por alto unha variábel: a lingua en que se dan as clases. Mais non quero con isto facer unha crítica destrutiva, pois como é sabido non é esa a principal actividade nin función de escolas, institutos e facultades, que ocupan o seu horario noutros asuntos.
O estudo segue co alento optimista en moitos outros ámbitos, como a avaliación da propia Xunta e da administración local, que conseguen un 78% neste “índice de normalización lingüística”. Seguro que en ambos os casos é froito do incansábel e sempre pouco recoñecido labor da SXPL. Sinalan tamén que a atención oral do funcionariado nestas dúas administracións é case sempre en galego, un dato a verdade bastante superfluo, pois xa é algo que todo o mundo sabe e pode observar cando ten que facer calquera xestión.
Perante tan magnífico traballo e plausíbel acción política para a extensión social do galego, eu só quero pedirvos dúas cousas. A primeira, que non confundades o Observatorio da Situación da Lingua Galega co Observatorio de Dereitos Lingüísticos; a segunda, que non vos riades, porque o conto é triste.

LA CORUÑA

2008-06-27T05:48:00.000-07:00

“No tengo ningún rubor en usar la ilegalidad del topónimo La Coruña"
A Mesa denuncia ao xuíz decano da Coruña Antonio Fraga por “apoloxía da desobediencia da legalidade” e levará as palabras do maxistrado ao Consello Xeral do Poder Xudicial
A Mesa pola Normalización Lingüística vai presentar unha denuncia perante o Consello Xeral do Poder Xudicial contra o xuíz decano da Coruña, Antonio Fraga Mandián, quen nun xuízo celebrado esta semana declarou: “No tengo ningún rubor en usar la ilegalidad del topónimo 'La Coruña'”, facendo así, entende a Mesa, “apoloxía da desobediencia da legalidade”.
Para este colectivo, as palabras de Fraga son “especialmente graves” ao se tratar dun maxistrado, “quen non debería guiarse por ningún outro criterio na súa función pública que non fose o da plena aplicación da lei”.O presidente desta entidade en defensa da lingua, Carlos Callón, lembra que “cando este xuíz prometeu o cargo, prometeu, entre outras cousas, que ía acatar o ordenamento xurídico, e en particular cumprir e facer cumprir a lexislación”. Dentro do ordenamento xurídico está que o topónimo “A Coruña” é a única forma oficial, tanto por unha lei autonómica de 1983 como por unha lei estatal de 1998.
“A este maxistrado algunhas normas válenlle (as que lle permiten reclamar por inxurias) e outras non (as que determinan a toponimia oficial)”, denuncia Callón, quen tamén se interroga se o cumprimento da lexislación “debe ficar ao arbitrio dos destinatarios” e “que será dos cidadáns normais cando os xuíces manifestan sen pudor que incumpren certas leis”.
O presidente da Mesa pide tamén que se aclare “se hai máis normas legais que este xuíz vulnere sen rubor”.Desde o comezo deste caso, Antonio Fraga Mandián sostivo que se na documentación e no selo do xulgado se utilizaba “La Coruña” se debía a un “erro ortográfico sen importancia”, o cal só pode ser cualificado como “unha actitude cínica”. Ademais, o xuíz decano chegou mesmo a defender nos medios de comunicación ese uso de “La Coruña”. Porén, no desenvolvemento da vista oral nesta semana o maxistrado mostrou que realmente non se debía a un erro, senón a unha vulneración consciente do marco legal pola súa banda, como así ben o testemuñan as súas propias palabras.Lembra a Mesa, a través dun comunicado aos medios, “que este xuízo se produciu porque o maxistrado denunciou a un veciño da Coruña, Eduardo Álvarez, despois de que este reclamase recibir a súa notificiación xudicial en galego e co topónimo oficial”. Os medios de comunicación recibiron a resposta antes que o veciño e nela Fraga Mandián negáballe os seus dereitos e consideraba o uso de “La Coruña” (na carta e no carimbo) como un “erro ortográfico”. O cidadán criticou a difusión da resposta aos medios, utilizando ademais o seu nome sen o seu consentimento, e considerou o contido coa seguinte declaración literal: “Din os dicionarios que cínico é quen mente para xustificar unha ilegalidade. Isto é o que está a facer o xuíz decano”. O decano presentou a antedita denuncia contra o veciño por inxurias, o cal só pode ser cualificado como “unha tentativa de amedrentar as persoas que quixeren reclamar os seus dereitos lingüísticos perante a Administración de Xustiza, pois converte o exercicio destes dereitos nun feito puníbel e perseguíbel”.

CAMPIÓN

2008-06-09T10:02:00.000-07:00

Gómez Noya, campión da Copa do Mundo
Un ouro en Beixín consagraríao definitivamente como unha lenda do deporte nacional e internacional.

O ferrolán Xavier Gómez Noya conseguiu este domingo en Vancouver (Canadá) a súa primeira Copa do Mundo, converténdose no segundo galego en facelo tras o ordense Iván Raña. O gañador de 2004, Bevan Docherty, foi finalmente segundo e o suízo Reto Hug, terceiro. O ferrolán comezou ben a carreira deste domingo. Saíu segundo da auga só superado polo canadense Simon Whitfield. Xa na bicicleta, Gómez Noya mantívose no pelotón de cabeza, formado por 50 corredores, co resto de favoritos, entre estes o campión europeo, o francés Frederic Belaubre. O resto de participantes foron perdendo tempo a medida que avanzaba o percorrido. Unha vez chegaron ás rúas de Vancouver, o xa campión do mundo aínda non contaba cunha vantaxe clara, mais logo de tres voltas algúns dos candidatos a gañar a proba (Gómez Noya, Whitfield e Docherty) destacáronse. Beixín, o último retoA partir de aí, o ferrolán impuxo a súa superioridade, e a carreira converteuse nun paseo para gozar do seu primeiro campionato mundial. Gómez Noya é o primeiro atleta da historia en gañar a Copa do Mundo en categoría absoluta e en sub23. Deste xeito, conquista un título que se lle escapou o ano pasado no sprint, e logo de que xa vencera anteriormente no Mundial e no Europeo, un ouro en Beixín elevaríao definitivamente ao Olimpo do deporte galego e internacional.

POR FIN NOS COPIAN ALGO

2008-06-09T10:00:00.000-07:00

Cara ao desenvolvemento do rural
Euskadi fíxase no Bantegal para o despregue do seu banco de terras
Segundo os responsábeis do proxecto, o menor minifundismo e a tradición de mellor coidado de montes, facilitará o seu despregue.
O goberno vasco ten en marcha o seu Programa de Desenvolvemento Rural, PDRS, un proxecto a seis anos elaborado pola actual Consellaría de Agricultura, Pesca e Alimentación, con catro eixos principais: mellora do medioambiente e do contorno rural; calidade de vida na área rural e diversificación económica, enfoque Leader e aumento da competitividade do sector agrícola e forestal. Neste contexto, unha das pezas introducidas nese plan foi a posibilidade de despregar un banco de terras, proxecto concreto no que xa se está traballando. Nesa tarefa, a administración vasca reparou na iniciativa posta en marcha en Galiza pola Consellaría de Medio Rural. Así, Alejandro Cantero, representante da empresa pública vasca IKT, viaxou esta semana a Galiza para coñecer de forma máis profunda o Banco de Terras de Galiza e, en compañía de Cándida Grande, xerente do Bantegal, analizou o funcionamento deste proxecto. Na procura do "relevo xeracional" no agro Segundo lle explicou a Vieiros o responsábel de IKT, trátase dunha vella idea manexada polo goberno vasco e que até o de agora nunca se conseguira levar á práctica. Cantero valora moi positivamente a experiencia galega, e considera que o banco de terras terá en Euskadi unha estrutura moi semellante á do noso país. Así e todo, na súa opinión, o rural vasco ofrece algunhas características que farán máis doada a súa introdución, e destacou nese sentido o menor problema de abandono das terras e o impacto máis reducido do microfundismo. Por outra parte, a necesidade do relevo xeracional e tamén unha preocupación fundamental á hora de poñer en marca o banco de terras vasco. A iniciativa dará os seus primeiros pasos este mesmo ano, coa creación dunha oficina virtual, ao xeito de Bantegal.com, que funcionará en liña como "lonxa de terras". Será despregado en colaboración cos departamentos de agricultura das tres deputacións vascas e de feito podería incluír desde o inicio terreos que estean agora mesmo baixo a titularidade destas administracións. Rápido crecemento en Galiza Aos dous meses da súa posta en marcha, o Banco de Terras pechaba 2007 en Galiza coa suma de 3.500 hectáreas, repartidas en 4.500 leiras que deste modo eran rescatadas do abandono. Estes terreos son ofrecidos baixo réxime de aluguer, non superior a 30 anos nin inferior a cinco. Os prezos estarán vixentes até o 31 de decembro de 2008 e servirán sempre como referencia máxima para as transaccións. Unha hectárea de terreo improdutivo terá un valor máximo de 13 euros anuais, mentres que unha hectárea de viñedo preferente poderá chegar até os 337 euros.

TERRA DE MELIDE

2008-06-09T09:58:00.000-07:00

Jaureguízar leva o 'Terra de Melide' con 'O globo de Shakespeare'
Edicións Xerais encargarase de publicar a obra do escritor e xornalista.

O escritor e xornalista Santiago Jaureguízar fíxose este sábado co galardón da edición 2008 do premio de creación literaria "Terra de Melide" coa súa novela O globo de Shakespeare. O xurado estivo composto por Xesus Manuel Marcos, Xaquín Vázquez, Anton Pedreira, Óscar Sánchez e Manuel Bragado.O libro conta como o descubrimento do manuscrito do primeiro 'Hamlet' que levaba perdido dende finais do século XVI nun pazo do Ribadeo do século XXI altera a vida dos seus tres habitantes: o titiriteiro Ricardo, o pintor Leandro e a ama de chaves Celia. Na farsa concorren asemade unha prostituta que continúa exercendo porque se sente soa e un actor secundario de wenstern obsesionado con matar a un ex presidente español porque o goberno que presidía promulgou unha lei do cinema que, na súa percepción, deixouno sen traballo.A obra será publicada por Xerais

CARMELA

2008-06-09T09:54:00.000-07:00

Na banca telefónica de Caixa Galicia
Nace a primeira falante artificial de galego

A primeira voz electrónica de galego da Historia valeu 660.000 euros e chámase Carmela. Trátase dun sintetizador quen de ler fluída e correctamente calquera texto na lingua do país. Caixa Galicia acaba de incorporalo á súa banca telefónica.

Imaxe de Loquendo para 'Sonia', un dos seus sistemas de voz
Carmela é o produto de ano e medio de colaboración de Tecnocom, o Instituto da Lingua Galega e a empresa turinesa Loquendo. Esta firma é, canda a norteamericana Nuance, líder no mundo das voces artificiais. Ningunha das dúas compañías traballaba co galego, malia ter dispoñíbel catalán, portugués e castelán. Tecnocom acaba de lograr adaptar a tecnoloxía ao noso idioma.
Os devanceiros Monchiño e Cotovía
O resultado, que se pode probar na rede, é sorprendente. Carmela fala con fluidez, respecta vogais abertas e pechadas e ten mellor entoación que o pioneiro Monchiño, o sintetizador de voz do Centro Ramón Piñeiro e a Universidade de Vigo, hoxe chamado 'Cotovía'. O seu realismo é tal que os sistemas informáticos de Caixa Galicia xa poden recibir ordes vía teléfono para algúns trámites, como recargar o móbil. A entidade prevé que toda a súa banca telefónica use o sistema en setembro.
Lograr que a tecnoloxía de Loquendo funcione en galego esixiu moitos cartos –só foi posíbel co patrocinio de Caixa Galicia e unha subvención de 117.000 euros da Consellería de Industria– e horas abondo. Unha semana estivo unha locutora lendo guións no Estudio XXI da Coruña para gravar fonemas e entoacións. Os sons foron logo procesados por Loquendo coa axuda dun lingüista do ILG.
Como nun TelexornalA locutora –que Tecnocom mantén no anonimato– gañou unha selección entre varios profesionais. Logrouno, entre outros motivos, por carecer de acento marcado dunha zona. O resultado é que Carmela non ten seseo nin gheada; pero tamén fala un chisco frío, como nun Telexornal. Tecnocom (antiga Softgal, filial de Caixa Galicia) busca agora que o sistema, ademais de falar calquera texto, sexa quen de entender. Non se trata dunha transcrición literal da fala, senón de 'comprender' ordenes ou palabras clave. Un exemplo aplicado á banca telefónica sería que o PC fose quen de procesar o mandato 'paga o alugueiro de xuño' .
"Só sobrevirán as linguas integradas nas TIC"
Segundo Sergio Cañizares, coordinador do programa, isto será posíbel este ano. O experto explica que o traballo máis difícil –adaptar a tecnoloxía de Loquendo ao galego– xa está feito, polo que agora será moito máis rápido crear novas aplicacións, como un GPS que guíe aos condutores en galego ou navegadores de internet para cegos. Iso si, os emprendedores interesados en explotar a ferramenta terán que negociar con Loquendo, única propietaria.Antes, a tecnoloxía sabía falar castelán e catalán, agora entende tamén o galego”, explica Cañizares. Na súa opinión “no futuro unicamente sobrevirán as linguas plenamente integradas nas tecnoloxías da información, non será tan relevante a escrita e a fala”.

gracias xulio pola nova:

2008-05-26T11:02:00.000-07:00

X. M.Beiras: "O AVE pode converterse na escusa para non modernizar o ferrocarril galego"
Advirte de que a alta velocidade "nin resolve a conexión externa para o tráfico de mercadorías nin as necesidades de vertebración co interior do país". Lembra que a Cámara do Hórreo elaborou en 1995 un documento para a modernización da rede que quedou no esquecementoE. B. Pór de manifesto o desmembramento territorial de Galicia como consecuencia dunhas infraestruturas do transporte deficientes. A organización ecoloxista Adega desenvolve esta fin de semana en Lugo as xornadas Estruturación do Territorio. Pola comunicación de Galiza alén das fronteiras. Por uns camiños de ferro galegos. O ex portavoz nacional do BNG e catedrático de Economía da USC, Xosé Manuel Beiras, foi onte o encargado de abrir o fogo cunha conferencia sobre as consecuencias económicas das infraestruturas de transporte no país.
Na semente deste ciclo de conferencias vólvese denunciar a chamada Galicia das dúas velocidades, ¿unha realidade despois de tantos anos? Si, porque o modelo territorial de Galiza é un caos, o modelo económico capitalista ségueo a ser, é o mercado o que o segue a dominar todo e despois de anos de autonomía non hai nin sequera un modelo de ordenación territorial nin unha estratexia de condución do desenvolvemento económico para que se contrarresten as tendencias. Máis ao contrario, a dinámica económica agrava os desequilibrios entre o que chamamos o eixo atlántico e o interior. Por conseguinte, a dinámica económica en vez de solucionar os problemas, o que fai é agravar os desequilibrios que históricamente existiron entre esas dúas franxas, o que se ve en todos os aspectos da realidade galega.
Desde o bipartito, fálase de inverter este modelo cara a outro baseado na innovación, a sostibilidade e o territorio. ¿Avanzouse algo? Non hai síntomas. A innovación en si mesma non produce ningún vector de equilibrio territorial. A mellora das relacións entre territorios só ven da man dunha política específica, no eido territorial, e o único percibido é a nova maneira de organizar o solo industrial. Se miramos a rede ferroviaria galega, sobre todo a do interior, vemos que non houbo ningún cambio substantivo que supuxera unha mellora das necesidades de vertebración do país. Non existe plan para o ferrocarril interno que segue a ter a mesma estrutura fronte ás melloras na rede viaria de estradas. Hai que lembrar que en 1995, unha comisión no Parlamento galego creou un documento para a modernización da rede ferroviaria galega co obxectivo de que o Estado o tivera en conta no desenvolvemento do Plan director de infraestruturas. A Xunta de Manuel Fraga era a encargada de defendelo en Madrid pero coincidiu coa chegada ao Goberno do Estado do señor Aznar, e a Xunta non fixo nada e Fraga non fixo nada. O BNG acababa de ter representación no Congreso e volveu levar ese ditame ao Parlamento e os mesmos deputados que en Galicia o apoiaran foron os que despois o rexeitaron en Madrid. Ese plan, que comprendía ata o 2007, se se levase a cabo, hoxe a estrutura ferroviaria en Galicia sería outra.
¿Que suporá a chegada do AVE, que é do único que se fala agora en materia ferroviaria? En primeiro lugar, a alta velocidade é para longas distancias para transporte de viaxeiros, en principio para unha clientela de alto poder adquisitivo. Polo tanto nin resolve a conexión externa para o transporte de mercadorías nin moito menos as necesidades de vertebración co interior. O AVE incluso pode dar lugar a que se pense que o problema ferroviario galego quede resolto e os trens convencionais sigan a circular a 40 quilómetros de velocidade de media. Pode converterse nunha forza para non modernizar o ferrocarril galego. Habería que remudar o sistema de conexión entre os portos, moi necesario dado o lugar que ocupa Galiza. Estamos a ver que as mercadorías van por estradas, en camións en lugar de ir por mar. Sería precisa tamén unha rede ferroviaria ben tramada para descargar o peso das estradas. Pero disto non hai nada.
A inexistencia desta rede interna choca coa dispersión poboacional de Galicia... Estou farto de que se vexa a dispersión poboacional como algo negativo. A fisionomía de Galiza é máis semellante ao ámbito europeo, onde tivo lugar a revolución industrial, que á da Europa mediterránea. O problema non é a dispersión. Galiza, que no século XVIII tiña maior densidade poboacional que o resto do Estado, viuse marxinada polo poder centrípeto e hoxe perdeu densidade. O problema non é a nosa fisionomía, senón que esa se vexa ameazada pola dinámica do poder político que fixo que o interior galego fose danado ano a ano acompañado por unha inexistencia absoluta de plans para o seu desenvolvemento e o das súas comunicacións. A morte planificada do rural. Hoxe moita xente podería traballar en calquera lugar urbano vivindo fóra das cidades pero non existen corredores como os chamados de proximidades.
¿E por que non se fai? Tería que depender dunha estratexia do poder político xa que o económico non o fai. Pero isto non se deu nunca para Galiza que segue a ser unha especie de sucursal do centro. Porque o país non é o que decide a planificación, o modelo, son outros os que o fan por nós. O nacionalismo estancouse a finais do século pasado, coma quen di, o gran motor da concepción galega para Galicia está a perder a forza que tiña antes e seguimos en mans de intereses alleos aos nosos. É certo que agora está en posición de Goberno, pero a súa é a posición non hexemónica.
O FEVE da Mariña segue a ser o mesmo que no seu nacemento, non mudou nada... Ese é o exemplo de que a rede ferroviaria estatal é unicamente radial limitando o desenvolvemento transversal. Nos anos sesenta, a forza industrial desde Ferrol ata o País Vasco estaba comunicada por estrada fundamentalmente. Non conviña desenvolver unha liña de ferro precisamente para evitar que a relación industrial entre as comunidades cantábricas, desde Galicia ao País Vasco tivese que pasar obrigatoriamente por Madrid. O importante era evitar ese bypass que mudaría o centro de gravidade. O FEVE nin sequera tiña os enlaces con Asturias ou Cantabria. Por suposto, no plan de 1995 estaba recollido un apartado para a súa modernización. Pasaron os anos e non hai nada feito. É un problema de decisión política en dirección contraria ao que lle interesa a este país.
Crise ambiental e enerxética pero as estradas multiplícanse e o tren retrocede. ¿Por que? Acaba de inaugurarse unha autovía Santiago-Brión. Sería moito máis proveitoso e económico unha rede de proximidades. Moita xente prefiriría o coche para seguir co costume polo que habería que puxar por un cambio cultural que debe vir apoiado polo poder político. Namentres seguimos a falar da contaminación e do cambio climático sen que se dean pasos serios para evitalo. Pero ben son as compañías contaminates as que fan os anuncios verdes.

Email do BNG

2008-05-20T11:52:00.000-07:00

Sistema de financiamento autonómico: mito e realidade

O debate sobre o sistema de financiamento autonómico é vital para entendermos o papel de Galiza no Estado español. Como nacionalistas, interésanos enormemente que se esclarezan os fluxos fiscais entre Galiza e o Estado. Non só non lle debemos ter medo nengún a esta cuestión, senón que a debemos suscitar abertamente. O nacionalismo tivo claro desde sempre –eis os traballos de Alexandre Bóveda durante a II República- que a fiscalidade era unha arma en mans do Estado para incrementar o noso grao de dependencia e furtar así toda posibilidade dun desenvolvimento autocentrado de Galiza.O primeiro que temos é coñecer a realidade.
Os proprios datos oficiais (os últimos disponíbeis refírense ao exercicio fiscal 2005) desminten o falso mito da solidariedade estatal con Galiza. Non hai tal solidariedade. Galiza non vive de transferencias vindas nen de Madrid nen de nengunha comunidade autónoma. Galiza vive dos seus propios recursos.Vexámolo. En 2005 os galegos e as galegas pagamos impostos por un valor aproximado de 10.396 millóns de euros. Pois ben, os recursos totais que o sistema de financiamento do Estado outorgou ese ano á Administración autonómica –para financiar todas as competencias da Xunta- apenas chegaron a 6.839 millóns de euros (procedentes por suposto, deses 10.396 millóns). Isto é, estaríamos ante un superávit a favor de Galiza de 3.556 millóns de euros, cos que o Estado pode financiar sen problemas os servizos que presta en Galiza
A falacia da solidariedade estatal constrúese sobre a seguinte base: o que di ser o Estado máis descentralizado do mundo só descentraliza o gasto, non o ingreso. É a Facenda estatal quen recada a parte do león dos impostos. Así pode aparecer logo como benefactora das comunidades autónomas, ás que financiaría aparencialmente através do Fundo de Suficiencia. Trátase, por suposto, dunha inversión da realidade: son as comunidades autónomas, entre elas Galiza, as que financian o Estado e non o revés.
Precisamos un outro sistema de financiamento. Precisamos unha Axencia Tributaria Propia. E unha suficiencia financeira que incremente os recursos totais que o sistema pon en mans de Galiza. Para iso é fundamental o diálogo bilateral co Estado e non un modelo multilateral que trate igual a realidades distintas. Non por capricho defende o BNG unha negociación bilateral: deféndea porque o modelo actual, o multilateral, non ten servido para que Galiza puidese atender debidamente as súas necesidades de gasto público.A nós non nos vale a xeneralización de nengunha cesta de tributos, nen a catalá nen a madrileña. Úrxenos fixar as nosas proprias percentaxes de cesión sobre o IRPF, o IVE e os impostos especiais.
A igualdade que preconiza o españolismo non debe ser a igualdade do ponto de partida –as mesmas porcentaxes para todos-, senón a igualdade do punto de chegada –o mesmo grao de suficiencia financeira.En todo caso, o noso modelo final sería que Galiza recadase todos os impostos e transferise parte da recadación ao Estado para pagar os servizos (as competencias) que este nos presta.
O que está en xogo neste debate é a eficacia do autogoberno para os próximos anos ou, o que o mesmo, as posibilidades de incrementar o benestar dos galegos e das galegas e de atender as súas demandas desde o Goberno nacional.